บทที่ 3

“ข่าวอะไร” ฉันถามแมนเพื่อนเกย์ ที่กำลังตั้งใจส่องไอจีของใครบางคนยิ่งกว่าตอนเรียน Stat 1 เสียอีก

“รูปถ่ายคู่ซ้อมแกกับสายรหัส แม่เจ้า! หน้าตาดีทั้งลุงรหัสทั้งหลานรหัส” ภาพถ่ายตรงหน้าคือภาพของรุ่นน้องปีหนึ่งในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ทะเลโอบไหล่น้องคนนั้นอย่างสนิทสนม

“สวยดี” ฉันชมภาพของรุ่นน้องที่นั่งข้างเขา ก็สวยจริง ๆ นั่นแหละ

“ทะเลนี่เจ้าชู้มากตั้งแต่อกหักจากแก” ที่แมนพูดไม่เกินความจริง แต่ละวันแต่ละคืนเขาถูกแท็กจากสาว ๆ ในไอจีแทบทุกวันทุกคืน

ทำไมฟังทุกครั้งก็ไม่ชินสักที

“ตกลงแกเลิกกับอีพี่กรแน่แล้วใช่ไหม”

“อื้ม...” ฉันพยักหน้ากับคำถามของแมน เลิกกันสิ พอเขาไปเมืองนอกได้แค่เดือนเดียว เขาก็มีคนคบแล้ว

‘เราเลิกกันได้แล้วดาว’

“คู่แกกับพี่กรนี่ยังไง พอจะคบก็คบ พอจะเลิกก็เลิก” นั่นสินะ แต่เลิกกันน่ะดีแล้ว

“ตกลงแกจะคุยเรื่องฉันหรือจะสนใจเรื่องของทะเล”

“เออ เรื่องทะเลสิ คนนี้หลานรหัสทะเล ชื่อเตยหอม ได้ยินว่าปลื้มทะเลมาก” ใครบ้างที่ไม่ปลื้มเขา ขนาดอดีตแฟนเก่าอย่างฉันยังแอบปลื้มเขา ทั้ง ๆ ที่ตัวเองได้ชื่อว่าเป็นแฟน

แฟนเก่า...

“ฉันกับน้องเตยหอมใครสวยกว่ากัน” อยู่ดี ๆ ฉันก็ถามคำถามงี่เง่าออกไป หน้าของแมนอึ้งจนเห็นได้ชัด

“อย่าบอกนะว่ามึงหึงเขา?” แมนถามพร้อมทั้งชี้ไปที่รูปบนหน้าจอโทรศัพท์

“หึงแหละดูออก” ไม่ใช่เสียงฉัน แต่เป็นเสียงของ ‘ใบหญ้า’ เพื่อนสนิทของฉันอีกคน เพื่อนที่รู้ไส้รู้พุง รู้ยันไส้ติ่ง ยกเว้นเรื่องฉันกับพี่กร

“มันหึงเขา หึงคู่ขาเก่า” คำว่าคู่ขาเก่าไม่เกินจริงที่พวกนี้จะเรียก เพราะตอนนั้นฉันกับทะเลก็สวีตกันอยู่นาน พวกเพื่อนฉันก็รู้ดี ว่าทั้งสองสนิทกับทะเลระดับหนึ่ง

เพราะฉันเลิกกับทะเลแหละเลยทำให้ทั้งสองคนห่างจากทะเล แต่ก็ยังติดตามกันในไอจี มีแค่ฉันเท่านั้นที่ทะเลบล็อก

ก็ไม่ผิดหรอก ในเมื่อฉันเป็นฝ่ายบล็อกเขาก่อน เมื่อฉันปลดบล็อกเขาแล้ว ถึงได้รู้ว่าเขาก็บล็อกฉันเหมือนกัน

“ว่าไง หึงเหรอ” ใบหญ้าถามย้ำอีกครั้ง

“อีดาวว่าไง หึงเหรอ” ถ้าแมนได้ขึ้นอีแล้ว แสดงว่าเจ้าหล่อนจริงจัง