บทที่ 118 เขาบอกว่าเขาอยากจะเข้าวงการบันเทิง

รีพัลส์เบย์ วิลล่า วิลล่าขนาดใหญ่สไตล์ย้อนยุคที่อยู่ภายใต้แสงอาทิตย์สาดส่องสว่างไสว

สภาพแวดล้อมในลานบ้านที่หรูหรา พร้อมกับลมอ่อนๆ ที่พัดกลีบดอกไม้ปลิวไสว

ผ้าไหมที่ถักเปียสองข้างเพิ่งจะชงชาหลงจิ่นออกมาและมองเห็นคะนึงนิตย์นั่งเย็บอะไรบางอย่างอยู่ที่โซฟา เธอวางชุดชงชาลงเบาๆ “กำลังทำอะไรอยู่หรอคะ คุณนายนิตย์?”

หญิงวัยกลางคนที่สวมหน้ากากครึ่งหน้าน้ำเสียงอ่อนโยนแบบที่หาฟังได้ยาก “ฉันทำให้แชมป์กับขวัญข้าว เธอคิดว่ามันเป็นยังไงบ้างล่ะ?”

ผ้าไหมตกตะลึงและงงอยู่ครู่หนึ่ง！คุณนายนิตย์ลงมือเย็บด้วยตัวเองในทุกๆ เข็มและทุกๆ เส้น

เธอดูแลคุณนายนิตย์มาหลายปี แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นท่านปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างอ่อนโยนเช่นนี้

ดังนั้น ผ้าไหมจึงรู้สึกชื่นใจและมีความสุขจากใจริง

“ในฐานะคุณยาย ฉันก็เลยอยากให้ของขวัญที่พิเศษกับพวกเขา” คะนึงนิตย์ยิ้มและก้มลงมองของที่ตัวเองเย็บ “ฉันคิดมาตั้งนานกว่าจะตัดสินใจว่าจะให้อันนี้ ผ้าแพรต่วนพวกนี้มาจากวัดสว่างอารมณ์ที่ครั้งที่แล้วขอมา เย็บถุงหอมเล็กๆไว้บนนี้แล้วจะคุ้มครองให้ปลอดภัย”

ผ้าไหมยิ้มอย่างสดใส “คุณชายแชมป์กับคุณหนูขวัญข้าวจะต้องชอบแน่ๆ ค่ะ”

“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ” คะนึงนิตย์เต็มไปด้วยความคาดหวังสำหรับวันพรุ่งนี้

ผ้าไหมรินน้ำชาให้เธอพร้อมพูดด้วยเสียงหวาน “เดี๋ยวพรุ่งนี้หนูทำขนมดอกกุ้ยฮวาที่คุณนายนิตย์ชอบที่สุดให้พวกเขาลองชิม กุ้ยฮวาที่ปีที่แล้วกลั่นและตากยังมีอยู่อีกเยอะเลยค่ะ คุณนายนิตย์”

“ดีเลย” เธอเงยหน้าขึ้นมอง “ลำบากเธอแล้ว”

“ไม่ลำบากเลยค่ะ” ผ้าไหมมีความสุขมาก “หนูควรทำอยู่แล้วค่ะ”

“ฉันชอบเด็กสองคนนี้” คะนึงนิตย์พูดออกมาตรงๆ “แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันยอมรับนภาลัยนะ เธอไม่คู่ควรกับภีมพลเลยสักนิด”

ผ้าไหมรู้ดีว่าในใจของคุณนายนิตย์มีแค่คุณญาณีเท่านั้น ที่เป็นลูกสะใภ้ที่ท่านพึงพอใจ

เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า

มีสายโทรเข้าที่โทรศัพท์ของนภาลัย

เธอกดรับและฟังอีกฝ่ายพูด “ลูกพี่ หาเจอแล้วครับ ผมส่งเบอร์ไปที่โทรศัพท์ลูกพี่แล้วครับ”

“โอเค ขอบคุณนะ”