บทที่ 948 หนีไปแล้ว!

การพักผ่อนในวันเสาร์อาทิตย์ทำให้เฉินชางผ่อนคลาย ความตึงเครียดลง เมื่อคนๆ หนึ่งทั้งทำงานหนักและผ่อนคลายอย่างสมดุล ความคิดจะแตกฉานมากขึ้น มีความคิดสร้างสรรค์มากขึ้น เฉินชางไม่มีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์ แต่ในความรู้สึกของเขา คอมพิวเตอร์ควรเป็นเครื่องมือประมวลผลที่ทรงพลัง ความซับซ้อนของร่างกายมนุษย์ต้องอาศัยคอมพิวเตอร์ที่ แข็งแกร่งในการคำนวณข้อมูลบางอย่าง เฉินตั๋วไม่ได้เรียนหมอ แต่ความคิดของเธอก็ถูกไม่ได้ถูก การแพทย์จำ กัด เธอกล้าจินตนาการว่าคลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นรูปแบบคลื่นที่ เป็นจังหวะหรือไม่ จะวิเคราะห์การเต้นของหัวใจในสิบวันที่ผ่านมา หรือแม้กระทั่งวิเคราะห์สัญญาณคลื่นไฟฟ้าหัวใจย้อนหลังได้มากกว่านั้น จากนั้นคาดการณ์การเต้นของหัวใจในอีกไม่กี่ วันข้างหน้า นี่คือความคิดที่ถือว่ากล้าคิดกล้าทำ แม้ว่าการทดลองจะล้มเหลว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า จะล้มเหลวทั้งหมด สำ หรับร่างกายมนุษย์ ทุกอย่างมีสัญญาณ เวชศาสตร์พยากรณ์และการแพทย์ที่ทันสมัยเป็นแนวทาง การวิจัยมาโดยตลอด อย่างเช่นค่าของซิสเตอีน[1]ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงสูงต่อโรค หลอดเลือดหัวใจและหลอดเลือดสมอง ในเมื่อเมแทบอไลต์[2]คาดเดาทิศทางในอนาคตของโรค หลอดเลือดหัวใจและหลอดเลือดสมองได้ ถ้าอย่างนั้น การแพทย์ เชิงคาดการณ์ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ความคิดของเฉินตั๋วเปิดโลกเฉินชาง เฉินชางเป็นหมอ ความคิดทางการแพทย์ของเขาค่อนข้างมี เสถียรภาพ แต่เขาขาดความคิดและความสามารถแบบสหวิทยาการ ในปัจจุบัน สังคมต้องการความสามารถแบบสหวิทยาการ มากขึ้น เนื่องจากการที่หลายสาขาวิชามาบรรจบกันช่วยส่งเสริม การพัฒนากันและกันได้ สิ่งนี้ทำให้เฉินชางรู้สึกว่าการแพทย์ไม่ได้โดดเดี่ยว แต่ควร กระชับความสัมพันธ์กับทุกสาขาอาชีพ เช่นแนวคิด ‘การจำ ลองเทคนิคการฟื้นฟูระบบทางเดินอาหารจากคอมพิวเตอร์’นี่เป็นเพียงแค่แนวคิด ความล้มเหลวเป็นเรื่องปกติ แต่ถ้าสำ เร็จขึ้นมาล่ะสิ่งที่วิทยาศาสตร์และการทดลองไม่กลัวเลยคือความล้มเหลว!แต่ในขณะเดียวกัน เฉินชางก็สร้างเป้าหมายหนึ่งให้ตัวเอง คือตนจะต้องยกระดับฐานะทางวิชาการและอิทธิพลในอุตสาหกรรมแบบนี้จึงจะร่วมงานกับสาขาวิชาอื่นได้หากเขาไปหาอาจารย์ศูนย์คอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเมืองหลวง หรือแม้แต่ไปหานักวิชาการเหล่านั้นในตอนนี้บอกว่าตนอยากทำสิ่งนี้ ทุกคนอาจจะแค่ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม แม้จะไม่พูดให้กระทบกระเทือนจิตใจ แต่ก็คงไม่ตอบรับโครงการนี้!แต่ถ้าเขาอยู่แถวหน้าของอุตสาหกรรมล่ะยังไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่เป็นเป็นนักวิชาการของทั้งสองสถาบันอย่างผู้อำนวยการอู๋ ถ้าเขาบอกว่าอยากร่วมงานด้วย ทุกคนอาจจะรีบคิดว่าควรทำอย่างไร!นี่คือความแตกต่างอันใหญ่หลวงทันใดนั้น เฉินชางก็สูดหายใจเข้าลึกๆ ทีหนึ่ง รู้สึกว่าตนควรจะยกระดับฐานะทางวิชาการและยกระดับอิทธิพลของตนเอง…………วันจันทร์เฉินชางค่อนข้างงานยุ่ง หลังจากพักผ่อนมาสองวันก็กลับสู่การทำงานอีกครั้งแล้วช่วงเช้าเป็นการราวน์วอร์ดอันตึงเครียด เปลี่ยนคำสั่งหมอเปลี่ยนยา…แม้มีแพทย์ประจำ วอร์ดโดยเฉพาะ แต่ก็ต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดีอีกทั้งมีเพียงการสังเกตอาการของคนไข้ด้วยตนเองเท่านั้นจึงจะเข้าใจสถานการณ์ของคนไข้ได้อย่างแท้จริง รวมถึงติดตามการฟื้นตัวหลังการผ่าตัด เช่น มีอาการไม่พึงประสงค์หรือไม่การเป็นหมอไม่ใช่แค่ผ่าตัดเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงเรื่องราวต่างๆตอนประมาณสิบโมงกว่า ชายหน้ามนคนหนึ่งเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ เข้ามาถึงพลันตะโกนว่า “หมอ…เร็วครับ ผมปวดท้อง!”พยาบาลหยางเจี๋ยรีบเข็นเตียงออกมา พยุงชายหนุ่มขึ้นนอนบนเตียงแล้วจึงมาตามหมอเฉินชางอยู่พอดี จึงเดินเข้าไป