บทที่ 2

“เปล่า ๆ โรงแรมก็ได้”

“ก็แค่นั้น” ผมยิ้มเยาะออกมา เธอเปลี่ยนไปมาก ต่างจากครั้งแรกที่เจอกัน หรือผมที่เปลี่ยนไปมาก

ทะเลในอดีตมันก็แค่น้องปีหนึ่งโง่ ๆ คนหนึ่ง แน่ละ ผู้หญิงจะไปชอบได้ยังไง เธอก็คงแค่เก็บแต้ม คงเห็นว่าผมหน้าตาดี

แต่...มึงเป็นคนแรกของเขานะ

เสียงในใจผมแย้ง แต่ก็นั่นแหละ ผมปัดตก เป็นคนแรกแล้วยังไง ไม่ได้เป็นคนสุดท้ายสักหน่อย

“ค่าโรงแรมคนละครึ่งนะ” ไม่คิดว่าตัวเองจะพูดหมา ๆ แบบนี้ออกมา แต่ก็นั่นแหละพูดออกมาแล้ว

“อืม” เธอรับคำ ถ้าผมมองไม่ผิด มือเธอสั่น โรงแรมที่ผมเลือกไม่ไกลจากคอนโดของเธอนัก คิดว่าถ้าเอากันเสร็จ ผมอาจจะกลับเลย ส่วนเธอก็ให้เดินกลับห้องพรุ่งนี้เช้าแล้วกัน

จะมาหาความพิเศษอะไรไม่มีหรอก ในเมื่อตอนนี้สถานะเรามันก็แค่แฟนเก่า และตอนนี้กำลังจะเป็นคู่นอนกันก็แค่นั้น

“เอ่อ...เอ่อ เธอเตรียมถุงมาใช่ไหม” น้ำเสียงเธอดูกังวลเล็กน้อยตอนที่ถาม

“อืม ของมันต้องพกตลอดไหม” มันของจำเป็น ทำไมจะไม่พก ผมเป็นคนเตรียมพร้อมเสมอ เธอไม่น่าถาม อ๋อ...คงคิดว่าจะเหมือนครั้งแรกของเราสินะ

ไม่มีแล้วไอ้ทะเลคนอ่อนแบบนั้น ไม่มีอีกแล้ว

“อืม...ทะเล พอแล้ว” เสียงของดาวร้องห้ามเมื่อเราเพิ่งจบยกที่สามกันไป และตอนนี้ผมกำลังจะขอเธอต่อยกที่สี่

“ดาว เรายังไม่อิ่ม” ผมจับขาคนที่กำลังคลานหนี ผมดูนาฬิกา เวลาตอนนี้เกือบตีสี่ ตั้งแต่เข้ามาในห้อง ผมจับเธอพลิกคว่ำพลิกหงาย เล่นกับร่างกายเธอทุกส่วน ยกเว้นการจูบ

ผมไม่เคยจูบคู่นอนของตัวเอง ไม่สนิทใจขนาดนั้น และแน่นอนไม่เหมือนครั้งแรกของเรา ตอนนั้นเราสองคนยังเป็นแฟนกัน การจูบไม่ใช่เรื่องแปลก การทำออรัลเซ็กซ์ให้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่ตอนนี้ไม่ใช่...ผมไม่จูบ ผมไม่เลีย เล่นแค่ร่างกาย ไม่เอาใจลงไปเล่น

ผู้ชายที่ในชีวิตฉันคิดว่าไม่มีทางลืมได้ลง ผู้ชายคนแรกและคนเดียว ตำแหน่งที่เขาเสนอ ‘เพื่อนนอน’

“เธอ ตื่น ๆ” เสียงเรียกคุ้นหูทำให้ฉันลืมตาตื่นขึ้นมา ดูจากแสงแดดนอกหน้าต่าง เวลานี้คงสายมากแล้ว ฉันเพิ่งได้นอนตอนใกล้รุ่ง เขากินดุ ร้อนแรง และอึดมากกว่าตอนที่เราคบกัน

“ทะเล” ทะเล หรือนาวา เขาเคยเป็นผู้ชายของฉันเมื่อนานมาแล้ว นานตั้งแต่ที่เราอยู่ปีหนึ่งเทอมหนึ่ง แต่ตอนนี้เราทั้งสองอยู่ปีสามเทอมสอง