ตอนที่ 786
บทที่ 787 ผู้ว่าเฉินเรียกผมว่าพี่ใหญ่!
October 22, 2026
ตอนที่ทางนี้กาลังกินข้าวอย่างครึกครื้น จู่ๆ ก็มีเสียงอึกทึก ครึกโครมลอยมา!
“ศูนย์ฉุกเฉินใช่ไหม ใช่ๆๆ ลูกผมมีอะไรสักอย่างติดคอ! ช่วย ด้วยครับ พวกเราอยู่ร ้านอาหารจิ้นหยาง!”
เสียงโวยวายเสียงหนึ่งดังขึ้น เฉินชางหน้าเปลี่ยนสีไปตาม สัญชาตญาณ ดันเก้าอี้ออกแล้วพูดว่า “พ่อ ผมออกไปเดี๋ยวหนึ่งนะ!”
พูดจบก็เดินออกไปข้างนอก!
ส่วนพวกเฉินเจี้ยนซานกับเฉินต้าไห่ได้ยินเสียงก็พากันเดิน ออกไปข้างนอกแล้วก็เห็นว่าห้องติดกันโกลาหลอยู่ก่อนแล้ว!
เด็กอายุสามขวบคนหนึ่งในนั้นหน้าคล้าเขียว ริมฝีปากเขียวคล้า กุมคออย่างทรมาน หายใจล าบาก หายใจไม่ทันอยู่นาน!
ตอนนี้เอง เฉินชางพลันตอบสนองทันที!
นี่คืออาหารเข้าหลอดลม ทาให้เกิดการหายใจติดขัดเฉียบพลัน!
พูดภาษาบ้านๆ หน่อย ก็คือส าลัก!
มีโอกาสเกิดอาการเช่นนี้ได้ตอนที่กินข้าวหรือดื่มน้าไม่มากก็ น้อย
ทันทีที่สาลัก ปกติร่างกายมนุษย์จะเริ่มกู้ชีพเองตามธรรมชาติ หรือก็คือไอออกมาตามปฏิกิริยาตอบสนอง!
แต่ปฏิกริยาพวกนี้คือมีต่อการสาลักเบาๆ ถ้าคุณไอออกมาได้ก็ หมายความว่าหลอดลมยังถ่ายเทสะดวก มีแค่สิ่งแปลกปลอมเข้าไป อุดหลอดลมเพียงเล็กน้อย สิ่งที่ทาให้สาลักเหล่านั้นจะถูกขับออกมา ได้ จึงช่วยเหลือตัวเองได้ส าเร็จ!
แต่ว่า!
ทันทีที่เกิดการอุดตันอย่างรุนแรง หรือเป็ นสิ่งแปลกปลอมที่อุด หลอดลมแน่น อย่าว่าแต่ไอ หายใจยังไม่ทันด้วยซ้า พูดให้ชัดก็คือ ถูกอุดตายไปเลย!
คราวนี้ก็จะเป็ นช่วงที่อันตรายเป็ นอย่างยิ่ง
ปกติแล้วอาการสิ่งแปลกปลอมอุดหลอดลมอย่างรุนแรงพบบ่อย ที่สุดในกลุ่มเด็ก เพราะเดิมทีพวกเขาไม่ค่อยตั้งใจกินอาหาร เหม่อ ลอยได้ง่าย ทั้งพูดคุย หัวเราะ หรือกระทั่งหยอกล้อ!
มิหนาซ้าหลอดลมของเด็กยังค่อนข้างแคบ จึงเกิดการอุดตันได้ ง่าย!
อย่าดูถูกการอุดตันเช่นนี้เป็ นอันขาด ทันทีที่อุดตันรุนแรงแล้ว อัตราการตายสูงถึงหกสิบเปอร ์เซ็นต์ขึ้นไป ถ้าก่อนที่รถฉุกเฉินจะมา เกิดหายใจไม่ออก หัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน ใช ้เวลาไม่นานก็ตายได้!
ทันใดนั้นเฉินชางก็ไม่มัวสนใจเรื่องอื่นแล้ว เห็นทั้งห้องอาหาร วุ่นวายไปหมดจึงวิ่งเข้าไปทันที!
“ผมเป็ นหมอ ทุกคนหลีกหน่อยครับ!” เฉินชางแสดงฐานะของตนทันที! พอทุกคนได้ยินว่ามีหมอมาแล้วก็ตาเป็ นประกายทันที “รีบๆ หลีกไป!”
ตอนนี้เอง ชายคนหนึ่งเอ่ยเสียงดังลั่น “อย่าวุ่นวาย ทุกคนสงบลง หน่อย!”
คาพูดของชายผู้นั้นมีน้าหนักมาก ทั้งห้องสงบลงในทันใด และหลังจากเฉินชางเข้ามา ชายวัยกลางคนคนนั้นก็เบิกตากว้าง ทันที “หมอเฉินเหรอครับ” เฉินชางจึงผงะไป “ผู้ว่าเฉินเหรอครับ!”
ชายตรงหน้านี้ไม่ใช่ใครอื่น ผู้ว่าการเมืองจิ้นหยาง เฉินกั๋วฮว๋า นั่นเอง!
พอเฉินกั๋วฮว๋าเห็นเฉินชางเข้าก็มีสีหน้าดีใจใหญ่! “รีบเข้ามาเลยครับ! หมอเฉิน ช่วยลูกผมด้วย!” เฉินชางพยักหน้า ไม่มัวสนใจอารัมภบท!
แต่เฉินกั๋วฮว๋ากลับเริ่มรู ้สึกดีใจขึ้นมา ถ้ามีเฉินชางอยู่ ลูกก็รอด แล้ว
ตอนนี้เอง ทุกคนเริ่มสงบลง ตาจ้องมองเด็กน้อย
ด้านเฉินเจี้ยนกั๋วกับเฉินเจ๋อตงพอเห็นเฉินกั๋วฮว๋าแล้วก็ผงะไป ทันที
นี่มันผู้ว่าการเฉินไม่ใช่เหรอ ทะ…ท าไมเขารู ้จักกับเฉินชางด้วย
เฉินกั๋วฮว๋ากับพวกเขาไม่ใช่คนระดับเดียวกัน เฉินกั๋วฮว๋าเป็ นถึง ผู้น าใหญ่ของเมืองจิ้นหยางโดยแท้จริง มิหนาซ้ายังเพิ่งอายุสี่สิบกว่า ปี ประสบความสาเร็จตั้งแต่อายุน้อย
ทางด้านเฉินชางเห็นสีหน้าเด็กยิ่งเริ่มคล้า ทว่ายังรู ้สึกตัวดีอยู่ แต่เห็นได้ชัดว่าเด็กตกใจ มือทั้งสองจับคอแน่น ร ้องไห้ไม่ออกด้วย ซ้า!
เฉินชางรีบอุ้มเด็กขึ้นมาวางไว้บนตัก ปลอบประโยคหนึ่งว่า “ผ่อนคลายหน่อย!”
พอพูดจบมือขวาก็กาหมัด หันนิ้วโป้ งเข้าด้านใน วางไว้บริเวณ ด้านล่างซี่โครง ที่จริงตาแหน่งนี้ก็มีประโยชน์ช่วยเรื่องการตรึงตัวให้ แน่น!
จากนั้นเฉินชางก็ใช ้มือซ ้ายก็กุมมือขวาเอาไว้ อุ้มเด็กขึ้น แล้ว ออกแรงโยกตัวจากลงขึ้นล่าง จากหน้าไปหลังทันที!
ภาพสี่มิติพลันปรากฏขึ้นในสมองเฉินชาง เขารู ้สึกได้ชัดเจนว่า พอตนออกแรง เนื้อเยื่ออ่อนที่อยู่ใต้กระบังลมก็เกิดแรงอัดดันขึ้น ด้านบนในชั่วพริบตา ทาให้แรงดันภายในกระบังลมเพิ่มขึ้นทันที!
ความจริงเดิมทีตอนที่หายใจไม่ออก ในกระบังลมยังมีมวล อากาศหลงเหลืออยู่ แต่ตอนนี้มวลอากาศที่เหลืออยู่ในปอดกลายเป็ น ลูกโป่ งคู่ไปกับแรงดันนี้ในชั่วพริบตา อากาศพุ่งขึ้นด้านบน เปลี่ยน สภาพเป็ นลูกโป่งพุ่งจู่โจมค่อนข้างแรง!
อาหารที่เดิมติดอยู่ในหลอดลมถูกลูกโป่งนี้ดันออกมาเหมือนลูก กระสุน!
ตอนนี้เอง ปากของเด็กชายอ้ากว้าง พ่นอาหารออกมาข้างหน้า!
เฉินชางก้มลงมอง เป็ นถั่วลิสง ‘จอมร ้ายกาจ’ เม็ดหนึ่ง!
และตอนนี้เด็กน้อยในอ้อมกอดก็เริ่มหอมหายใจอย่างรุนแรง!
เฉินชางพูดกับคนที่อยู่ข้างๆ ว่า “เมื่อกี้ใครเรียกรถฉุกเฉิน ไม่ ต้องให้พวกเขามาแล้วนะครับ”
เด็กน้อยอายุแค่สามสี่ขวบ เห็นได้ชัดว่าตกใจกับเรื่องเมื่อกี้ ก้น จ้าเบ้าลงไปกับพื้น หอบหายใจอยู่นาน
ไม่ร ้องไห้ ไม่โวยวายด้วย
ความรู ้สึกเมื่อครู่นั้นอาจทาให้เขาจดจาไปชั่วชีวิตเลย!
ทางนี้ พอเด็กน้อยผ่อนคลายลง ในที่สุดทั้งครอบครัวก็ถอน หายใจโล่งอก
เด็กสาววัยรุ่นคนหนึ่งปรี่เข้าไปกอดเด็กชาย เรื่องเมื่อกี้ทาเอา เธอตกใจแย่
ต่อให้ไม่รู ้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นน่ากลัวหรือไม่ แต่…เห็นแล้วตกใจ จริงๆ!
ใครจะคิดว่าหัวเราะตอนกินข้าวก็เกือบท าให้ตายได้เลย…
“ขอบคุณ! ขอบคุณนะคุณหมอ!!”
“นั่นสิ! ขอบคุณมากจริงๆ ครับ…”
ทุกคนพากันลุกขึ้นเอ่ยขอบคุณเฉินชาง
์