บทที่ 813 การโทษตัวเองของผู้เป็นแม่ (3)

เฉินชางเห็นท่าทางเด็กชายอายุห้าขวบแกล้งทำเป็นเข้มแข็ง ยิ้มทั้งน้ำตาแล้วก็อดหันหลังไปไม่ได้ เขาค่อนข้างประทับใจ ด้านฉินฟางผู้เป็นแม่ของเด็กชายก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ปรี่ เข้ามากอดเด็กน้อยเอาไว้ ร้องไห้เจ็บปวดไม่เป็นภาษา ส่วนเด็กชายเห็นแม่ร้องไห้ก็พลันอึ้งไปเหมือนตกใจ “แม่จ๋า…ผมไม่เป็นไร จริงๆ นะ!” ฉินฟางสะอื้นไห้ ผ่านไปสักพักก็สะอึกสะอื้นกล่าวว่า “เด็กโง่ ลูกเป็นแก้วตาดวงใจแม่ แม่จะไม่ต้องการลูกได้ยังไง อย่าไปฟังคนอื่นเขาพูดจาเลอะเทอะ! แม่ไม่เคยบอกว่า ไม่ต้องการลูก แม่มาหาเงินให้ลูก เพื่อให้ลูกได้กินของอร่อย อยู่บ้าน หลังใหม่ ซื้อของเล่นให้ลูก! แม่ไม่เคยอยากทิ้งลูกเลย ต่อไปแม่จะไม่แยกกับลูกอีกแล้ว”สามีของฉินฟาง หรือก็คือพ่อของเด็กชายค่อนข้างนิ่งเงียบ ไม่พูดจา แค่กอดลูกกับฉินฟางไว้ “พ่อสาบานว่าครอบครัวเราจะไม่ แยกกันอีกแล้ว!” …… …… เพราะสองสามีภรรยาฉินฟางคอยปลอบใจ เด็กน้อยจึงรับรู้ได้ ว่าตนจำ เป็นต้องผ่าตัด เขาตาเบิกกว้างจ้องพ่อแม่ “พ่อจ๋า แม่จ๋า ผ่าตัดต้องใช้เงิน เยอะไหม…ปู่ย่าจะซื้อยายังเสียดาย บอกว่ายาแพงมาก” ฉินฟางมองลูกผู้รู้ความคนนี้ อดสูดลมหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง ไม่ได้ “ลูกเอ๋ย อะไรก็ไม่สำ คัญไปกว่าลูก ที่หาเงินก็เพื่อลูก ต่อไป ไม่สบายตรงไหนต้องบอกแม่ทันทีเลยนะ แม่กังวลจะแย่แล้ว!” เด็กชายนิ่งเงียบไม่พูดจา “อีกอย่าง ลูกยื้ออยู่แบบนี้ก็จะยิ่งป่วยหนักขึ้น ใช้เงินมากขึ้นอีก ได้ยินไหม”เด็กชายไม่เข้าใจเรื่องอื่น แต่พอได้ยินว่าใช้เงินมากกลับเข้าใจ ดี! ไม่รู้ว่าจิตใจอันเยาว์วัยของเขารู้จักสิ่งที่เด็กน้อยคนอื่นไม่รู้จัก ตั้ง แต่เมื่อไร ตอนนี้เอง ผลแล็บและฟิล์มทรวงอกของเด็กชายก็ออกมา เฉินชางเห็นผลแล้วขมวดคิ้วทันที หัวใจล้มเหลวร้ายแรงมาก! ผลเอ็กซเรย์แสดงให้เห็นว่าตำแหน่งจากหลังมาหน้ามีเงาดำ ของห้องหัวใจบนและล่างซ้ายขยายตัว ขอบหัวใจด้านซ้ายมีเงาห้อง หัวใจซ้อน เห็นได้ว่าเลือดคั่งที่ปอด! เฉินชางถอนใจ ยังดีที่ไม่มีห้องหัวใจขวาล่างล้มเหลว ไม่มีหัวใจ ล้มเหลวระยะสุดท้าย ไม่อย่างนั้นจะยุ่งยากเข้าจริงๆ แต่อายุน้อยขนาดนี้ก็หัวใจล้มเหลวรุนแรงขนาดนี้แล้ว เฉิน ชางเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก เขามองดูเด็กชายนอนนิ่งบนเตียงอย่างรู้ความ ดวงตาเปี่ยมไป ด้วยความแน่วแน่ ในใจพลันหวั่นไหว!เฉินชางต้องผ่าตัดครั้งนี้ด้วยความสามารถทั้งหมดที่มี ต้อง ทำให้ดี ต้องทำให้สมบูรณ์แบบ! เด็กที่รู้เดียงสาขนาดนี้จำ เป็นต้องมีร่างกายที่แข็งแรง! นี่อาจจะเป็นคุณค่าของการเป็นหมอละมั้ง มอบสิทธิ์ให้คนไข้ได้เพลิดเพลินกับการใช้ชีวิต! ขณะที่พยาบาลหยางเจี๋ยเข็นเด็กชายเข้าไปในห้องผ่าตัดก็ ปลอบใจเขาไปตลอดทาง ตั้งแต่ต้นจนจบ ด็กชายไม่ส่งเสียงสักแอะ ไม่รู้ว่ากลัวหรือว่าอะไร!แต่ใต้ผ้าห่ม ตัวเขาที่กระวนกระวายใจใช้มือทั้งสองจิกผ้าปูเตียงไว้ เห็นชัดว่าที่จริงแล้วเขาในตอนนี้ตื่นเต้นกว่าใคร หวาดกลัวกว่าช่วงเวลาไหน!เพราะเขาปรารถนาจะมีความสุขและมีคนอยู่เคียงข้าง เขาไม่อยากให้ความสุขของตัวเองสั้นขนาดนี้เขากลัวว่าตนจะสูญเสียทุกอย่างไปทันที……………ในห้องผ่าตัดจางหย่วนกับหยางฮุ่ยตามเข้ามา หลังจากล้างมือและสวมชุดผ่าตัดเสร็จ ก็ตั้งมือทั้งสองไว้ตรงหน้าอก ไม่กล้าขยับสุ่มสี่สุ่มห้าเฉินชางอธิบายอาการให้วิสัญญีแพทย์ระหว่างรอเริ่มผ่าตัดวิสัญญีแพทย์เป็นรองหัวหน้าแพทย์อายุสี่สิบเอ็ดปีผู้มากประสบการณ์คนหนึ่งไม่ว่าจะเป็นการผ่าตัดครั้งไหนก็เป็นการทดสอบความสามารถของศัลยแพทย์และวิสัญญีแพทย์เป็นอย่างดี และในตอนนี้ การเลือกวิธีการผ่าตัดผู้ป่วยพิเศษยังขึ้นอยู่กับว่าศัลยแพทย์และวิสัญญีแพทย์เชี่ยวชาญเทคนิคนี้มากน้อยเพียงไหน รวมไปถึงเงื่อนไขอย่างเครื่องถ่างแผลและตรึงแผลแบบพิเศษด้วยเห็นได้ชัดว่าโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินระดับชาติมีเครื่องมือชั้นยอดต่างๆ พร้อมสรรพ! จึงไม่ต้องคำนึกถึงเรื่องนี้อยู่แล้วแต่มีอยู่เรื่องหนึ่งก็คือ ต้องได้รับความร่วมมือจากวิสัญญีแพทย์เป็นอย่างดีหลังจากเฉินชางอธิบายอาการป่วยเสร็จแล้วก็มองวิสัญญีแพทย์พลางพูดว่า “อาจารย์โจว ผู้ป่วยอายุน้อยมาก มิหนำซ้ำ หัวใจยังล้มเหลวรุนแรง ถึงกับมีภาวะการสูบฉีดเลือดจากหัวใจต่ำ ร่วมด้วย ถ้าเลือกผ่าตัดโดยมีเครื่องเอคโม่ จะทำให้ผู้ป่วยเกิดอาการไม่ดีอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้ผ่าตัดสำ เร็จ ผลกระทบจากอาการแทรกซ้อนก็จะรุนแรงมาก ดังนั้น ผมจึงอยากเลือกผ่าตัดขยายลิ้นหัวใจไมทรัลด้วยบอลลูนโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้น!”พอพูดแบบนี้ออกมา ทั้งห้องก็เงียบลงทันที!ทุกคนมองเฉินชางหน้าตื่น!ขยายลิ้นหัวใจไมทรัลด้วยบอลลูนโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้นเหรอนี่จะใจกล้าไปแล้วมั้งส่วนจางหย่วนกับหยางฮุ่ยที่อยู่อีกด้านหนึ่งตาพร่าไปเลย ท่านเทพก็คือท่านเทพสิน่า…ขยายลิ้นหัวใจไมทรัลด้วยบอลลูนโดยที่หัวใจไม่หยุดเต้น นี่จะเทพไปแล้วมั้งวิสัญญีแพทย์อาจารย์โจวได้ยินเฉินชางแล้วหน้าเปลี่ยนสีทันทีปฏิเสธออกมาโดยไม่ลังเลสักนิด “ผมไม่เห็นด้วย!”ใช่แล้ว บางครั้งศัลยแพทย์และวิสัญญีแพทย์ก็ลงเรือลำเดียวกัน จะเอาแต่ตัวเองไม่ได้ ต้องร่วมมือกันทำงานแน่นอนว่าความล้มเหลวในการผ่าตัดมีเส้นแบ่งความรับผิดชอบที่ชัดเจนแต่ไม่มีใครอยากผ่าตัดที่ไม่มีการรับประกัน ถึงขั้นพูดได้ว่าอันตรายเช่นนี้อาจารย์โจวจะไม่เข้าใจคำพูดของเฉินชางได้อย่างไร เขารู้ถึงอันตรายจากการใช้เครื่องเอคโม่เช่นกัน!แต่อย่างน้อยมันก็เป็นแค่อาการแทรกซ้อน!และทางเลือกของเฉินชางนั้นต่อให้ฟังดูดี แต่ผู้ป่วยอาจจะไม่ได้ลงมาจากเตียงผ่าตัดอีกเลย!