บทที่ 147 จับใส่กรงหมูแล้วไปแช่ในแม่น้ำ

ไม่มีใครสนใจว่าความจริงเป็นยังไง

ชาวเน็ตเชื่อในสิ่งที่ตัวเองอยากเชื่อเท่านั้น

วันวิวาห์ตั้งใจดูรูปถ่ายใบที่สอง ซึ่งมีเธอกับป้องปรามอยู่ในรูป

และสถานที่ในรูปถ่ายคือห้องคนไข้ของโมโมะ

ตอนนั้นน่าจะอยู่กันสามคนในห้องคนไข้ ทว่าในรูปถ่ายกลับจับภาพแต่เธอกับป้องปราม

ซึ่งน่าจะแอบถ่ายตรงมุมประตู

วันวิวาห์ระลึกเหตุการณ์วันนั้นในสมองหนึ่งรอบ คนที่ทำแบบนี้ได้ ต้องมีแรงจูงใจและมีความน่าสงสัย ซึ่งตอนนี้ก็มีเพียงวาเลนไทน์

วันวิวาห์กำมือถือไว้แน่นขนัด

วาเลนไทน์

ดีมาก

อยากต่อกรกันนักใช่ไหม งั้นก็ค่อยดูแล้วกัน！

เวลาเดียวกันโมโมะก็ได้รับข่าวด้วย

เมื่อเธอเห็นกระแสข่าวที่บิดเบือนความจริง เธอก็กริ้วโกรธจนหน้าบูดเบี้ยว และโมโหจนควันออกหูด้วย จากนั้นก็รีบโทรหาป้องปรามทันที

“เห็นข่าวที่ตกเป็นกระแสหรือยัง?”

“เห็นแล้ว” ป้องปรามตอบด้วยเสียงราบเรียบ

โมโมะยิ่งเดือดดาลมากขึ้น“วันวิวาห์โดนใส่ร้าย คุณชายแห่งตระกูลปรมศักดากลับอยู่เฉย ๆ คนถูกทำร้ายทั้งคน คุณคิดจะปล่อยไปเช่นนี้หรอกเหรอ？”

ป้องปรามถอนหายใจ“ผมเป็นผู้ชาย ชื่อเสียงด่างพร้อยหน่อยก็ไม่เป็นไร ประเด็นสำคัญอยู่ที่วิวาห์ เรื่องนี้ต้องให้เธอตัดสินใจ ถ้าเธอไม่ถือสา ผมก็ไม่แคร์เช่นกัน แต่ข่าวนี้คงส่งผลกระทบต่อความรักของวิวาห์กับจอมพลแน่”

“หย่ากันแล้วยังมีความรักบ้าบออะไรอีก”

โมโมะรู้สึกโกรธจัด“ป้องปราม คุณมันพวกขี้ขลาดตาขาว พูดว่าไม่เป็ฯไร แต่ความจริงคือไม่กล้าแข่งกับจอมพล ยังมีหน้าแสร้งทำตัวเป็นสุภาพบุรุษอีก ถ้าเวลานี้คุณไม่รักษาโอกาสในการไขว่คว้า คุณจะรอให้ผู้ชายคนอื่นคว้าใจวิวาห์ไปครองแล้วมานั่งร้องไห้เหรอ?”

ป้องปรามกล่าวอย่างจนปัญญา“คุณต่างหากที่มองความจริงไม่ออก เป็นถึงเพื่อนรักของวิวาห์ แต่คุณก็ยังดูไม่ออกว่าหัวใจวิวาห์มีแต่จอมพลเหรอ？ผมแทรกเข้าไปตอนนี้ คุณคิดว่าวิวาห์จะให้โอกาสผมเหรอ？”

ถึงตอนนั้นไม่เพียงแต่เป็นคนรักไม่ได้ กระทั่งเพื่อนก็เป็นไม่ได้แล้ว！

ลังเลสักพัก เขาพูดต่อว่า“แต่คุณพูดถูก แสดงความบริสุทธิ์ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย พูดมาสิ คุณมีวิธีคลี่คลายยังไง？”

“จอมพลไม่อยากฟังและไม่ยอมรับฟัง งั้นฉันก็จะทำให้เขาไม่ฟังไม่ได้ เพียงแต่ให้เขารับฟัง ฉันยังให้ชาวเน็ตทั่วโลกช่วยเขารับฟังอีกด้วย ฉันจะดูสิว่าเขาจะแกล้งเป็นคนหูหนวกได้นานแค่ไหน”

โมโมะกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด“เอาอย่างนี้ คุณไปหาคนสนิทที่มีแฟนคลับติดตามมากมายมาสักสองสามคนสิ พวกเราจะเริ่มลงมือกันตอนนี้เลยแหละ……”

……

วันวิวาห์กลบเกลื่อนสภาพหัวใจที่แหลกสลาย ทำให้ตัวเองกระฉับกระเฉงแล้วไปทำงานที่บริษัท

เธอพึ่งย่างเท้าเข้าบริษัท จินจินก็วิ่งผลุนผลันเข้ามาทันที“ประธานวันวิวาห์มาได้สักทีนะคะ”

วันวิวาห์โยนกระเป๋าถือไว้ด้านข้าง“มีข่าวร้ายอะไร ว่ามาเลย”

จินจินรีบยื่นipadให้เธอ“ช่วงนี้มีฉาวทางในแง่ลบของคุณติดท็อปหนึ่งในสิบ ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของบริษัทหาวิธีสยบข่าวแล้วค่ะ แต่ก็เกิดกระแสขึ้นมาอีกครั้ง พวกเราสงสัยว่ามีคนชักใยอยู่เบื้องหลังค่ะ อีกอย่าง ตอนนี้ในโลกอินเทอร์เน๊ตพากันต่างคุณว่าเสื่อมเสียคุณธรรม ชาวเน๊ตไม่พอใจกันมากเลยค่ะ หุ้นของบริษัทจึงได้รับผลกระทบอย่างร้ายแรง นับจากเกิดข่าวในแง่ลบวันนั้น หุ้นก็ตกเรื่อย ๆ ค่ะ ซึ่งเช้าวันนี้เปิดราคาขายหุ้นก็ดิ่งลงถึงขีดสุดแล้วค่ะ และนี้ยังไม่ใช่ข่าวร้ายที่สุดนะคะ……”

เธอหยุดพูดชั่วครู่ ปล่อยให้วันวิวาห์มีเวลาผ่อนคลายบ้าง“ข่าวร้ายที่สุดคือ เช้าวันนี้แผนกขายได้รับสายจากลูกค้าหลายท่านว่าหยุดร่วมทำงานกับบริษัทเราค่ะ ลูกค้าที่พึ่งสั่งออเดอร์หลายวันก่อนก็ยกเลิกกันหมดเลยค่ะ”

วันวิวาห์ยิ้มอย่างขมขื่น“เคราะห์ซ้ำกรรมซัดจริง ๆ！”

เธอรับ ipadของจินจินมา จากนั้นก็เริ่มดูข่าว

บรรดาข่าวท็อปหนึ่งในสิบ ลำพังข่าวของเธอก็มีสามข่าวแล้ว

ข่าวแรกเป็นข่าวเกี่ยวกับเธอเหยียบเรือNก่อนหน้านี้ ข่าวที่สองเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับโดนจับได้ตอนขอแต่งงาน และข่าวใหม่คือ คอมเมนต์ที่ถล่มด่าไม่ยั้งว่าเธอเป็นคนไร้คุณธรรม เป็นการด่าจนกลายเป็นกระแสข่าวเลยทีเดียว