บทที่ 764 ฝันร้าย

ในคืนเดียวกัน

ในคอนโดเช่าแห่งหนึ่ง นุชวรายังไม่ได้ไปอาบน้ำ เธอนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาด้วยความไม่สบายใจ

หางาน...เงินเดือนห้าพันแปดพันไม่อยากทำ เงินเดือนห้าหมื่นแปดหมื่นก็ไม่มีความสามารถ

เดิมทีใช้เงินของญาณี ในใจเธอก็ไม่สบายใจ

แต่ตอนนี้ กลับเป็นหนี้อีกสองล้าน...

ถึงแม้เธอจะบอกว่าไม่ต้องคืน แต่เงินจำนวนเยอะขนาดนั้น มันทำให้นุชวราไม่สบายใจ

เธอควรตอบแทนญาณียังไง?

นุชวราครุ่นคิด จู่ๆก็มีภาพภาพหนึ่งโผล่ขึ้นมาในหัวของเธอ ในที่สุดมันก็มาหยุดอยู่ที่กล่องสีเงินใบนั้น... เธอจำรหัสได้

แต่กล่องใบนั้นอยู่ที่บริษัท เธอทำอะไรไม่ได้

แต่ถ้ากล่องใบนั้นไม่ได้อยู่ที่บริษัทล่ะ?

อีกสองวันไวศิษฎ์จะมาถ่ายวิดีโอโปรโมต นี่อาจเป็นโอกาสดี

คิดแบบนี้ นุชวราก็ไม่รู้สึกหดหู่ขนาดนั้น เธอลุกขึ้นและเดินเข้าไปในห้องน้ำ

และในคอนโดอีกแห่งหนึ่ง

เสียงน้ำไหลดังออกมาจากห้องน้ำ ชัยเดชอยู่ข้างใน

บนเตียงที่ยุ่งเหยิง ผ้าปูที่นอนครึ่งหนึ่งตกอยู่บนพื้น ญาณีนอนมองเพดานด้วยความเหนื่อยล้า สิ้นหวังด้วยและขยะแขยง เธอกำหมัดแน่น อยากจะข่วนผ้าห่มให้ขาด

เมื่อชัยเดชเดินออกมา เธอแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว และเดินไปที่ห้องน้ำด้วยท่าทีเย็นชา

คืนนี้ชัยเดชจะอยู่ที่นี่

เขาถือโทรศัพท์ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มีสายโทรเข้ามา บนหน้าจอมีคำว่า 'ทิพานัน' เขากดปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

และอีกฝ่ายก็ไม่โทรมาอีก...

เพราะชัยเดชเพิ่งใช้ห้องน้ำไป ญาณีขยะแขยงที่สุด แม้แต่อากาศก็สกปรก แต่เธอไม่มีทางเลือก

“อย่า... อย่าฆ่าฉันเลย อย่าฆ่าฉัน! ฉันผิดเอง ฉันมันเลว!”

เสียงที่ราวกับฝันร้ายผสมกับเสียงน้ำวนเวียนอยู่ข้างหูของเธอ ล้างยังไงก็ล้างไม่ออก