บทที่158 พบเจียงเจ๋อ

ความสัมพันธ์ของเฉินลู่กับเจียงเจ๋อก็ธรรมดา บวกกับเรื่องของสวีซุ่ยหนิง เฉินลู่ยังไม่พอใจเขา และน้ำเสียงของเขาก็ไม่ค่อยอบอุ่น “หาฉันมีเรื่องอะไร?”

เจียงเจ๋อเช็ดแหวน จากนั้นดึงมือกลับ กล่าว “มีบางเรื่อง อยากจะบอกนาย”

เฉินลู่ไม่ต้องการสนใจเขา ดังนั้นจึงรอให้เขาพูด

เจียงเจ๋อค่อยๆ ลูบแหวนด้วยนิ้วหัวแม่มือของเขา และกล่าวว่า "จริงๆ แล้วเรื่องนั้นที่ฉันได้ทำกับหนิงหนิงนั้น คือโจวอี้ชักจูงฉัน รวมถึงที่ที่หนิงหนิงอยู่ด้วย แม้ว่าอีกคนจะลบโมเมนต์ของหนิงหนิงออก ที่จริงโจวอี้ก็เคยบอกฉันเช่นกัน ในครั้งนั้นไม่กล้าที่จะพูดความจริง คือไม่อยากให้นายกับเธออยู่ด้วยกัน”

เจียงเจ๋อยักไหล่ "ฉันรับไม่ได้ที่เธอจะไปอยู่กับชายอื่น ในเวลานั้นฉันรู้สึกว่าไม่สามารถอยู่กับเธอได้อีกแล้ว ดังนั้นจึงทำให้พวกนายมีอุปสรรค"

เฉินลู่พูดเบา ๆ “แล้วทำไมจู่ๆ ถึงเปลี่ยนใจ บอกฉันมา?”

เจียงเจ๋อเงียบอยู่นาน และสุดท้ายได้ยิ้มอย่างขมขื่น "ฉันมันเจ้าชู้เกินไป หนิงหนิงไม่ควรอยู่กับคนสารเลวอย่างฉัน ฉันโง่ ไม่มีสมอง จะปล่อยให้เธอเข้าใจผิดได้อย่างไร? ฉันมันไอ้โง่สมควรตายแล้ว”

“ฉันไม่สามารถมองดูเธอถูกโจวอี้รังแกอย่างหน้าตาเฉยได้ โจวอี้นังสารเลวนั่นก็สมควรตายไปกับฉัน” เจียงเจ๋อพูดอย่างขุ่นเคือง

เฉินลู่ทำได้เพียงแค่มองเขาแบบนั้น

แต่เมื่อเจียงเจ๋อสัมผัสแหวนอีกครั้ง ทั้งตัวคนได้อ่อนโยนลงอีกครั้ง และพูดว่า "ชั่วชีวิตของหนิงหนิง ต้องแต่งงานกับสามีที่ดี ในชีวิตฉันจบลงแล้วก็จะไม่พูด ได้ทำร้ายเธอมากเกินไปแล้ว จึงไม่คู่ควรกับเธอ ฉันขออย่างเดียว ชาติหน้าถ้าได้เจอเธอ ฉันจะดีกับเธอให้มาก เชื่อฟังเธอ เธอพูดอะไรก็คือสิ่งนั้น