บทที่ 305 ผู้หญิงที่พังทลาย

ทางเดินด้านนอก ประตูลิฟต์ของโรงพยาบาลเปิดออก ภีมพลวิ่งเข้าไปพร้อมกับนภาลัยที่เป็นลม ทุกฝีก้าวของเขาดูเหมือนจะกำลังแข่งขันกับเวลา

อดทนไว้! ต้องอดทนไว้ก่อนนะ!

เขาอุ้มเธอไปยังหอผู้ป่วยที่หมอจัดให้

หมอกำลังรออยู่ อุปกรณ์ทั้งหมดพร้อมแล้ว เพราะเขาอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดตอนขับรถมาเป็นที่เรียบร้อย

ในทางเดินทอดยาวของโรงพยาบาล...

นุชวราที่ถือใบเสร็จเดินสวนเข้ากับภีมพลที่เพิ่งจะมาถึง เธอตกใจพลางหันหลังกลับและยืนอย่างมั่นคง ใบเสร็จในมือของเธอแทบจะปลิวออกไปตามสายลม

“เดินไม่มองทางหรือไง” เธอหันไปมอง ก่อนจะหดตัวเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายคือ “คุณภีม?”

เขาหายตัวไปอย่างรวดเร็วที่มุมตึก

เมื่อกี้เขากำลังอุ้มใครกัน? ดูเหมือนจะเป็นนภาลัย

นุชวราหัวใจจมดิ่ง ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

ประการแรก เธอตั้งครรภ์ลูกสองคนอย่างเงียบๆหลังจากนั้นโผล่เข้ามาในชีวิตของภีมพลและจากไป

ทำให้เขาสูญเสียความทรงจำตอนประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และในที่สุดก็แต่งงานกับคุณญาณีเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่ผู้หญิงคนนี้กลับตามมาหลอกหลอนอีกครั้ง!

นุชวราทำให้จิตใจมั่นคงและเดินกลับไปหาญาณีที่ห้อง

ในห้องพักผู้ป่วย

ญาณีกำผ้านวมแน่น เธอร้องไห้จนทั้งตัวสั่นสะท้านและรู้สึกว่าตนเองกำลังจะแหลกสลาย

ภาพถ่ายครอบครัวเหล่านั้นหลอกหลอนจิตใจเธอราวกับฝันร้าย

“คุณญาณี!” นุชวรารีบวิ่งเข้าไปประคอง “คุณเป็นอะไรไปคะ? ไม่สบายหรือเปล่า? ฉันจะเรียกหมอให้ค่ะ!”

“อย่านะ!” เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอแดงก่ำ

“…” นุชวราตกใจกับดวงตาคู่นั้น

เธอกัดฟัน “นภาลัยกลับมาแล้ว นภาลัยกลับมาหาภีมพลแล้ว...”

เธอรู้แล้ว?นุชวรานั่งลงบนเก้าอี้อย่างเศร้าใจ โดยไม่รู้จะพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง

“เธอรู้นานแล้วใช่ไหม?!” ญาณีถามด้วยความหงุดหงิด

นุชวราเหลือบตาขึ้นมองทันที