บทที่ 199 ไปเพื่อยั่วยุ

เธอน้ำตาคลอเบ้า พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ฉันเต็มใจค่ะ”

ภายใต้การเป็นพยานของทุกคน และภายใต้สายตาอิจฉาของทุกคน ภีมพลสวมแหวนที่เป็นตัวแทนของรักแท้ให้เธอ และจูบหลังมือของเธอด้วยความรัก

เสียงปรบมือดังขึ้นมาอย่างอบอุ่น

ภีมพลลุกขึ้นยืน เอามือจับหลังศีรษะของเธอเบา ๆ และอดไม่ได้ที่จะจูบริมฝีปากของเธอ......

“ว้าว!”

หญิงสาวบางคนกรี๊ดร้อนด้วยความตื่นเต้น เสียงถ่ายภาพดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หยุดภาพนี้เอาไว้ เพื่อช่วยพวกเขาเก็บภาพที่สวยงามนี้เอาไว้

“คุณห้ามถอดแหวนวงนี้น่ะ” เขากระซิบข้างหูเธอ “นี่ไม่ใช่วิดีโอโปรโมต แต่เป็นการขอแต่งงานของผม”

นภาลัยสบตาเขาด้วยรอยยิ้มแสนหวาน แต่มันไม่เข้ากับสายตาของเขาเลย

หลังจากถ่ายทำวิดีโอโปรโมตเสร็จแล้ว ภีมพลกับนภาลัยกล่าวคำอำลาครอบครัวของคุณเอ็ดจากนั้นพวกเขาก็ขึ้นเครื่องบินส่วนตัวกลับไปที่เมืองไนร์ก้า

“หลังจากผมทำโครงการนี้เสร็จแล้ว พวกเราจะจัดงานแต่งงานกัน” ภีมพลอดไม่ได้ที่จะเปิดเผยออกมา “ผมให้วริศจัดเตรียมงานแล้ว”

นภาลัยนั่งข้างหน้าต่างและพิงไหล่ของเขาเบา ๆ “ค่ะ” เธอพลิกอัลบั้มรูปที่อยู่ในมือ และเธอรู้สึกชอบมาก

“คุณดูสามรอบแล้ว” ภีมพลอดไม่ได้ที่จะเตือน

และบังเอิญว่าเธอพลิกไปถึงรูปสุดท้าย เธอปิดอัลบั้มเบา ๆ เงยหน้าขึ้นแล้วถามเขาว่า “คุณจะเก็บรักษาอัลบั้มนี้ไว้อย่างดีไหม?”

“แน่นอน พอไปถึงบ้านแล้วผมจะเก็บไว้บนชั้นหนังสือ” เขากล่าวว่า “แต่ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะมีโอกาสอยู่บนชั้นหนังสือของผมน่ะ เพราะหนังสือธรรมดาทั่วไปนั้น ไม่มีโอกาสอยู่บนชั้นหนังสือผม”

เธอยิ้มเล็กน้อย ดวงตาสีดำเป็นประกาย

หลังจากเครื่องบินส่วนตัวมาถึงเมืองไนร์ก้าแล้ว เขาส่งนภาลัยกลับไปที่เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า แต่ที่นี่ไม่มีอะไรที่เป็นของเธอแล้ว

ในที่สุดเธอก็กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง การรักใครสักคนหนึ่ง ก็ต้องคำนึงถึงผลประโยชน์ของเขา

ญาณีเป็นรองประธานของทีเอ็ม กรุ๊ป เหมาะกับเขามากกว่า เขาไม่สามารถขาดผู้ช่วยฝีมือดีได้ มิเช่นนั้นเขาจะเสียความสมดุล

ในฐานะผู้ชาย หน้าที่การงานควรเป็นอันดับหนึ่ง

ญาณีมาอยู่ที่ตระกูลกงพลีตอนอายุ 11 ขวบ และอยู่กับภีมพลเป็นเวลา 22 ปี พวกเขาอยู่ด้วยกันทุกวันเกิดและทุกวันหยุด........

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ทำให้นภาลัยยากที่จะยอมรับได้ เธอรู้สึกอิจฉาและริษยาญาณีมาก

วันนี้เด็ก ๆไปโรงเรียน