บทที่268 ผู้หญิงคนนี้ช่างกล้า!

หยุดยืนอยู่หน้าตรงพวกเขา เธอตบลงบนโต๊ะ!

ปัง!

ดังตกใจจนทั้งสองที่นั่งตรงข้ามเงยหน้าพร้อมกัน

เบญญามองไปที่ใบหน้าญาณี “เธอคนไร้ยางอาย! เขามีลูกแล้ว ยังจะมาแย่งสามีคนอื่น ยังมีความสำนึกอยู่บ้างไหม?”

เลือดของญาณีติดขัด ใบหน้ากึ่งขาวกึ่งแดง รู้สึกทำตัวไม่ถูกอย่างมาก

“นายอีกคน!” เบญญาหันสายตาไปทางภีมพล มือทั้งสองของเธอวางไว้หน้าโต๊ะ ก้มตัวลงเล็กน้อยถามอย่างไม่พอใจ “ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกับนายกันแน่?”

“สามเดือนก่อนหน้านี้สืบเรื่องของนภาอย่างบ้าคลั่ง! เหมือนสัตว์ที่ถูกควักหัวใจ! นายในตอนนี้ล่ะ? กลับเป็นข่าวดัง! ป่าวประกาศให้โลกรู้ว่าจะแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน!”

“ภีมพลนายมันเป็นผู้ชายเลวกว่าในผู้ชายเลว!”

นภา?

นภา?

ภีมพลรู้สึกมึนงง ความทรงจำส่วนลึกมีชื่อนภา

“นายบอกกับเด็กๆว่ายังไง?” เบญญาโกรธจัด “ตกลงนายมีหัวใจหรือเปล่า?!” จากนั้นเธอก็ใช้แรงดึงผ้าปูโต๊ะออก

ถ้วยชามอาหารตกลงมา!

ญาณีลุกขึ้นหลบอย่างตกใจ “โอ๊ย!” ซุปร้อนข้นเลอะทั้งตัวเธอ

ภีมพลหลบไม่ทันก็โดนสาดทั้งตัวเช่นกัน แต่ดีกว่าญาณีเล็กน้อย เขาสวมชุดสูทหนิ

ภีมพลมองเธอเย็นชา สายตาเผยความเย็นชาและอันตราย

“พวกนายไม่มีทางมีความสุขหรอก!” เบญญาชี้ไปที่พวกเขา “ฉันอวยพรให้พวกนายทะเลาะกันทุกวัน! ทุกคืนพูดแต่เรื่องหย่า! ทั้งชีวิตนี้ไม่มีลูก!”

ญาณีถูกเธอทำให้โกรธจนแทบระเบิด แต่กลับทำอะไรไม่ได้

มองร่างสูงยาวของเธอเดินจากไป สายตาของญาณีเต็มไปด้วยความเกลียด! บัญชีนี้ไม่ช้าหรือเร็วก็ต้องคิด!

กลับมาจากภวังค์ เธอพบว่าสายตาเย็นชาของภีมพลกำลังจ้องมาที่ตัวเอง “……”

“ทำไมเธอไม่โต้กลับ?” ภีมพลสูดหายใจถาม “นภาคือใคร? แล้วเธอคนนั้นเป็นใครอีก?”

“………” ญาณีเป็นใบ้พูดไม่ออก

สายตาภีมพลดูอารมณ์เสีย เขาหมุนตัวเดินจากไป

“ภี………” ญาณีกัดริมฝีปาก

ไม่นานเธอก็ถูกกลุ่มคนมอง อดไม่ได้ที่จะหาหลุมหลบมุดเข้าไป เสื้อผ้าก็เละเทะไปหมด มองไม่เห็นแม้แต่ใบหน้า

ภีมพลกลับมาที่บริษัท เดินเข้ามาในห้องประธาน โยนชุดสูทที่เลอะเทอะทิ้งบนโซฟา สีหน้าเขาจมลึกลง