บทที่ 127 เขาคือไวศิษฎ์ที่เป็นแบบนี้

เมื่อหญิงสาวคนนั้นเห็นไวศิษฎ์มองเธอ เธอก็เดินมาทางเขา

ไวศิษฎ์ขมวดคิ้วและยกเหล้าขึ้นดื่ม

“ศิษฎ์......” สาวผมทองหยุดยืนอยู่หน้าเขาและถามอย่างไม่มั่นใจ “ทำไมคุณไม่เชิญฉัน? ฉันเป็นแฟนของคุณนะ ฉันก็ดีใจแทนคุณเหมือนกันที่คุณเข้าวงการบันเทิง”

สมาชิกในทีมที่อยู่ข้างๆ ต่างตกตะลึง！

แฟน??

นี่มันสเปคอะไรกันเนี่ยลูกพี่??

“ฟังให้ดีนะ ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เธอไม่ใช่แล้ว” ไวศิษฎ์พูดสบายๆ แต่ไม่ได้ล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย

หญิงสาวเสียใจมาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ “ศิษฎ์ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้? ฉันทำอะไรผิด? ฉันทำตัวดีและเชื่อฟังคุณมาตลอดเลยนะ”

“ถ้าเชื่อฟังก็ออกไปซะ เดี๋ยวนี้เลย” ไวศิษฎ์พูดออกมาอีกหนึ่งคำอย่างเย็นชา “ออกไป！”

หญิงสาวน้อยใจมาก เธอกัดปากน้ำตาคลอเบ้า

“กลับไปเถอะ ลูกพี่ของพวกเราไม่ชอบพูดครั้งที่สอง”

“แฟนเก่าของลูกพี่มีเยอะจนนับไม่ถ้วน คุณไม่ต้องอาลัยอาวรณ์หรอก ลูกพี่ไม่มีใจจริงๆ”

หญิงสาวหมุนตัวจากไปอย่างไม่เต็มใจ

เธอคบกับเขาได้เพียง 12 วันแล้วก็ถูกทิ้งอย่างงง งง และกลายเป็นแฟนเก่าคนที่ 78 ของเขาที่แม้แต่จูบก็ยังไม่เคย......

ทุกคนต่างบอกว่าไวศิษฎ์ไม่มีหัวใจ แต่ข้างกายเขากลับมีหญิงสาวไม่ขาดสาย

แค่เพียงเพราะเขามีใบหน้าที่หล่อเหลาและมีเสน่ห์ที่ทำให้สาวๆ ต่างหลงใหล เขาคบผู้หญิงไม่เลือกหน้า ทั้งหมดล้วนแล้วแต่อารมณ์ของเขา

อยากคบก็คบ อยากเลิกก็เลิก

“ลูกพี่ สเปคลูกพี่เป็นยังไงหรอ?” มีคนถามเขาตรงๆ “แบบผู้หญิงเมื่อกี้ แม้แต่ผมยังไม่เอาเลย！”

ไวศิษฎ์ไม่ได้ตอบคำถามที่น่าเบื่อเช่นนี้

เขาโยกตัวเต้นไปตามเสียงดนตรีและยกเหล้าขึ้นดื่มเรื่อยๆ！

ในขณะนี้ เขามีความสุขมาก！

เขาเข้าสู่วงการบันเทิงแล้ว！และมีแฟนคลับเป็นของตัวเอง ต่อไป เขาอยากจะทำอะไรก็จะทำแบบนั้น！

“ลูกพี่ มีวิธีที่จะคว้าเขมินทรามาหรือยัง?” มีคนสงสัย

สมาชิกในทีมอีกคนบ่น “มึงถามอะไรเนี่ย? มีผู้หญิงที่ลูกพี่จัดการไม่ได้ด้วยหรอ? อยู่ที่ว่าลูกพี่จะเอาหรือเปล่าต่างหาก！”

ไวศิษฎ์ก็ยังคงไม่ตอบอะไร

เขาคิดว่า ภารกิจของเขามีเพียงแค่คว้านภาลัยมาให้ได้เท่านั้นถึงจะมีความหมายที่สุด！