บทที่ 119 คืนนี้จะบอกความจริงกับเธอ

ในบริษัทที่สวยงามและทันสมัย

ญาณีเพิ่งจะโทรหานักโภชนาการ จากนั้นก็ลงมือเลือกวัตถุดิบและใช้เวลาต้มโจ๊กให้ภีมพลด้วยตัวเอง

นุชวรามองดูเธอที่กำลังยุ่งแล้วปวดใจเป็นอย่างมาก

คุณญาณีเป็นคนเย็นชามาก เธอไม่เคยดีกับใครแบบนี้มาก่อนแต่ไม่ว่ายังไง เธอก็ไม่เคยได้รับอะไรตอบกลับมาเลย

ในใจเธอจะต้องเศร้ามากแน่ๆ?

“เสร็จเรียบร้อย” ญาณีประคองถ้วยโจ๊กขึ้นแล้วค่อยๆ หมุนตัวด้วยความระมัดระวัง บนหน้าของเธอแสดงรอยยิ้มที่มาจากใจจริงๆ “นุชว์ ฉันไปหาภีมพลก่อนนะ ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญอะไรก็อย่าเพิ่งมากวนฉัน คุณจัดการงานได้เลย”

“ค่ะ” นุชวรามองเธอจากไปอย่างเห็นใจ

ถ้าไม่มีนภาลัย เธอก็เป็นผู้หญิงที่ใกล้ชิดกับภีมพลที่สุด

ห้องทำงานประธาน

ภีมพลเพิ่งจะประชุมทางวีดีโอคอลเสร็จ เขาสวมชุดสูทสีดำและนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานสไตล์ตะวันตกขนาดใหญ่ เขามองไปยังผู้หญิงที่ถือโจ๊กเข้ามาด้วยสายตาที่เย็นชาและไม่สนใจ

“นี่คือโจ๊กที่ฉันเพิ่งต้ม ส่วนผสมล้วนเป็นของที่ช่วยบำรุงกระเพาะ ฉันถามนักโภชนาการและกรินทร์มาแล้ว” เธอวางโจ๊กลงบนโต๊ะด้วยความระมัดระวัง “คุณลองชิมดูหน่อยสิ?”

“เลิกไร้สาระได้แล้ว” ภีมพลไม่อยากทำร้ายเธอ “ฉันเพิ่งฉีดสารอาหารไปและไม่อยากกินอะไร”

“ชิมสักหน่อยเถอะ อร่อยนะ” ตัวเธอเองก็อยากจะกินแล้ว “คุณฉีดสารอาหารไปก็แค่ช่วยให้ไม่หิว ไม่ได้แสดงว่าอิ่มสักหน่อย แต่โจ๊กนี่ช่วยบำรุงกระเพาะอย่างดีเลยนะ”

“ผมไม่ชอบพูดรอบที่สอง” เขาเงยหน้ามอง

ในใจญาณีเจ็บปวดมากแต่ก็ไม่ได้แสดงออกมา

ทั้งๆ ที่อยู่ใกล้เขาขนาดนี้แต่กลับดูเหมือนว่าไกลเหลือเกิน

“ถ้างั้นคุณกลับบ้านไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ ภีมพล” น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล “ฉันสามารถแบ่งเบาภาระคุณได้ ในฐานะรองประธานกรุ๊ป”

“คุณพ่อ！！”

ที่หน้าประตู เด็กๆ สะพายกระเป๋านักเรียนวิ่งเข้ามา！

แชมป์ผลักญาณีออก สายตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง “คุณทำอะไรน่ะ?” เขามองชามโจ๊กร้อนๆ บนโต๊ะ “นี่ไม่ใช่เวลากินข้าวสักหน่อย！คุณต้มโจ๊กให้พ่อผมทำไม?”

“คุณชอบคุณพ่อใช่ไหม? ทำไมทุกครั้งต้องเจอคุณตลอดเลย?” ขวัญข้าวยืนอยู่ข้างๆ พี่ชายและมองค้อนญาณี “พ่อหนูแต่งงานแล้วนะ！เก็บความคิดแย่ๆ ของคุณไปเถอะ！”

แชมป์เสริมต่ออีกประโยค “ผมกำลังเตือนคุณอยู่นะ！แม่ผมสวยมาก！แล้วยังทำกับข้าวอร่อยมากอีกด้วย！คุณพ่อกินสองชามทุกครั้งเลย！ส่วนโจ๊กของคุณ แค่คำเดียวพ่อก็กินไม่ลงหรอก！”