บทที่ 508 เขมินทราผู้สูงส่ง

ภีมพลกล่าวว่า “ฉันจะจัดการชุดราตรีของแม่และชุดของนภาเอง นายไปดูแลเรื่องสถานที่ ส่วนเรื่องมาตรการรักษาความปลอดภัยก็สำคัญที่สุดเช่นกัน”

“ไม่ต้องห่วงครับ อีกสองวันผมจะไปที่นั่น” วริศตอบอย่างมีความสุข “นี่เป็นครั้งแรกที่คุณนายนิตย์และคุณนายนภาอยู่บนเวทีเดียวกัน ข่าวลือเกี่ยวกับ ความสัมพันธ์แม่ผัวกับลูกสะใภ้จะต้องหายไป”

สำหรับภีมพลนี่ไม่ใช่แค่งานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศล แต่ยังเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ใกล้ชิดกับแม่และนภาลัยอีกด้วย

ห้าโมงเย็น ณ ห้องอัดเสียง

“ในโลกนี้ การจากกันเป็นเรื่องเหนือความคาดหมายเสมอ ไม่มีใครอยู่กับเราไปได้ตลอด เวลาอยู่ด้วยกันก็ต้องถนอมกันไว้ เพราะชาติหน้าเราอาจไม่ได้เจอกันอีก”

ในที่สุดนภาลัยก็บันทึกเสียงบรรทัดสุดท้ายของบทละครเสร็จ

เธอถอดหูฟัง หยิบแก้วน้ำจากผ้าไหม “ขอบคุณนะ”

“สำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ” ผ้าไหมยกนิ้วให้เธอ “พี่นภา อัดเสียงเร็วมากเลยแถมยังคุณภาพดีอีกด้วย สมแล้วที่เป็นดาวเดียร์ ”

“หยุดชมกันได้แล้ว ฉันจะอายแล้วนะถ้าเธอชมฉันมากกว่านี้” นภาลัยดื่มน้ำด้วยรอยยิ้มและหยิบกระเป๋าข้างตัวเธอ “ไปกันเถอะ”

“พี่นภา นี่ไม่ใช่งานเล็กๆ ของพี่ใช่ไหม?” ผ้าไหมเดินตาม

นภาลัยโพล่งออกมา “มันเป็นงานระดับเทพเจ้าเลยล่ะ บทก็ไม่เลว”

“พี่เป็นเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่มานานแล้ว!” ผ้าไหมชื่นชมเธอเป็นพิเศษ “ตำแหน่งอมตะนั้นไม่มีที่สิ้นสุด!”

ผ้าไหมพูดจาแปลกๆ จนทำให้นภาลัยอดหัวเราะไม่ได้

ทั้งสองขึ้นลิฟต์ไปชั้นล่าง เมื่อพวกเธอเดินออกมาจากประตูล็อบบี้ก็พบกับเขมินทราซึ่งแต่งตัวสวยกำลังเดินเข้ามา

เขมินทราเห็นก็หยุดและขวางทางพวกเธอไว้

“พาฉันไปหาศิษฎ์เดี๋ยวนี้!” ดวงตาหยิ่งผยองจับจ้องไปที่นภาลัย “ฉันอยากไปเยี่ยมเขา”

นภาลัยคิดว่ามันตลกมาก “ทำไมฉันต้องเป็นคนพาคุณไปล่ะ”

หลังจากพูดจบ เธอก็จับมือของผ้าไหมเดินต่อ

แต่เขมินทรากลับคว้าข้อมือของเธอไว้ “เธอไม่เข้าใจภาษามนุษย์เหรอ?เธอมันก็แค่นักพากย์!แค่ให้นำทางแค่นี้มันยากนักหรือไง!”

ผ้าไหมตกตะลึง นี่หล่อนความจำเสื่อมหรือเปล่าถึงไม่รู้ว่านภาลัยคือภรรยาของภีมพล?