ตอนที่ 111
บทที่ 111 ช่วยเธอหาออเดอร์
October 28, 2026
ม่านฟ้ายิ้มโดยไม่พูดอะไร
ฮ่องเต้รีบเดินไปข้างเขา พูดเสียงเบา：“เมื่อกี๊ตอนที่มา เจอตรงทางเดิน ทุกคนล้วนแต่เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กจนโต แค่พยักหน้าอย่างเดียวก็จบไม่ได้มั้ง？”
สายตาของทุกคนมองไปที่วันวิวาห์
วันวิวาห์หัวเราะนิ่งๆ：“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อวันวิวาห์ ยินดีที่ได้รู้จักพวกคุณนะคะ”
ฮ่องเต้รีบยื่นมือออกไป：“สวัสดีพี่สะใภ้ ผมฮ่องเต้ เพื่อนที่โตมาด้วยกันแต่เด็กของตาพล ส่วนคนนี้คือราชัน พวกเราไม่กี่คนนี้รู้จักกันตั้งแต่เด็ก”
วันวิวาห์รู้สึกเฉยๆ แต่ยังจับมือกับเขาอย่างให้เกียรติ：“ยินดีต้อนรับพวกคุณมาเที่ยวเมืองนราวัณนะคะ”
เธอชักมือกลับ ไม่หยุดชะงักเลยสักนิด：“ฉันยังมีงานต้องจัดการ ขอตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวไว้เลี้ยงข้าวพวกคุณทุกคน”
หันกลับจะออกไป
จอมพลคว้าแขนของเธอ：“เมื่อกี๊รับออเดอร์ไปเท่าไหร่？”
“อะไร？”
วันวิวาห์ตะลึงเล็กน้อยจึงตอบไปว่า：“สองล้าน สามร้อยกว่าล้าน ทำไมเหรอ？”
จอมพลเอียงหัวเล็กน้อย มองไปที่พวกกวินทร์สามคน：“เข้าใจแล้วใช่ไหม？”
กวินทร์：“……”
ฮ่องเต้：“……”
ราชัน：“……”
ทั้งสามสบตากัน
“อ่า……เข้าใจๆๆ”ฮ่องเต้พูดอย่างขำขัน
กวินทร์รีบแสดงออกไปอย่างเร็ว：“ผลิตภัณฑ์ของพี่สะใภ้ โรงพยาบาลของเราต้องการอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ยุ่งมาก เลยล่าช้าตลอด”
ราชันพูดด้วยเสียงอ่อนโยน：“อันนี้ตระกูลฐาดรทำไม่เยอะ สั่งน้อยหน่อยละกัน เอาสองเท่าของพวกเขา”
“ฉันยังไงก็ได้ ยังไงซะสินค้านี้ของพี่สะใภ้ กับโรงพยาบาลของพวกเราก็ร่วมงานกันระยะยาว แค่จัดหาให้ได้ตลอดเวลา มากน้อยแค่ไหนผมก็เอาหมด”
ทั้งสามเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ทำการสั่งซื้อถึงหกล้านออเดอร์ทันที
ในใจของวันวิวาห์ช็อกและพูดไม่ออก
โลกของคนรวยทำอะไรได้ตามอำเภอใจแบบนี้เลยเหรอ？！
ถึงแม้ผลิตภัณฑ์ของเธอจะดีมากจริง แต่ไม่เข้าใจการวิจัยอะไรเลยก็กล้าทุ่มหลายร้อยล้านทันที
นี่มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ……สมองกลวง
ฮ่องเต้หยอกล้อไปว่า：“พี่สะใภ้ พวกเราปีติกันแบบนี้ พี่สะใภ้ก็ยังทำเงินได้ก้อนโตมากขนาดนี้อีก ไม่แสดงความจริงใจโดยเลี้ยงข้าวหน่อยเหรอ？หรือไม่ก็อยู่เล่นไพ่ด้วยกันหน่อยก็ได้”
วันวิวาห์ถูกสามคนตัดบทอย่างตลกขบขัน ความไม่สบายใจลึกข้างในใจก็หายไปเลย
เธอหัวเราะอย่างไม่ส่งเสียงใดๆ：“อาศัยแต่ลมปากพูด ความร่วมมือเหรอ เซ็นชื่อลงตราประทับถึงได้ผล ฉันว่าพวกคุณคงไม่ใช่คนที่ออกมาผ่อนคลายโดยพกตราประทับมาหรอกนะ ต้องพูดคุยกันอย่างจริงใจ เอกสารครบถ้วนแล้วโทรหาฉัน ฉันจะมาที่นี่พร้อมกับความจริงใจทันที”
“เหอะ！”
ฮ่องเต้ถอนหายใจ：“ตาพลก็เจ๋งพอแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะหาภรรยาที่เจ้าเล่ห์แบบนี้ด้วย เฮ้อ พวกนายสองคนจะไม่ยอมพวกเราเลยเหรอไง？”
กวินทร์แอบชำเลืองมองไปที่จอมพล
พี่ เพื่อความสุขครึ่งล่างของพี่ พวกเราเป็นเพื่อนตายกันแล้วใช่ไหม？！
ราชันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
เขาคิดมาตลอดว่าสุดท้ายคนที่ตาพลจะแต่งด้วยคือม่านฟ้า คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วจะเลือกหญิงแกร่งที่แสนสวนและฉลาดแบบนี้มา
ช่วงเวลาที่พวกเขาคุยกับวันวิวาห์นั้นเป็นไปอย่างสามัคคี สายตาจอมพลอ่อนโยนลง มองดูอยู่ข้างๆไม่พูดอะไร
ม่านฟ้าถูกทอดทิ้งอยู่ด้านข้างโดยเจตนา ก็รู้สึกเกลียดจนกัดฟันแน่น
วันวิวาห์พูดอีกไม่กี่ประโยค ก็ขอตัวออกไป
จอมพลตามออกไป：“ก็อธิบายชัดเจนหมดแล้ว ยังโกรธอยู่เหรอ？”
วันวิวาห์จ้องเขาอย่างโกรธเคือง：“ทำไมฉันจะโกรธไม่ได้？！ตัวนายเองยังสะสางไม่ดียังจะมีหน้ามาจับชู้ฉันอีก？”
จอมพลเห็นสภาพโกรธเคืองของเธอ ก็อยากจะขำ：“คุณจะหึงก็หึงไปสิ พูดจาให้มันเพราะๆหน่อยไม่ได้เหรอ？และยังมีความคิดแย่ๆอีก”
ในใจของวันวิวาห์รู้สึกดิ่งมาก：“ก็ฉันเป็นคนหยาบคาย ถ้ากลัวฉันจะพาลูกคุณเสียไปด้วย งั้นก็ไปหาเพื่อนสมัยเด็กที่แสนสง่างามคนนั้นของคุณสิ”
รอยยิ้มในดวงตาจอมพลชัดมากขึ้น ดึงเธอกลับมา กดไปที่กำแพงแล้วก้มหน้าลงประกบจูบ ปิดปากเล็กๆที่พูดจาเจื้อยแจ้วของเธอ