บทที่ 139 ติดเหมือนพลาสเตอร์หนังสุนัข

ไม่รู้ว่าภีมพลพูดอะไรที่ปลายสาย วริศถอนหายใจเบา ๆ “ครับ ผมจะเลื่อนออกไปก่อน คุณแน่ใจนะครับว่าจะไม่กลับมาเลยสิบวัน?”

“แน่ใจ”

วริศปวดหัว แผนการทำงานสิบวันจะต้องเลื่อนออกไปหมด

หลังจากนั้นไม่นาน ญาณีได้ยินวริศพูดต่อว่า “ถ้าอย่างนั้นผมจะวิดีโอคอลรายงานทุกคืนนะครับ”

ญาณีสงสัย ไม่มาทำงานสิบวันงั้นเหรอ? เกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะ?

หลังโทรเสร็จ เธอก็ก้าวเข้ามา “ผู้ช่วยวริศ คุณภีมเป็นอะไรเหรอคะ?”

วริศเหลือบมองเธอ “คุณญาณี” จากนั้นเขาก็จัดระเบียบข้อมูลในหน้าจอต่อไป “เขาจะไม่มาทำงานสิบวันน่ะครับ”

“เขาป่วยหรือเปล่า?” หญิงสาวถาม “เขาอยู่ที่ไหนเหรอคะ?”

วริศหยุดการเคลื่อนไหว “คุณภีมอยู่ที่รีพัลส์เบย์ เขาจะอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสิบวันและทำงานที่นั่นครับ”

รีพัลส์เบย์?

เกิดอะไรขึ้นกับป้านิตย์?

ญาณีกังวลเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้ถามอะไรมาก เพราะวรศเองก็คงไม่รู้เช่นกัน

เธอยื่นเอกสารให้วริศ “DaKings ที่เรากำลังจะร่วมมือด้วย มีชื่อเสียงไม่ดีในวงการ ทำไมคุณภีมถึงยังเล่นกับโครงการนี้ล่ะ?ติดหนี้น้ำใจกับฝั่งนั้นเหรอ?”

“ผมไม่รู้ว่าคุณภีมคิดยังไง แต่เขาประเมินทุกแง่มุมแล้วและคิดว่าไม่เป็นไรน่ะครับ” วริศกล่าวต่อ “เขาเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้ ผมไม่มีความคิดเห็นอื่นครับ”

“แต่ผลการสำรวจของฉันมันไม่ดีนัก”

วริศกล่าว “คุณควรเชื่อวิสัยทัศน์ของคุณภีมนะครับ”

แต่ญาณียิ้ม เมื่อพิจารณาจากมุมมองของเขาในการเลือกภรรยา เธอก็ไม่กล้าเยินยอ ที่เขาเลือกจะแต่งงานกับหญิงสาวชาวบ้าน

เธอไม่พูดอะไรอีกและหันหลังเดินจากไป

ย้อนกลับไปในห้องทำงาน ญาณีคิดอย่างรอบคอบและเริ่มคาดเดา เกิดอะไรขึ้นในรีพัลส์เบย์กันแน่?

ความสัมพันธ์ระหว่างภีมพลกับป้านิตย์ตึงเครียดเพราะตัวเธอ แล้วเขาจะอยู่ที่รีพัลส์เบย์สิบวันได้ยังไง?

แถมช่วงนี้ภีมพลดูสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว... หรือว่าป้านิตย์ป่วยหนักขึ้น?

หรือเขาทะเลาะกับนภาลัย? ไม่ต้องการที่จะเห็นหน้าเธอ?