บทที่ 944 ใครบอกว่าลูกผู้ชายไม่มีน้ำตา

เช้าวันถัดไป มีการรายงานเหตุการณ์ที่สะพานไป๋สืออย่าง รวดเร็ว การชนท้ายรถระหว่างรถบรรทุกน้ำมัน รถบัสท่องเที่ยว และ รถยนต์ส่วนตัวหลายคัน ส่งผลให้เกิดอุบัติเหตุจราจรร้ายแรง ถึงขั้น เกิดเหตุน้ำมันจากรถบรรทุกน้ำมันรั่วไหล เมื่อเรื่องแบบนี้โด่งดังขึ้นมา ผลกระทบที่เกิดขึ้นจึงใหญ่หลวง มาก ถึงอย่างไรก็เกิดขึ้นในเมือง! หลังจากเถาจวินเกิดอุบัติเหตุจราจร ตับแตก ม้ามแตก แต่ยัง คงทนความเจ็บปวดและไม่ลืมหน้าที่คนขับรถบรรทุกน้ำมัน จึงลง จากรถ ยืนกรานที่จะตรวจสอบสถานการณ์ของรถยนต์ ให้ ความช่วยเหลือในการอพยพประชาชนอย่างเร่งด่วน รวมถึง ปฏิบัติการกู้ภัย!ตอนจะออกจากพื้นที่อันตราย จู่ๆ ก็พบว่าในที่เกิดเหตุ มีเพลิงไหม้ ภายใต้สถานการณ์ที่อันตรายแบบนั้น เถาจวินกล้า ออกมาแก้ไขปัญหาอย่างเด็ดเดี่ยว ดำเนินการดับไฟแล้วเคลื่อนย้าย แบตเตอรี่ที่ลุกไหม้ในรถไปยังสถานที่ที่ปลอดภัย แต่เพิ่งจะเคลื่อนย้ายไป แบตเตอรี่ก็ระเบิด! เถาจวินที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว ได้รับบาดเจ็บอีกครั้ง จากแรงระเบิดและล้มลงกับพื้น ทำให้ตับแตกแหลกละเอียดและ มีเลือดออกในช่องท้องอย่างรุนแรง! อาการอันตรายถึงชีวิต! เรื่องแบบนี้ ไม่นานก็ได้รับความสนใจและความห่วงใยจาก ประชาชน หนังสือพิมพ์ให้พื้นที่ขนาดใหญ่สำ หรับเหตุการณ์เมื่อคืน ทุกคนต่างชูนิ้วโป้งให้ชายวัยห้าสิบกว่าปีคนนี้โดย พร้อมเพรียงกัน! ชื่นชมว่าเขาเป็นลูกผู้ชาย! แต่ทุกคนให้ความสนใจกับอาการของเถาจวินมากกว่าจากนั้นเป็นผลการสัมภาษณ์ของเฉินชาง เจ้าหน้าที่กู้ภัย ตอนที่คนไข้อยู่บนรถ ได้เกิดภาวะช็อคจากการเสียเลือดแล้ว เฉินชาง หมอแผนกฉุกเฉินจึงผ่าตัดเปิดช่องท้องฉุกเฉินในช่วงเวลา วิกฤต หลังจากตรวจสอบสาเหตุของโรคแล้ว เขาดำเนิน การถ่ายเลือดฉุกเฉินให้คนไข้โดยใช้เลือดจากตัวคนไข้เอง ทำให้ คนไข้มีความหวังที่จะรอดชีวิต ในห้องผ่าตัด เฉินชางยิ่งพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยชีวิตคนไข้และรักษาการทำงานของตับและม้ามของคนไข้อย่างเต็มความสามารถในปัจจุบัน หนังสือพิมพ์กลายเป็นสื่อโฆษณาชวนเชื่ออย่างเป็นทางการ พูดตามตรง คนที่อ่านหนังสือพิมพ์น้อยมากจริงๆในเมืองหลวงอันกว้างใหญ่ ทุกคนไม่มีเวลาสนใจหนังสือพิมพ์มากนักทว่าแม้จะเป็นแบบนี้ ‘ข่าวภาคค่ำเมืองหลวง’ เมื่อคืน ยอดขายยังคงสูงกว่าปกติแม้แต่อีเมลและโทรศัพท์ของข่าวภาคค่ำที่ปกติน้อยคนนักจะสนใจ วันนี้ก็ยังงานยุ่งขึ้นมา ข้อความที่เข้ามาล้วนติดตามสถานการณ์ของเถาจวิน และหวังว่าจะได้รับเรื่องราวที่เป็นพลังเชิงบวกมากขึ้นชั่วขณะนี้ หัวหน้าฝ่ายข่าวภาคค่ำพลันตระหนักได้!เมืองที่วุ่นวาย ตึงเครียด และกระสับกระส่ายแห่งนี้ ต้องการความซาบซึ้งใจที่แท้จริงแบบนี้ และวีรบุรุษธรรมดาๆดังนั้น เมื่อคืนคณะบรรณาธิการของข่าวภาคค่ำจึงจัดการประชุมเพื่อหารือว่าจำ เป็นต้องสร้างหัวข้อเพื่อโปรโมทวีรบุรุษธรรมดาเหล่านั้นหรือไม่พวกเขาอาจเป็นเพียงตำรวจจราจร ตำรวจ แพทย์…ครู หรือแม้แต่คนทำความสะอาด…ความพยายามของพวกเขากำลังเพิ่มสีสันที่สวยงามให้กับเมืองนี้ผู้นำของบริษัทที่เถาจวินทำงานก็ออกมาให้คำมั่นสัญญาว่าหลังจากเถาจวินหายดีแล้ว เขาจะเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพนักงานประจำ และให้รางวัล นอกจากนี้ค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดในครั้งนี้จะได้รับการชดเชยเช้าวันถัดมาเป็นวันอาทิตย์เฉินชางมาถึงโรงพยาบาลก็ไปดูอาการของเถาจวินว่าเป็นอย่างไรตอนไปถึงโรงพยาบาล เขาเห็นเถาอันหรานนั่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน หลังจากเธอเห็นเฉินชางเดินมาก็รีบลุกขึ้นด้วยความตื่นเต้น“หมอเฉิน คุณมาแล้วหรือคะ”เฉินชางพยักหน้า “ครับ มีเรื่องอะไรครับ”เถาอันหรานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “หนูฝากบอกอะไรเขาหน่อยได้ไหมคะ หนูทนไม่ไหวแล้วจริงๆ หนูมีหลายอย่างอยากบอกเขา หนู…”