ตอนที่ 3 คุณท่านโรคจิต

ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าคุณท่านเป็นประเภทมีรสนิยมชื่นชอบไม้ป่าเดียวกันหรืออย่างไร จึงสั่งให้ตนถอดเสื้อผ้าออกให้หมดเหมือนอยากเห็นอาวุธประจำกายของผู้ชายด้วยกัน

“ใช่… เอ็งถอดเสื้อผ้าออกให้หมดไม่ต้องเหลือสักชิ้น”

คำพูดของคุณท่านที่ได้ยินและดวงตาที่หรี่มองอย่างครุ่นคิดนั้นดูคล้ายกับคนโรคจิต ทำให้ลุงแก้วรู้สึกอับอายจนอยากจะเดินกลับออกไปจากบ้านหลังนี้ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะอยากได้งานทำใจจะขาด…

หลังจากพูดคุยกันในเบื้องต้นเมื่อครู่ก่อนหน้า ทำให้รู้ว่าคุณท่านเดโชยินดีที่จะจ่ายเงินเดือนให้เยอะ

ขอเพียงแค่คุณสมบัติของใครผ่านเงื่อนไขที่กำหนดเอาไว้ ซึ่งลุงแก้วก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องถอดเสื้อผ้าเปลือยกายต่อหน้า

อึดใจต่อมา…

หลังจากปราการด่านสุดท้ายซึ่งก็คือกางเกงในโดนถอดออกจากกึ่งกลางกายของลุงแก้ว

“โอ๊ว… ”

คุณท่านถึงกับร้องอุทานออกมากับอาวุธประจำกายของลุงแก้วที่ได้เห็น เมื่อไม่มีกางเกงในโอบอุ้มเครื่องเพศเอาไว้แรงดึงดูดของโลกทำให้มันห้อยลงมาแก่งเหมือนกล้วยหอมดุ้นใหญ่

แม้ยังไม่แข็งตัวแต่ก็อวดความมหึมาจนคุณท่านถึงกับต้องคว้าไม้เท้า พาร่างผอมบางลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินเข้ามาดูใกล้ๆ

ก่อนจะคว้ารีโมทมากดเปิดทีวีจอแบนติดตั้งไว้ข้างฝาผนังของห้อง พลันนั้นเองภาพของหนังโป๊ที่มีหญิงชายคู่หนึ่งกำลังเอากันก็ปรากฏขึ้นที่หน้าจอ

“โอ๊ว… ”

ลุงแก้วอุทานด้วยความตกใจ…

เมื่อถูกกระตุ้นอารมณ์ด้วยเสียงและภาพเคลื่อนไหวในจอขนาดใหญ่ ตามความตั้งใจของคุณท่านที่อยากเห็นอาวุธประจำกายขณะที่ตื่นตัวเต็มที่

เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ ภาพเคลื่อนไหวในจอสุดเร่าร้อนก็ปลุกอารมณ์ของลุงแก้วได้อย่างง่ายดาย

ยืนยันด้วยอาวุธประจำกายที่แข็งตัวชูชัน ผงาดขึ้นมาขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม ทั้งลำโอบล้อมไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นปูดโปนเหมือนรากไม้เป็นสายกระจายโอบรอบลำสีน้ำตาลเข้ม

“ว้าว… ใหญ่ยังกับท่อนแขนเด็ก… ”

คุณท่านเดโชร้องอุทานกับสิ่งที่ตัวเองกำลังค้นหาจากผู้ชายหลายคนที่เข้ามาสมัครงาน

“อู้ว… นี่แหละคือสิ่งที่สวรรค์สรรค์สร้างให้มาต่างกัน แม้แต่เศรษฐีมีเงินอย่างกูก็ไม่อาจซื้อความยาวใหญ่แบบนี้ได้… ”

คุณท่านเดโชร้องอุทานกับความมหึมาตรงหน้าอย่างนึกอิจฉา