บทที่ 997 คุณยั่วโมโหชายที่ตีพิมพ์ในวารสาร ‘เดอะแลนซิต’ เข้า ให้แล้ว!

โลกของผู้ใหญ่ส่วนใหญ่คือการก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับ แบกภาระหนักอึ้งด้วยความอดทน นิทานมีไว้สำ หรับเด็ก ชีวิตสอนให้พวกเขารู้จักการยอมรับ หลายปีมานี้หลัวหมิงถูกหัวเราะเยาะมาหลายครั้งหลายหน แต่ เขาไม่เคยสนใจ เพราะเขาคิดว่าแม่เสียสละเพื่อเขามาตั้งเท่าไร เรื่อง แค่นี้…จะเทียบอะไรได้ แต่อย่างไรก็ตาม การกระทำไม่ง่ายดายเหมือนคำพูด เขาทำได้แค่แบกรับมันไว้เงียบๆ! อธิบายหรือ ตอนแรกเขาทำได้ แต่เมื่อกลายเป็นคนสิ้นไร้ไม้ตอก เขาก็พบ ว่าไม่มีความจำ เป็นต้องอธิบาย เพราะคนส่วนใหญ่แค่อยากเสพความบันเทิงเท่านั้นตอนนี้เขานึกถึงชายที่มาสัมภาษณ์เขาเมื่อเช้า เชื่อมโยงไป ถึงคำพูดของเฉินชางเมื่อครู่ รวมถึงข่าวที่ยุวชนพรรคคอมมิวนิสต์ เผยแพร่ออกมา ทันใดนั้น เบาะแสทั้งหมดก็หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แบบ! ความจริงทั้งหมดปรากฎขึ้นมา เขาไม่เคยคิดฝันว่าวันหนึ่งจะได้รับการชะล้างความอยุติธรรม ผ่านสื่อระดับชาติอย่างถวนถวน นับประสาอะไรกับการได้รับการยกย่องและถูกเรียกว่าลูก กตัญญู! เรื่องทั้งหมดนี้ ทำให้ความอยุติธรรมที่เขาได้รับมาตลอดหลาย ปีมลายหายไปราวกับควัน ทุกสิ่งทุกอย่างในตอนนี้…ช่างคุ้มค่า เหลือเกิน! การได้รับการยอมรับจากประเทศชาติ จากสื่อรัฐบาล สำ หรับ คนธรรมดาทั่วไปแล้ว เกียรติยศครั้งนี้ทำให้เขาปลาบปลื้มไปทั้งชาติ! “คุณหมอเฉิน! ขอบคุณมากนะครับ!” ต่อให้หลัวหมิงโง่แค่ไหน ก็รู้ว่าเป็นฝีมือเฉินชางที่ช่วยเหลือเขา!ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขาคนนี้ อาจจะมีความยิ่งใหญ่จริงๆ ก็ได้ แค่ได้เห็นภาพของหลัวหมิงในตอนนี้ เฉินชางเองก็คิดว่าคุ้มค่า แล้ว! หลายครั้ง สิ่งที่เราต้องการก็คือการได้รับการยอมรับ ต่อให้ไม่ถูกยอมรับ แต่ก็ไม่อยากให้ใครมาตัดสินเราด้วยอคติ พยาบาลสาวที่อยู่ข้างๆ มีสีหน้าสับสน เรื่อง…เรื่องนี้มัน เกี่ยวกับหมอเฉินยังไงกันแน่ในตอนนี้เอง เสียงโทรศัพท์ของหลัวหมิงก็ดังขึ้นเป็นสายของผู้จัดการบริษัท เจ้านายของเขานั่นเอง“สวัสดีครับผู้จัดการ” หลัวหมิงสงบสติอารมณ์อย่างรวดเร็วรีบตอบรับ“ฮ่าๆๆ เหล่าหลัวเจ๋งไม่เบาเลยนี่ ได้ออกข่าวของรัฐบาลด้วยเยี่ยมจริงๆ ตอนนี้ทั้งบริษัทของเรารู้กันหมดแล้วว่านายซ่อนระเบิดไว้ลูกใหญ่เบ้อเริ่มเลย!ตอนนี้ท่านประธานรู้เรื่องแล้ว เขาสั่งให้ฉันบอกนายว่าต่อจากนี้อีกครึ่งเดือนนายจะได้ลาพักร้อนแบบมีเงินเดือนให้ ดูแลคุณป้าให้ดีๆ ล่ะ ไว้คุณป้าหายดีเมื่อไรค่อยกลับมาทำงานนะ!”หลัวหมิงได้ยินก็พูดขึ้นด้วยความซาบซึ้ง “ขอบคุณครับผู้จัดการ!”ผู้จัดการหัวเราะ “เยี่ยมมากเหล่าหลัว สมกับเป็นลูกผู้ชาย! ฉันแอบกระซิบกับนายนิดหนึ่ง ตำแหน่งรองผู้จัดการคราวนี้ มีหวังแล้วนะ!”หลัวหมิงวางสาย!เขาคิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นจริงๆความสุขมาถึงอย่างรวดเร็วเหมือนพายุทอร์นาโดในตอนนี้เอง ก็มีพยาบาลอีกคนหนึ่งวิ่งปรี่เข้ามา “มาดูนี่เร็วๆพี่หลัว คนที่โพสต์คลิปของพี่วันนั้นลบคลิปทิ้งไปแล้ว แถมยังอัดคลิปขอโทษด้วย!”ชายคนนั้นโค้งคำนับและกล่าวขอโทษอย่างจริงใจ “ขอโทษครับพี่หลัว ผมขอโทษจริงๆ กับสิ่งที่กระทบกับพี่…ผมลบคลิปวิดีโอทิ้งไปแล้วครับ ผมแค่อยากจะพูดกับพี่สักคำ พี่หลัวยอดเยี่ยมจริงๆสมกับเป็นลูกผู้ชาย! ผมนับถือพี่เลยครับ!”หลัวหมิงสูดหายใจเข้าลึกๆ ดึงเฉินชางเข้ามากอดแน่นๆ!“ขอบคุณครับหมอเฉิน!”เฉินชางตบหลังหลัวหมิงพลางปลอบโยน “คุณสมควรได้รับมันแล้วครับ!”หลังจากกลับมาที่ห้องทำงาน เฉินชางอ่านข่าวของยุวชนพรรคคอมมิวนิสต์ คอมเมนต์ด้านล่างถล่มทลาย ส่วนใหญ่เป็นคำชื่นชมเหล่าหลัว!เฉินชางยิ้มออกมาด้วยความตื้นตันก่อนส่งข้อความไปหาฉินเซียวหราน “ขอบคุณนะครับป้าฉิน”ไม่นานนักก็มีข้อความตอบกลับมา “ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอ ข่าวพลังบวกแบบนี้ทำให้ท่านผู้นำพอใจมาก”…