บทที่542 ดื่มก่อนค่อยพบเธอ

สาวใช้จ้องมองเธอ เอมิลี่ก็พูดอีกว่า "ฉันเป็นคนสัญชาติฝรั่งเศส ที่นั่น อนุญาตให้มีคู่ชีวิตได้หลายคน รักกันได้อย่างอิสระ!"

“แต่เขาไม่ใช่คนฝรั่งเศส เขารักภรรยาของเขามาก และพวกเขาก็มีลูกที่น่ารักด้วยกันสองคน”

“ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่แคร์ เธอไม่เข้าใจเหรอ?”เอมิลี่เปลี่ยนสีหน้า เธอหุบยิ้ม และย้ำเสียงแข็งเล็กน้อย “ในเมื่อเขามาหาฉันได้ ฉันก็มีวิธีรั้งเขาไว้!”

หลังจากพูดจบ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขาอีกครั้ง

รถมาเซราติขับมาทางนี้......

“เธอบอกชัดเจนแล้วใช่ไหมว่า ต้องไปคฤหาสน์ถึงจะได้พบเธอ” ภีมพลเอนหลังพิงเก้าอี้ ไขว่ห้างอย่างสง่างาม “นัดออกมาข้างนอกไม่ได้เหรอ?”

ลูกน้องตอบด้วยความเคารพ "เดิมทีเราวางแผนที่จะนัดหมายกันที่คลับเฮาส์ แต่เธอบอกว่าไม่สะดวก และน้ำเสียงของเธอค่อนข้างเย็นชา ผมเลยคิดว่า…..เจอกันก่อนค่อยว่ากันครับ"

“อืม” ภีมพลไม่พูดอะไรมาก

แต่เขารู้สึกว่าไม่สะดวกที่จะไปที่คฤหาสน์ เพราะที่นั่นเป็นที่พักส่วนตัวของเธอ

ภีมพลยังคิดเผื่อไว้ด้วยว่า ถ้ามันถูกถ่ายภาพโดยสื่อ มันจะทำให้มีปัญหาที่ไม่จำเป็นตามมา

เขาจะรีบสืบว่าใครเป็นเจ้าของจี้หยกให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ จากนั้นดูว่าจะช่วยนภาเติมเต็มความปรารถนาของเขาได้อย่างไร

หลังจากนั้นไม่นาน รถมาเซราติก็ขับรถเข้าไปในคฤหาสน์ ทั้งสองด้านของถนนลาดยางที่คดเคี้ยวมีต้นผลไม้ต่าง ๆ มากมาย กิ่งและใบสีเขียวสวยงามเป็นพิเศษ

รถแล่นไปจนสุดทางและหยุดอยู่หน้าวิลล่าที่สวยงามหลังหนึ่ง

ภีมพลและผู้ติดตามของเขาลงจากรถ ทิวทัศน์ในลานบ้านนั้นสวยงามเป็นพิเศษ และแม้อากาศจะสดชื่นเป็นพิเศษ แต่เขาก็ไม่มีอารมณ์ที่จะชื่นชมมัน

มีคนมาต้อนรับที่ประตูห้องนั่งเล่นของวิลล่า และชายร่างใหญ่สามคนก็ก้าวไปข้างหน้า

“สวัสดีค่ะ คุณภีม”

"สวัสดีครับ"

ภีมพลเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น แต่ไม่เห็นหญิงสาว

พวกเขาได้รับการปฏิบัติด้วยมาตรฐานระดับสูง และไวน์ผลไม้หลายแก้วที่มีรสชาติต่างกันวางอยู่บนโต๊ะกาแฟ

คนรับใช้พูดกับเขาว่า "คุณหนูของเราบอกให้เชิญคุณภีมมาดื่มไวน์ผลไม้ ดื่มไวน์เหล่านี้เสร็จแล้วเธอถึงจะมาพบคุณค่ะ"

ภีมพลมองไปที่โต๊ะน้ำชา แม้ว่าจะมีแก้วไม่มากนัก แต่ก็มีถึง7-8แก้ว สีสันต่าง ๆ ในแก้วขนาดเล็กและสวยงาม เต็มไปด้วยหัวใจของหญิงสาว

“เธออยู่บ้านหรือเปล่าครับ?” ภีมพลถาม