บทที่ 138 ขโมยจูบอย่างรุนแรงสักรอบหนึ่ง

มีแต่วีระเท่านั้นที่จิตใจด้านชาไปแล้ว

จบแล้ว เรื่องนี้ไม่มีทางที่จะจบกันด้วยดีได้แล้ว

ชีวิตผู้เสียสละไร้ค่าที่น่าเศร้าของเขา วันนี้ต้องมาเป็นวันซวยไปด้วยอีกวันหนึ่งแล้ว

ดวงตาของวันวิวาห์ค่อย ๆ แดงขึ้นมา ความน้อยเนื้อต่ำใจในนั้นค่อย ๆ สลายไป แล้วค่อย ๆ ถูกความโกรธเข้ามาแทนที่

เธอเปล่งเสียงสูงขึ้นมา พูดกับคนที่อยู่ในบ้านขึ้นว่า “ที่ของคุณ คุณจะว่าอะไรก็ได้! ตอนแรกนึกว่าระหว่างพวกเราอย่างน้อยก็คงจะมีความรู้สึกของสามีภรรยาอยู่บ้าง แต่ที่แท้ฉันเป็นคนคิดมากไปเอง จอมพล คุณเป็นคนที่ภาคภูมิใจในตัวเองมากซะขนาดนั้น แต่กลับไม่มีความมั่นใจในตัวเองสักนิดเดียวเลยเหรอ? ฉันรู้สึกเสียใจแทนคุณจริง ๆ! การยั่วยุที่ง่ายดายและธรรมดามากแบบนี้ ก็ยังสามารถทำให้ความเชื่อมั่นของคุณพังทลายไปได้ งั้นชีวิตแต่งงานแบบนี้ อยู่ต่อกันไปก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว ถ้าอย่างงั้นก็ช่างมันไปเถอะ!”

เธอย่อตัวลงไป แล้วเก็บเสื้อผ้าที่ใส่ประจำไม่กี่ตัวขึ้นมาพาดไว้ที่แขนง่าย ๆ ไม่ได้หาถุงอะไรเลยสักใบเลยด้วยซ้ำ แล้วก็หมุนตัวแล้วเดินจากไปเลย

“คุณผู้หญิง!”

“พี่สะใภ้!”

วีระกับกวินทร์ร้องเรียกขึ้นมาพร้อมกัน

วันวิวาห์เหมือนกับว่าไม่ได้ยิน ทุก ๆ ฝีก้าวล้วนเดินไปอย่างมั่นคงและแน่วแน่

พอในบ้านไม่มีความเคลื่อนไหวไปนาน พวกคนนอกบ้านก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปอย่างระมัดระวัง

ความยุ่งเหยิงในห้องรับแขกไม่ได้ดีไปกว่าข้างนอกซะเท่าไหร่

จอมพลนั่งอยู่บนโซฟาเพียงหนึ่งเดียวที่ยังมีสภาพสมบูรณ์ในท่ามกลางกองซากปรักหักพัง หางคิ้ว หางตาหรือแม้แต่เส้นผมล้วนแฝงไว้ด้วยความโกรธ แต่ยังดีที่ไม่มีวี่แววจะระเบิดต่อเนื่องแล้ว

ฮ่องเต้เตะหมอนข้างที่ขวางอันหนึ่งออกไป และยืนอยู่ในระยะห่างสองก้าวอย่างรอบคอบ “เธอจากไปแบบเสียใจมากและโกรธมากด้วย ตอนนี้นายอารมณ์ดีขึ้นบ้างหรือยัง?”

สายตาที่เย็นชาของจอมพลเหมือนกับว่าอยากจะฆ่าคน

กวินทร์พูดขึ้นว่า “พวกเราให้คนไปตรวจสอบมาแล้ว คนที่อยู่ในคลิปไม่ใช่พี่สะใภ้ แต่เป็นเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนกับเธอมาก และก็ใส่ชุดราตรีเหมือนกับเธอพอดีเท่านั้น”

“นี่คือหลักฐาน” ราชันเอาโทรศัพท์ที่เปิดไว้แล้วโยนไปให้

ในหน้าจอโทรศัพท์เป็นคลิปกล้องวงจรปิดที่ลูกน้องส่งมาให้จากโรงแรมพอดี

กวินทร์พูดต่อขึ้นว่า “พี่สะใภ้ได้เจอเข้ากับเทพบุตรครั้งหนึ่งจริง ๆ แต่ก็เป็นเพียงการเจอกันโดยบังเอิญเท่านั้น รวม ๆ กันแล้วก็ไม่ถึงหนึ่งนาทีครึ่งด้วยซ้ำ คนหนึ่งอยู่ในห้องส่วนตัว คนหนึ่งอยู่หน้าประตูห้องส่วนตัว กล้องวงจรปิดในระเบียงสามารถถ่ายภาพมุมนั้นไว้ได้พอดี ระยะห่างของทั้งสองคน ไกลกันจนช้างตัวใหญ่ตัวหนึ่งสามารถเดินผ่านไปได้เลย”

ในตอนที่เขาพูดอยู่นั้น คลิปวิดีโอคลิปหนึ่งได้เปิดจบไปพอดี แล้วก็โดดไปคลิปต่อไปอัตโนมัติ แล้วก็เป็นคลิปที่วันวิวาห์กับเทพบุตรเจอกันพอดี

พอเทพบุตรจากไป โมโมะกับป้องปรามก็กลับมาพอดี

ตรงกลางกระโดดไปไม่กี่นาที แล้วอยู่ ๆ วันวิวาห์ก็เปิดประตูออกมาด้วยความร้อนใจ จากนั้นป้องปรามก็อุ้มโมโมะออกมาติด ๆ กัน จนกระทั่งทั้งสามคนเดินเข้าไปในลิฟต์

เวลาในคลิปวิดีโอยืนยันได้ว่าวันวิวาห์นั้นบริสุทธิ์

ความโกรธที่เพิ่งสงบลงไปของจอมพลก็พุ่งขึ้นมาอีกครั้ง ตรงหัวคิ้วก็ระเบิดความโกรธออกมา “พวกแกรู้เรื่อง แล้วทำไมเมื่อกี้ไม่พูด!”

กวินทร์ “……”

ฮ่องเต้ “……”

ราชัน “……”

วีระ “……”

กวินทร์ถอนหายใจออกมา “พี่พล ในตอนที่พี่กำลังโมโหอยู่จริง ๆ นั้น มีครั้งไหนที่พวกเรากล้าปรากฏตัวมาอยู่ในรัศมีสิบเมตรตอนพี่กำลังโกรธอยู่บ้างเหรอ?!”

แล้วเมื่อกี้ เขาก็เกือบจะโดนแจกันทำให้หัวแตกตรงด้านนอกแล้วด้วย

จอมพลลุกขึ้นมาจากโซฟา“ซวบ”ทีหนึ่ง “เพราะฉะนั้นพวกนายก็เลยยืนดูฉันไล่เธอไปอยู่เฉย ๆ แบบนั้นเหรอ?!”

คนทั้งหมด “……”

ราชันพูดขึ้นอย่างสงบเยือกเย็นว่า “จอมพล นายโดนคนกำจุดอ่อนไว้แล้ว”

คฤหาสน์ที่กว้างขวาง จู่ ๆ ก็เงียบอย่างกับป่าช้า

ราชันพูดต่อขึ้นว่า “กวินทร์บอกว่าช่วงนี้พวกนายเพิ่งจะคืนดีกัน? นายมีความรู้สึกต่อวันวิวาห์ นายใส่ใจเธอ! แล้วก็มีคนดูออกแล้ว ดังนั้นก็เลยส่งของพวกนี้มาให้นายครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วก็ยั่วยุให้ไม่ลงรอยกันครั้งแล้วครั้งเล่า และที่สำคัญคือ นายก็ตกหลุมพรางแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าด้วย”

จอมพลเม้มปากไว้แน่น ความโกรธบนใบหน้าพลุกพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

เขาหลับตาลง นวดหัวคิ้วไปแล้วก็พยายามข่มความกระสับกระส่ายที่พุ่งขึ้นมาในใจกะทันหันลงไป

ความรู้สึกที่โดนคนจูงจมูกเดินแบบนี้ แม่ง มันช่างย่ำแย่มากจริง ๆ!

“สิ่งที่ฉันใส่ใจไม่ใช่เธอ แต่เป็นชื่อเสียงของสถานะสะใภ้ตระกูลจรัสพิบูรณ์ของฉัน! ในเมื่อเธอเข้ามานั่งในตำแหน่งนี้แล้ว ก็มีหน้าที่ที่จะต้องจัดการกับเรื่องวุ่นวายพวกนี้ไปให้หมด! และที่สำคัญ……”

เขามองไปที่พวกเพื่อนรักทั้งหลาย แล้วก็พูดขึ้นอย่างแน่วแน่ “ไม่มีใครจะมาเป็นจุดอ่อนของฉันได้ทั้งนั้น!”

เขาไม่มีทางยอมให้ของแบบนี้เกิดขึ้นมาแน่!

ได้คนปากแข็ง!