บทที่ 110 โกรธจนคืนนี้เธอนอนแยกห้อง

ภายในรถแลมโบกินี่ ภีมพลพูดกับคนขับรถ “กลับบ้าน” จากนั้นก็ปิดที่กั้นขึ้น

สองคนที่อยู่ในพื้นที่แคบ นภาลัยนั่งอยู่ข้างเขา ทั้งสองคนได้ยินลมหายใจของอีกฝ่าย ในใจค่อนข้างซับซ้อน

นภาลัยไม่อยากที่จะคิด หากวันนี้เธอไม่ได้มาจะเกิดอะไรขึ้นกับภีมพลและญาณีในห้องทำงานนี้!

ที่นั้นเขายังมีห้องลับ!

มีเตียง!

แถมภีมพล กำลังโกรธที่เธอไปกับไวศิษฎ์อยู่!

ทั้งสองคนต่างก็มีศักดิ์ศรี ต่างเก็บซ่อนความโกรธ ดังนั้นระหว่างที่นั่งรถจนถึงบ้านก็ไม่มีใครคิดที่จะทำลายความเงียบลง

หลังจากลงรถ นภาลัยเดินก้าวใหญ่ไปที่ห้องรับแขก!

ภีมพลยืนอยู่ในสวนสักพัก สายตานิ่งลึกและเริ่มเดิน

“คุณนาย……” พ่อบ้านปวิธเห็นเธอเดินตรงขึ้นไปชั้นบน

ไม่นานนัก คุณภีมก็เข้ามา

“คุณภีม…….”

ภีมพลเพิ่มความเร็ว ไม่แม้แต่หันไปมองชั้นบน

พ่อบ้านไม่ทันแม้แต่จะพูดอะไร พวกเขาเป็นอะไรกัน?

ทะเลาะกันอีกแล้ว?

นภาลัยเข้าไปในห้องเด็ก และล็อกประตูห้อง

“หม่ามี๊?” แชมป์และขวัญข้าวตกใจ มองหน้ากันจากนั้นมองไปที่เธอ “หม่ามี๊เป็นอะไร?”

นภาลัยยิ้ม “ลูกรัก หม่ามี๊จะนอนเป็นเพื่อนลูกๆนะ” จากนั้นก็เดินไปยังเตียงกลม เปิดผ้าห่มออก “คืนนี้นอนนี้ ดีหรือเปล่า?”

“…….”

เด็กๆต่างมองกันและกัน และเหมือนจะเข้าใจบางอย่าง

แชมป์รีบวิ่งไปดูนอกหน้าต่าง รถของปาปี๊จอดไว้ข้างล่าง!

ปาปี๊กลับมาแล้วนะ!

“พวกหม่ามี๊ทะเลาะกันหรอ?” ขวัญข้าวคาดเดา

นภาลัยยิ้มและส่ายหน้า “ไม่มีนะ แค่คิดถึงพวกลูก”

แชมป์และขวัญข้าวจ้องตากัน ก็ไม่ได้พูดอะไร วันนี้บรรยากาศดูแปลกนะ