บทที่ 661 ชัยเดชรู้แล้ว

เรื่องนี้นภาลัยไม่ได้ไปขอความเห็นด้วยจากภีมพล เพราะเธอคิดว่ามันไม่ใช่ปัญหา “ได้อยู่แล้ว อย่างนั้นเรารีบกินกันดีกว่า กินเสร็จจะได้ไปเลย”

“ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณนภา”

ที่จริงแล้วนุชวรายังเดินออกมาไม่ได้ เธอยังรับความจริงไม่ได้ แค่ได้ยินชื่อของเบญญา เธอก็จะคิดมาก จากนั้นก็คิดถึงวริศ แล้วเสียใจพักหนึ่ง

บางทีเขากับเบญญาอาจจะเป็นแค่เพื่อนกันก็ได้

ถึงแม้นุชวราเองไม่ได้คิดแบบนั้น แต่เธอก็ยังหวัง...

เพราะโอกาสที่เธอจะชอบใครสักคนมันน้อยมาก

ถ้าเธอชอบแล้ว เธอก็ไม่อยากทำให้เขาหลุดมือไป

บรรยากาศอาหารเย็นที่มีความสุข นี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนได้กินอาหารเย็นกับประธานภีม มันเป็นเกียรติมาก

และภีมพลก็ไม่หยิ่งเลยแม้แต่น้อย เขาไม่มีความเย็นชาและเคร่งขรึม ราวกับพี่ชายข้างบ้าน

หลังกินอาหารเย็นเสร็จ

ภีมพลจัดห้องร้องคาราโอเกะส่วนตัวให้พวกเขาด้วยตัวเอง แล้วยังไปส่งพวกเขา

บรรยากาศข้างในดีมาก มีพนักงานบริการสิบกว่าคน ทุกคนตื่นเต้น เพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่พวกเขาได้รับการต้อนรับแบบนี้

จากนั้นนุชวราก็เดินตามภีมพลและนภาลัยออกจากคลับเฮาส์

เมื่อภีมพลเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับเขาถึงได้เห็นนุชวรา เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัย

นภาลัยรีบอธิบาย “พาเธอไปเยี่ยมเบญด้วยกันค่ะ”

ภีมพลพยักหน้าแต่ไม่พูดอะไร

นุชวราไม่สบายใจตลอดทาง บางทีอาจเป็นเพราะออร่าของประธานภีม เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธออยู่ใกล้เขาขนาดนี้

นภาลัยเปิดประตูหลังให้เธอ “ขึ้นรถเถอะนุชว์”

“ขอบคุณค่ะคุณนภา” นุชวราเดินขึ้นไปบนรถ นภาลัยก็เดินตามขึ้นไปนั่งข้างเธอ

รายละเอียดพวกนี้ทำให้ภีมพลรู้สึกว่าภรรยาของตัวเองเป็นคนใจดี นึกถึงความรู้สึกของคนอื่นเสมอ

แต่นุชวรายังหวาดกลัว เธอผ่อนคลายไม่ลง ไม่กล้าแม้จะหายใจ

รถสตาร์ทอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ขับออกไปทางหมู่บ้านฟ้าสาง