บทที่ 56 ฉันไม่มีทางยอมรับเธอแน่นอน

ภายในวิลล่าหลังใหญ่ย้อนยุคหลังหนึ่ง รีพัลส์เบย์ วิลล่า

คะนึงนิตย์ที่สวมถุงมือยาวสีขาวนั่งอยู่บนโซฟา ฟังลูกน้องชนรพยืนรายงานอยู่ข้างโต๊ะกาแฟ……

“วันนี้คุณภีมพาคุณนายไปที่สวนสนุกครับ ตั้งแต่ไปถึงจนกระทั่งกลับไปก็ประมาณหนึ่งชั่วโมง คุณภีมนั่งรถไฟเหาะเป็นเพื่อนเธอครับ”

“ว่าไงนะ?！”คุณนายนิตย์รู้สึกประหม่าในใจ“เขากลัวความสูงมาตั้งแต่เด็ก！แล้วจะไปนั่งรถไฟเหาะได้ยังไง?”สายตาจับจ้องไปที่เขา ถามขึ้นด้วยความห่วงใย

“ภีมพลเป็นยังไงบ้าง? เขาไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“หลังจากที่ลงมาก็อ้วกแล้วครับ พักอยู่สักพักใหญ่”

“……”คุณนายนิตย์ทั้งเป็นห่วงทั้งอิจฉา

ไม่คิดว่าเขาจะทำให้ตัวเองต้องลำบากทุกข์ใจขนาดนี้เพื่อสาวบ้านนอกคนนั้นคนเดียว！

ผ่านไปสักพัก ชนรพก็พูดรายงานต่อ“เขารับโทรศัพท์หนึ่งสาย จากนั้นก็ไปที่สถานีตำรวจครับ ไวศิษฎ์มีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคน คุณภีมไปช่วยจัดการให้”

คะนึงนิตย์รู้สึกขุ่นเคืองขึ้นมา“ไวศิษฎ์ยังมีความสัมพันธ์กับเขาอยู่อีกเหรอ?！”แบบนี้มันได้ที่ไหนกัน！

“……”ความนิ่งเงียบของชนรพให้คำตอบที่ยืนยันแน่นอนกับเธอ

“เขาจะทำอะไรกันแน่?！”โมโหจนหายใจหืดหอบ สายตาเฉียบแหลมราวกับเหยี่ยว“เขาจะทำให้ฉันโกรธหรือไง?！ใครอนุญาตให้เขาไปคอยตามเก็บกวาดให้กับไวศิษฎ์กัน?！”

ชนรพไม่กล้าหายใจแรง ยืนด้วยความเคารพนอบน้อมอยู่แบบนั้น แล้วก็ยิ่งไม่กล้าสบตากับเธอไปตรงๆเช่นกัน

ผ้าไหมเดินเข้ามาก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ“นายลงไปก่อนเถอะ สะกดรอยตามต่อไป”

“ครับ”

ชนรพหันมองคุณนายนิตย์ ก่อนที่เขาจะหันตัวจากไป

“เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน！”คะนึงนิตย์ใจร้อนอย่างมาก โกรธจนควันออกหู

ผ้าไหมพูดแนะนำ“คุณนายคะ ในเมื่อคุณภีมยังมีความสัมพันธ์กับเขาอยู่ ถ้าอย่างนั้นแค่โทรศัพท์สายเดียวของท่านไม่สามารถแก้ไขได้อย่างแน่นอน สู้ไปลองซ่อมแซมความสัมพันธ์กับคุณภีมก่อนไม่ดีกว่าเหรอคะ?”

ซ่อมแซมความสัมพันธ์?

ทำไมคะนึงนิตย์จะไม่อยากล่ะ?