บทที่ 109 นายบ้าไปแล้วหรือไง?

นภาลัยยืนสั่นอยู่หน้าประตู ได้ยินเสียงหัวเราะของญาณี

เธอเห็นญาณีลุกขึ้นเดินไปทางโต๊ะทำงาน วางแก้วกาแฟลง สองมือวางลงบนโต๊ะ จงใจพูด “ภีมพล ถึงแม้ว่านายจะต่อต้านป้านิตย์ ก็ไม่ควรจะทิ้งความสุขของตัวเอง แบบนี้มันดูโง่เกินไป”

เท้าของนภาลัยเหมือนถูกล็อกไว้ เธอนิ่งกำมือแน่น

“ภีมพล ฉันญาณีไม่กลัวการรอคอย รอจนนายเข้าใจชัดเจน รอจนนายยอมหย่ากับหล่อน เพียงแค่นายกลับตัว ฉันจะยืนอยู่ตรงที่นายยื่นมือเข้ามา”

ภีมพลรู้สึกรำคาญ เดิมอยากที่จะสาดน้ำใส่เธอ แต่ชั่วพริบตาที่เงยหน้าไปก็เห็นนภาลัยที่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง

“ขอโทษ รบกวนพวกนายแล้ว” นภาลัยหมุนตัวกำลังจะไป!

ภีมพลรีบลุกขึ้นผลักญาณีออก รีบวิ่งตามไป! อีกนิดก็เกือบทำให้ญาณีล้มลงไปแล้ว!

“โอ๊ย……..” เธอหมุนตัวล้มลงบนโซฟา รองเท้าส้นสูงเกือนที่จะพลิก

ในโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยลวดลาย ภีมพลวิ่งตามไปถึงหน้าลิฟต์ดึงมือของเธอไว้ คว้าเธอให้หยุดเดินต่อ!

ไม่รอให้เธอได้ตอบกลับ เขาลากเธอตรงกลับไปยังห้องทำงานอย่างเดียว!

“เฮ้! นายทำอะไร?!” นภาลัยขัดขืน “ปล่อยนะ! ฉันไม่อยากเห็นพวกนายพลอดรักกัน!”

ญาณีมองภีมพลลากเธอเข้ามาด้วยความประหลาดใจ และพาเธอเดินเข้าไปให้ห้องลับ!

ตู้เอกสารสามารถขยับได้!

หลังจากที่ทั้งสองเข้าไปด้านใน ตู้เอกสารก็กลับมายังตำแหน่งเดิม ทำให้คนมองไม่เห็นร่องรอยที่เกิดขึ้น

สายตาของญาณีดูเจ็บปวด เธอกัดริมฝีปากแน่นจนซีด!

นภาลัยผู้หญิงคนนี้กล้าต่อต้าน! ภีมพลถึงขนาดเริ่มเข้าหาเธอก่อน

ช่างเป็นคนที่ได้ทุกอย่างแล้วยังจะมาเรียกร้องความสนใจอีก!

ห้องลับเป็นห้องที่ภีมพลใช้ไว้พักผ่อน ในนั้นมีห้องนอนห้องหนึ่ง ญาณีรู้ดี

เธอเคยเอาเอกสารไปให้เขาที่เตียงนั้น

ในห้องลับ หน้าต่างบานใหญ่ถึงพื้นทำให้แสงสาดส่องอย่างดี

ภีมพลโยนนภาลัยลงบนเตียงใหญ่และนิ่ม!

ภาพของเธอที่อยู่กับไวศิษฎ์เข้ามาในหัวของเขา! ทำให้คิ้วขมวดเข้าแล้วเข้าอีก

นภาลัยเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ เหมือนต้องการจะจับเธอกินเข้าไป