บทที่ 128 เพราะใส่ใจ

วีระ： “……”

คุณชายกวินทร์ ไม่ว่ายังไงคุณยังเป็นมกุฎราชกุมารแห่งเกตุดิสรณ์กรุ๊ปนะ ขี้ขลาดขนาดนี้ครอบครัวของคุณรู้หรือไม่?!

ดูเหมือน จอมพลจะไม่ได้ยินคำพูดของ กวินทร์ เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอ่านข้อความขอโทษที่วันวิวาห์ส่งมาทางWeChatซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ผู้หญิงตัวเล็กที่กล้าหาญเช่นนี้ดูต่ำต้อยและระมัดระวังเมื่อขอโทษ

หัวใจของ จอมพลก็เหมือนถูกบิดและความเสียใจค่อยๆคืบคลานขึ้น

หลายวันที่ละเลยเธอ และเกิดเรื่องแบบนี้อีก ไม่ว่าเธอจะแข็งแกร่งแค่ไหน เธอก็ยังเป็นผู้หญิง

ตอนนั้นเธอหมดหนทางแค่ไหน...

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จอมพล รู้สึกหายใจไม่ออกและเก็บโทรศัพท์ของเขา

……

โรงงานแปรรูป

จอมพลสวมชุดปลอดเชื้อและเข้าไปในโรงงาน

ในระยะไกล เห็นร่างเล็กที่คุ้นเคยกำลังถือวัสดุและกำลังเดินทางไประหว่างคนงานกับสายการประกอบ

การตรวจสอบคุณภาพ บรรจุภัณฑ์ การจัดการ... ที่ไหนขาดแคลนคน เธอจะปรากฏตัวเป็นคนแรกเสมอ

ผมที่โผล่ออกมานอกหมวกปลอดเชื้อนั้นเปียกโชกบนใบหน้าของเธอ แต่เธอไม่ได้รู้ตัวเลย

หัวใจของ จอมพลกระตุกอย่างบูดบึ้ง เดินไปหยิบกล่องสินค้าในมือของเธอ

วันวิวาห์ตกตะลึงเมื่อมือของเธอว่างเปล่า

จอมพลได้ย้ายของไปแล้ว

เธอไล่ตามเขา "คุณมาที่นี่ทำไม?"

ดูเหมือนชายจะไม่ได้ยินมัน: "ของวางที่ไหน?"

“ที่นั่น” วันวิวาห์ชี้ไปที่สถานที่หนึ่ง “คุณ...”

เธอวางแผนจะพูดคุยกับเขาสักสองสามคำก่อน

แต่ชายคนนี้หันไปด้วยใบหน้าเย็นชา ไม่สนใจเธอเลย

วันวิวาห์： “……”

ไม่คุยก็ไม่คุย!

เธอโกรธหันหลังกลับไปทำงานของตัวเอง

ทั้งสองทำงานเงียบๆ ทั้งสองดูเย็นยะเยือก

บรรยากาศที่ร้อนอบอ้าวในโรงปฏิบัติงานรู้สึกเย็นชาทันที

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นอดไม่ได้ที่จะเกร็งและเร่งการงานที่ทำอยู่

เห็นประสิทธิภาพการทำงานดีขึ้นมากด้วยตาเปล่า

จอมพลได้แจกจ่ายบรรจุภัณฑ์สำเร็จรูปให้กับแต่ละสายการประกอบ และเมื่อหันไปดู วันวิวาห์ เธอก็ได้ไปทางผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปแล้ว ยุ่งจนลืมตัว

ใบหน้าของ จอมพล ก็เย็นลงและกรามของเขาก็แน่น

ผู้หญิงเลวคนนี้มี มีความเป็นผู้หญิงบ้างไหม!

โรงงานถูกไฟไหม้ รับไว้ด้วยตัวเอง ไม่พูดอะไรสักคำ และไม่มีความคิดที่จะขอความช่วยเหลือจากเขาด้วย

ในความเห็นของเธอ สามีเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นที่สามารถทิ้งได้ตลอดเวลา?!

จอมพลรู้สึกเหมือนไฟกำลังเดือดพล่านอยู่ในหัวใจของเขา และเขาไม่สามารถเผาไหม้หรือดับไฟได้

ราวกับจะระบายอารมณ์ เขาก็กระโจนเข้าสู่การทำงาน และไม่พูดอะไรเลยจนกว่าเขาจะพักผ่อน

อาหารที่ทำงานเป็นอาหารจานด่วนที่สั่งจากภายนอก

เมื่อวันวิวาห์นั่งลง เธอรู้สึกว่ากระดูกทั้งหมดในร่างกายของเธอกำลังจะแตกสลาย

วีระนำอาหารจานด่วนมา

วันวิวาห์ไม่มีความอยากอาหาร แต่เธอยังคงเปิดกล่องอาหารและกลิ่นหอมของอาหารก็ออกมา

ปลาแมนดารินกระรอก หัวสิงโตตุ๋น เนื้อตุ๋น ขาไก่รสถั่วเหลือง เห็ดและเรพซีด เนื้อสี่ชนิดและผักหนึ่งชนิด พร้อมซุปซี่โครงหมูเสริม

มันดูน่ารับประทานมากเลย

วันวิวาห์ตกตะลึง: "แพ็คเกจที่ฉันสั่งไม่ใช่อันนี้นะ"

แม้ว่าที่เธอสั่งนั้นไม่ได้แย่ แต่เมื่อเทียบกับอันนี้ก็ยังมีเกรดแย่กว่านี้หลายเกรด!

เธอหยิบกล่องอาหารและลุกขึ้น กำลังจะไปหาผู้ช่วยจินจินเพื่อยืนยัน

วีระรีบพูด: "ที่คุณสั่งยกเลิกแล้วครับ และนี่คือที่Bossให้ผมสั่งใหม่ ในช่วงเวลาล่วงเวลา ทุกคนค่อนข้างลำบาก โภชนาการและสิ่งอื่น ๆ จะต้องตามให้ทัน อาหารในอนาคตจะจัดส่งตามมาตรฐานนี้ "