บทที่ 352 หนีไม่พ้นบาปที่ตัวเองก่อไว้

“คุณภีม วันนี้ฉันมาให้คำอวยพรโดยเฉพาะ” ญาณีพูด “ถ้าแม้แต่ดื่มไวน์แก้วเดียวยังลำบากใจแบบนี้ ฉันคิดว่า……ฉันก็ไม่ต้องคำนึงถึงมันอีกแล้ว”

งั้นเธอจะทำอะไร?

เห็นสายตาอมยิ้มของเธอ ภีมพลก็ใช้ดุลยพินิจ ยังไงแล้วพิธีแต่งงานก็ถ่ายทอดสดทั้งงาน

ดังนั้นเขาจึงรับแก้วไวน์ตรงหน้ามา

ริมฝีปากญาณีสดใสมากขึ้น ออกตัวชนแก้วก่อน “หวังว่าพวกคุณจะมีความสุขตลอดไป”

ภีมพลมองเธอ เงยหน้าดื่มไวน์ในแก้วจนหมด

ขณะที่เขาดื่มไวน์ ดวงตาญาณีก็เหี้ยมโหดทันที สาดไวน์แดงในแก้วใส่หน้านภาลัย!

“กรี๊ด!” นภาลัยหันหน้ายื่นมือมาบังด้วยสัญชาตญาณ เคลื่อนไหวช้าไปนิดเดียว

ไวน์แดงสาดใส่หน้าเธอ กระเซ็นสูงขึ้นมาไหลลงบนชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ของเธอ บางส่วนกระเซ็นโดนร่างภีมพล บางส่วนกระเซ็นกลับมาหาร่างญาณีเองด้วย

ภีมพลโยนแก้วไวน์ทิ้ง แล้วคว้าข้อมือญาณีเอาไว้

เพี้ยะ——

ฝ่ามือใหญ่ตบหนักหน่วงบนใบหน้าเธอ! ญาณีถูกตบจนตัวหมุน กรีดร้อง “กรี๊ด——” ขณะล้มลงพื้น

แก้วไวน์ในมือแตกกระจาย บาดฝ่ามือเธอ! เธอเจ็บจนร้องซี้ด เลือดสดไหลออกมา

แชะๆ!

สปอร์ทไลท์นับไม่ถ้วนสาดใส่ร่างเธอ

ภีมพลควักผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าสูทเช็ดให้นภาลัย “เป็นอะไรไหม?”

เธอส่ายหน้า “ฉันไม่เป็นไร” ไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ไม่คิดว่ามันก็เป็นเรื่องใหญ่อยู่ดี เป็นพิธีแต่งงานที่ลึกซึ้งยากที่จะลืมจริงๆ

เบญญาก็หยิบผ้าเปียกมาเช็ด และช่วยนภาลัยเช็ดด้วย

ญาณียกสายตาขึ้นมา เห็นแค่ภีมพลกำลังมองเธอด้วยสายตาน่ากลัวเย็นชา ทำท่าอยากจะถลกหนังเธอทั้งเป็น