บทที่ 115 จับผู้ต้องสงสัยได้

“จำได้ๆๆๆ……หยุดตีได้แล้ว หยุดตีได้แล้ว”

จิราวัฒน์ร้องไห้อ้อนวอนอย่างเจ็บปวด

บอดี้การ์ดของนายเมฆหยุดลง

จิราวัฒน์ทั้งโกรธทั้งเจ็บ ยังไม่กล้ากำเริบ ร้องไห้น้ำหูน้ำตาไหล：“สองวันก่อน ฉันนอนกับนางแบบสาวที่ไอ้คุณชายนั่นรับเลี้ยง……ส่วนเมื่อวาน……เมื่อวาน ฉันให้คนวางยาบางคน……”

“เหอะ！แกนี่มันทำเรื่องแบบนี้ได้จริงๆเลยนะ！”

นายเมฆหัวเราะอย่างเยือกเย็น：“ขอรายละเอียดหน่อย”

ใบหน้าจิราวัฒน์ที่บวมดูเหยเกทันที：“ภาชิระไอ้ขี้ขลาดนั่นอยากช่วยระบายความโกรธแทนวันวิวาห์ เลยมาหานายเหรอ？”

“ดูเหมือนว่ายาที่วางนี้จะพุ่งเป้าไปที่คุณวันวิวาห์สินะ？”

นายเมฆถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

บอดี้การ์ดที่เพิ่งหยุดมือไปก็เข้ามาทันที

เสียงชกต่อยเตะกันดังไปทั่ว

จิราวัฒน์เป็นนักเลงและร้ายกาจแค่ไหน ก็ไม่ได้โง่ นึกถึงรายละเอียดได้ทันที：“หยุดตีเถอะๆ ฉันแค่อยากสั่งสอนเธอเท่านั้น วางยาไปเบาๆ ไม่ได้คิดจะเอาเธอถึงชีวิต อีกอย่างเธอก็ไม่ได้กินของพวกนั้นด้วย มีแต่คนรอบตัวเธอกิน ……”

ไม่ได้ใช้เวลานานนัก จิราวัฒน์ก็อธิบายรายละเอียดของเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียด……

……

โรงพยาบาลอุ่นรัก

วันวิวาห์เพิ่งมาถึง ก็ปะหน้ากับจอมพลที่ออกมาจากด้านในพอดี

“ระวังหน่อย”

ชายหนุ่มจับแขนเธอไว้ ดึงเธอไปด้านข้าง ขมวดคิ้วดุไป：“เดินยังไม่ระวัง”

เห็นใต้ตาเธอบวมลึก ก็ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย：“ทำไมไม่นอนต่ออีกหน่อย？”

“นอนไม่หลับ”วันวิวาห์โผล่หน้าไปในห้องคนไข้แล้วสำรวจ：“พวกเขาเป็นไงบ้าง？”

“ไม่ได้เป็นอะไรหนัก”

จอมพลจูงเธอเดินไปที่ห้องทำงาน：“ไม่หนัก ส่งโรงพยาบาลทันเวลา อยู่รักษาตัวสักหน่อยก็ดี ยังไงก็ถูกวางยา เลยส่งผลต่อตับเล็กน้อย แต่ไม่ส่งผลต่อชีวิตการทำงานปกติ”

เข้าไปในห้องทำงาน เขาก็เอากระติกน้ำร้อนใส่ไปในมือวันวิวาห์：“กินอะไรสักหน่อย ผมรู้ว่าคุณตื่นมาแล้วต้องมานี่เป็นอย่างแรกแน่ เลยให้คนเตรียมตรงนี้ให้โดยเฉพาะ”

วันวิวาห์รู้สึกอุ่นใจ เขย่งเท้าจูบไปที่มุมปากจอมพล：“ที่รัก ขอบคุณนะ”

สายตาจอมพลหม่นลงไป เสียงแหบลงอย่างไม่รู้ตัว เตือนไปว่า：“ที่นี่คือโรงพยาบาล อย่ายั่วผม”

วันวิวาห์：“……”

นี่คือยั่วเหรอ？！

ในหัวผู้ชายเป็นแบบนี้หมดเลย？

เธอแค่อยากขอบคุณเท่านั้น

ขอบคุณที่เวลาเธอหดหู่ ตอนที่ทำอะไรไม่ได้ก็ปรากฏตัวอยู่ข้างเธอ อยู่เป็นเพื่อนเธอ ช่วยเธอได้ทันเวลา

โทรศัพท์ภายในดังขึ้น มีคนไข้ฉุกเฉิน

จอมพลรีบออกไป

วันวิวาห์ตัดสินใจไปดูพวกเพื่อนร่วมงานก่อนแล้วค่อยกินอะไร เธอวางกระติกน้ำร้อนลง มาตรงด้านนอกห้องคนไข้ กำลังเตรียมจะเข้าไป ก็มีข้อความเข้า

เป็นเทพบุตรส่งมา

วันวิวาห์ผลักประตูเข้าไป เปิดข้อความนั้นไปด้วย

【ระวังผู้ช่วยที่ชื่อริชชี่ของคุณ เรื่องที่อาหารเป็นพิษเกี่ยวข้องกับเธอ】

เธอแข็งทื่อไปทั้งตัว หยุดอยู่หน้าประตู

“ประธานวันวิวาห์ คุณมาแล้ว”ริชชี่ที่กำลังลงจากเตียงพอดีก็ยิ้มให้เธอ แล้วทักทาย

วันวิวาห์ได้สติคืนมา ก็ไม่ทันคิดอะไรมาก ปิดหน้าจอลงอย่างไม่รู้ตัว

“เพิ่งจะดีขึ้น อย่าลงจากเตียงสิ เธออยากได้อะไร เดี๋ยวฉันช่วยหยิบ”

เธอฝืนยิ้มไปให้ จะไปประคองริชชี่

“เข้าห้องน้ำค่ะ”ริชชี่รีบปฏิเสธอย่างเกรงใจ：“ฉันไม่เป็นไป ไปเองได้ค่ะ”

วันวิวาห์ชักมือกลับ：“งั้นช้าๆหน่อยนะ”

ริชชี่พยักหน้า เข้าไปในห้องน้ำที่อยู่ในห้องคนไข้

ครั้งที่ทุกคนที่อาหารเป็นพิษจนเข้าโรงพยาบาล วันวิวาห์ให้พวกเขาพักห้องเดี่ยว

ถึงไม่ใช่ห้อง VIP แต่มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นทั้งหมดครบครัน