บทที่259 หากว่า

สวีซุ่ยหนิง "อืม" อย่างเกรงใจ

เมื่อเฉินลู่เห็นว่าเธอไม่ได้ใส่ใจมากนัก เฉินลู่มองดูเธอเงียบๆ เป็นเวลานาน และกล่าวว่า “ระหว่างเรา ไม่ได้มีความแค้นต่อกัน ฉันยังบอกด้วยว่าจะไม่รบกวนเธอ ก่อนหน้านั้นปล่อยวางไม่ได้จริงๆ แต่สองเดือนกว่า ได้คลี่คลายลงแล้ว”

สวีซุ่ยหนิงพยักหน้า และกล่าวอย่างสุภาพว่า "วันนี้ต้องขอบคุณบัตรสมาชิกของนาย ที่ทำให้ฉันได้รับส่วนลด"

เธอไม่ค่อยซื้อชุดราคาแพงเช่นนี้ แค่เธอเริ่มที่จะออกเดตกับลั่วจือเห้อ จึงคิดที่จะจริงจังสักหน่อย

“ถ้าเธอต้องการ ฉันจะเปิดสมาชิกอีกครั้ง” เฉินลู่มองมาที่เธอขณะพูด

สวีซุ่ยหนิงกล่าว "ไม่ต้องลำบากขนาดนั้น”

“ถึงอย่างไรก่อนหน้านี้ เป็นฉันที่ทำไม่ดีกับเธอ ฉันได้ให้เธอรอที่ประตูสักพัก ต่อมาแล้วได้บอกให้เธอกลับไป มันทำให้เธอเสียเวลาอย่างมาก ทั้งยังทรยศต่อความไว้ใจของเธอด้วย” เฉินลู่พูดด้วยความจริงใจ "ชดเชยให้เธอก็สมควรแล้ว”

สวีซุ่ยหนิงกล่าวว่า "นายไม่จำเป็นต้องใส่ใจหรอก ฉันรอไม่นานอะไร วันนั้นที่นายเข้าไป ฉันก็ไปแล้ว”

เฉินลู่หยุดนิ่งไป และไม่ได้พูดอะไร แต่ก่อนจะแยกกัน บ่งบอกว่าต้องการจะไปส่งเธอ

สวีซุ่ยหนิงปฏิเสธด้วยรอยยิ้มที่สุภาพ "ไม่ต้องหรอก ฉันจะไปออกเดต"

“อืม ขอให้สนุกกับการออกเดตนะ” เขามองเธอเงียบๆ สักครู่ แล้วพูดอย่างเป็นทางการแบบนี้

เฉินลู่รีบสตาร์ทรถออกไป

สวีซุ่ยหนิงไม่ได้เอาคำเหล่านี้มาใส่ใจ

สิ่งที่เธอและลั่วจือเห้อกำลังดูอยู่เป็นภาพยนตร์แนวคอมเมดี้ เธอหัวเราะคิกคักเอนตัวไปมา

“นี่มันตลกมากไปแล้ว ดูดีๆ” สวีซุ่ยหนิงพูด ขณะมองไปที่ลั่วจือเห้อโดยไม่รู้ตัว แต่กลับพบว่าภายใต้แสงสลัวของภาพยนตร์ เขามองเธอเงียบๆ อย่างอ่อนโยน

เธอนิ่งไปสักพัก หันกลับมามองด้วยความเขินอายเล็กน้อย และแสร้งทำเป็นดูหนังราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ลั่วจือเห้อยิ้มเบาๆ ออกมาอย่างอธิบายไม่ได้

ราวกับเยาะเย้ยความขี้ขลาดของเธอ

สวีซุ่ยหนิงพูดในใจ ฉันได้เริ่มนัดนายก่อน ความหมายนั้นก็ชัดเจนแล้วโอเคไหม! แค่ตัวนายเองแล้ว แสดงออกมาให้ฉันหน่อยเถอะ!

“น่าดูมากจริงๆ" ลั่วจือเห้อกล่าว

“ถ้าน่าดูยังไม่ดูอีก” สวีซุ่ยหนิงกระซิบเบา ๆ