ENGINEER 5 | หอม |

ENGINEER 5

| หอม |

หลังจากที่แคร์และโดนัททานข้าวกันเสร็จเรียบร้อย เธอทั้งสองก็พาไปกันไปเดินชอปปิ้งซื้อของตามประสาผู้หญิงๆ ระหว่างเดินอยู่นั้นแคร์ก็ได้คิดถึงแต่คำพูดของคาร์เตอร์ คงเพราะเธอไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่พูดจาร้ายๆปากร้ายๆแบบนี้มาก่อน และก็คงเป็นเพราะคนรอบตัวเธอและเพื่อนๆของเธอไม่เคยมีนิสัยแบบเขาคนนั้น นั่นจึงทำให้เธอหวนคิดถึงแต่ละคำแต่ละประโยคที่หลุดออกจากปากผู้ชายที่มีดีเพียงแค่หล่อจริงๆ ส่วนเรื่องนิสัยติดลบ

"เหม่ออะไร" โดนัทถาม เลยทำให้ฉันหลุดจากภวังค์ความคิดแล้วหันมาสนใจเพื่อนสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ

ฉันได้แต่ส่ายหัวตอบ ไม่กล้าบอกหรอกว่ากำลังนึกถึงพี่คาร์เตอร์ ขืนบอกไปโดนัทคงได้แซวฉันอีกแน่ๆ

"หรอ เห็นแคร์ทำหน้าเหม่อแบบนี้ ดู" โดนัททำหน้าล้อเลียนฉันตอนที่กำลังเหม่อ เธอคนนี้นี่เรียกสีสันให้กันได้ตลอด แต่จะว่าไป ฉันทำหน้าแบบนั้นจริงๆหรอ โดนหลอกหรือเปล่า

"แกล้งกันหรอ"

"แกล้งอะไรก็แคร์ทำหน้าเหม่อแบบนั้นจริงๆเราก็เลยทำให้ดูไง" โดนัทก็ยังไม่หยุดที่จะทำหน้าล้อเลียนฉัน คนอะไรจะเหม่อได้ตาลอยแบบนั้น

"พอได้แล้ว ไหนจะพาเราไปไหนต่อ"

"เนี่ยถึงแล้ว" โดนัทกับฉันหยุดยืนอยู่หน้าร้านแบรนด์เสื้อผ้า

"ร้านนี้หรอ"

"ใช่ เข้าไปดูกัน แคร์ช่วยเราเลือกหน่อยนะ" โดนัทบอกก่อนจะควงแขนฉันแล้วเดินเข้าไปในร้านเสื้อผ้า

"อันนี้ก็สวย อันนี้ก็น่ารัก" โดนัทเลือกอย่างถูกอกถูกใจ แต่ก็ยังไม่มีเห็นว่าจะหยิบตัวไหนเลยสักตัว ได้แต่ชมชุดอย่างนั้นอย่างนี้

"เราไปดูเสื้อผ้าโซนนู้นก่อนนะ" ฉันบอกโดนัท เธอจึงหันมาพยักหน้ารับรู้

โซนเสื้อผ้าที่ฉันไปดูเป็นชุดเดรสยาวแขนตุ๊กตาลายดอกเดซี่สีขาว ชุดนี้สะดุดตาเป็นที่สุดเลยต้องหยิบขึ้นมาดูแล้วเดินไปส่องกระจก พร้อมกับเอาชุดมาทาบบนลำตัว

หันซ้ายหันขวา

ชุดน่ารักจัง

เอาดีไหมนะ ว่าแต่จะใส่ไปไหนดี

"เหมาะกับแคร์ม๊ากมาก" เสียงของเพื่อนสาวเดินมายืนอยู่ข้างๆ

"เสียงสูงแบบนี้ เชื่อได้ไหม"

"ได้สิ ชุดที่แคร์หยิบมันก็เป็นสไตล์ของแคร์" โดนัทบอก ฉันจึงยืนมองชุดอย่างพิจารณา อืม...ก็จริงอย่างที่โดนัทว่า ชุดนี้คือสไตล์ของฉัน ฉันก็ควรจะเลือกเสื้อผ้าในแบบที่เป็นตัวเอง

"แล้วนี่เลือกได้แล้วหรอ"

"อืม จ่ายเงินแล้วด้วย"