บทที่ 946 อย่าดูถูกคนหนุ่มสาว

เดือนมีนาคมและเดือนเมษายนสองเดือนนี้เป็นฤดูที่อากาศ ค่อนข้างสบาย อากาศไม่ร้อนไม่หนาว แสงแดดกำลังดี ที่สำ คัญที่สุดคือ ฤดูใบไม้ผลิมาเยือนแล้ว สรรพชีวิตฟื้นคืนชีวิตชีวา สรรพสัตว์ มาเยือน… แม้เดือนมีนาคมก็ถือว่าค่อนข้างพิเศษสำ หรับสัตว์น้อยใหญ่ แต่สำ หรับเฉินตั๋วที่กำลังจะจบการศึกษาก็พิเศษมากเช่นกัน! หลังจากได้ยินว่าเฉินตั๋วจะออกมาเดินเล่น เฉินชางพลัน ถอนหายใจ! เขารู้สึกว่าในฐานะลูกพี่ลูกน้อง เขาจำ เป็นต้องเตือนเฉินตั๋ว “ตั๋วตั่ว เธอเขียนวิทยานิพนธ์เสร็จหรือยัง ตรวจสอบหรือยัง ให้ อาจารย์ที่ปรึกษาดูหรือยัง” เฉินตั๋วได้ยินคำพูดของเฉินชางก็โกรธจบแทบระเบิดอารมณ์!ช่วงนี้วันๆ เธอเอาแต่ค้นหาบรรณานุกรมและแก้วิทยานิพนธ์ ในหัวมีแต่วิทยานิพนธ์ อุตส่าห์หาเวลาว่างได้ คิดไม่ถึงว่าโทรไปแล้วจะโดนเฉินชางว่า อีก เฉินตั๋วโกรธจนตะโกนเสียงดัง “พี่ หนูจะตัดขาดความสัมพันธ์ กับพี่!” ฉินเยว่พลันมองบนใส่เฉินชาง “ตั๋วตั่ว เดี๋ยวพี่จัดการเขาให้!” เฉินตั๋วถอนหายใจ “ช่วงนี้ยุ่งจนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว อุตส่าห์ เขียนวิทยานิพนธ์เสร็จ จะผ่อนคลายสักหน่อย พี่ชายหนูร้ายเกินไป แล้ว!” เฉินชางถอนหายใจอย่างจนปัญญา! ผู้หญิงก็แบบนี้แหละ รวมหัวกันตลอด กับคำพูดที่ขัดหูแต่มีประโยชน์ของตน พวกเธอไม่สนใจอยู่แล้ว ช่างเถอะ ช่างเถอะ! หลังจากวางสาย ฉินเยว่รีบแต่งตัว อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งหน้า…อืม เ ฉินชางค้นพบว่าฉินเยว่มีข้อดีหนึ่ง นั่นคือใช้เวลาแต่งหน้า ไม่นาน แค่ทาลิปสติกง่ายๆ ก็นับว่าแต่งหน้าเสร็จแล้ว แต่เขามักรู้สึกว่า ยัยฉินขี้ประจบไม่ค่อยเข้าใจคำว่าแต่งหน้า! เอ่อ… เหมือนจะนับว่าเป็นเรื่องดีสำ หรับตน สำ หรับการออกไปเที่ยว เฉินชางไม่ต่อต้านเลยสักนิด กระทั่งรู้สึกเฝ้ารอเล็กน้อยอยู่โรงพยาบาลนานเกินไป เขามักรู้สึกเข้ากับโลกไม่ได้ ถึงขั้นที่รู้สึกว่าเห็นใครก็ดูป่วยไปหมด…เหมือนกลับสู่ช่วงฝึกงาน ตอนนั้นเฉินชางฝึกงานที่แผนกสูตินรีเวชหนึ่งเดือน วันๆ ตกใจกับหญิงสาวที่ไม่รู้ว่าตนตั้งครรภ์ไม่รู้กี่คนถึงขั้นที่หลังจากนั้น เฉินชางเห็นใครก็คิดว่าตั้งครรภ์ไปช่วงใหญ่!ความจริง ความเคยชินทางอาชีพเป็นเรื่องที่อันตรายมากเฉินชางยังถือว่าดี ไม่ได้กระทบมากนักพนักงานหลายคนในสำ นักงานวางแผนครอบครัวและศูนย์ตรวจดีเอ็นเอ เมื่อทำงานนานไป ถึงขั้นเริ่มสงสัยทัศนคติต่อชีวิตและการเลือกคู่ครอง ในหัวเต็มไปด้วยความไม่ไว้ใจช่วงนี้เฉินชางเองก็งานยุ่งจนไม่มีเวลา ทั้งวิจัยและวินิจฉัยโรคความจริงเขาก็ค่อนข้างเหนื่อย ควรจะปรับสมดุลหัวสมองสักหน่อยช่วงฤดูระหว่างฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ ช่วงฤดูนี้เป็นฤดูที่สาวๆ แต่งตัวเปิดเผยได้มากขึ้นในฐานะเมืองใหญ่ระดับนานาชาติ ในเรื่องการแต่งตัวก็ดูออกว่าแตกต่างกับเมืองอันหยางมากเฉินตั๋วเป็นนักศึกษาระดับปริญาโทของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีปักกิ่งที่จะจบการศึกษาในปีนี้ ตอนนี้กำลังเตรียมวิทยานิพนธ์สำ หรับจบการศึกษาปริญญาโท ไม่อย่างนั้นเฉินชางคงไม่ถามขับรถไปไม่ถึงสี่สิบนาทีก็ไปถึงมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมืองหลวง หลังจากรถจอดสนิท จู่ๆ เฉินตั๋วก็ยิ้มพูด“พี่ชาย พี่ขับรถคันนี้มา ควรไปคณะนิเทศศาสตร์มากกว่ามาที่นี่น่าเสียดายไปหน่อย”เฉินชางได้ยินแบบนี้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที!ไม่ใช่แล้ว!เขารู้สึกว่าเฉินตั๋วมาแก้แค้นตามคาด ฉินเยว่ถลึงตาใส่เฉินชางทีหนึ่ง พร้อมขู่เสียงเบา“คุณกล้าขับรถไปคณะนิเทศศาสตร์ หรือไปขับรถที่คณะนิเทศศาสตร์ ฉันฆ่าคุณแน่”สีหน้าเฉินชางงุนงงเต็มประดา!ความคิดที่เฉินตั๋วเพิ่งเสนอ จบสิ้นในชั่วพริบตาเขารู้สึกว่าเฉินตั๋วกำลังแก้แค้น