บทที่ 204 ส่งบัตรเชิญงานแต่งงานให้คุณ

ทุกคนล้วนมองไปทางวันวิวาห์

ตำรวจแสดงอาการปวดหัว "คุณวันวิวาห์ต้องการให้ทำยังไงครับ?"

วันวิวาห์ยิ้มบางๆ "ความสัมพันธ์เส้นสายในเมืองโตตูซับซ้อน ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าพอพวกเราไปแล้ว ผลจะถูกคนมาแก้หรือเปลี่ยนรึเปล่า?! ยังไงซะการเปรียบเทียบลายนิ้วมือก็ใช้เวลาไม่นาน รอที่นี่เถอะค่ะ สามารถแก้ไขปัญหาได้ในครั้งเดียวก็ให้จบในครั้งเดียวเถอะ จะได้ไม่ต้องให้คนจำนวนมากต้องเสียเวลาเทียวไปเทียวมาเลย"

บ้านของเพลงพิณมีเส้นสาย เดิมทีเธออยากจะยื้ดเวลาออกไปสักหน่อย เพียงแค่ทุกคนกลับไป ผลหลังจากนี้จะเป็นยังไงก็ขึ้นอยู่กับเธอ

แต่ตอนนี้วันวิวาห์กลับไม่ติดกับ!

เพลงพิณตื่นตระหนกทันที มือที่ดึงม่านฟ้าออกแรงไม่หยุด

ม่านฟ้าถูกเธอบีบจนคิ้วขมวด

เธอเหลือบมองเพลงพิณ ดึงมือของเธอออกแล้วยิ้มให้วันวิวาห์อย่างพยายามเข้าหา "วิวาห์ เธอกับพิณล้วนเป็นเพื่อนของฉันทั้งคู่ ที่พิณล้อเธอเล่นมันรุนแรงไปจริงๆ เห็นแก่หน้าของฉันเถอะนะ ที่ควรจะชดใช้หรือขอโทษ เราไปคุยกันเป็นการส่วนตัวเถอะ อย่าต้องทำให้คุณตำรวจต้องลำบากเลย ดีไหม"

ผู้จัดการร้านได้รับสัญญาณสายตาจากม่านฟ้า ก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเสียใจ "คุณวันวิวาห์คะ เรื่องนี้เป็นความผิดของทางเราเอง ที่ก่อนที่เรื่องราวยังไม่ทันตรวจสอบให้ชัดเจนก็คิดเอาเองไปก่อน จึงได้สร้างความวุ่นวายให้คุณ ทำให้ชื่อเสียงของคุณต้องมาเสื่อมเสีย เอาอย่างงี้ละกันค่ะ ทางเคาน์เตอร์เราจะชดเชยให้คุณ สินค้าทั้งหมดของเรา เราจะมอบส่วนลด 20%...50%..."

วันวิวาห์เหลือบมองเธออย่างเย็นชา "ใครกันที่ทำให้คุณเข้าใจผิด ที่ทำให้คุณเข้าใจว่าฉันจะยังซื้อสินค้าของร้านคุณหลังจากที่คุณทำลายชื่อเสียงฉัน"

ผู้จัดการร้านหน้าแดงอย่างลำบากใจสุดๆ

...

จรัสพิบูรณ์กรุ๊ป

จอมพลที่ประชุมเสร็จเดินออกมา

ในมือวีระถือipadเดินตามอยู่ทางด้านข้างของเขาพลางรายงาน "บอสครับ ลูกน้องโทรมาบอกว่าคุณม่านฟ้าเจอปัญหาที่ห้างสรรพสินค้าครับ พวกเขาส่งคลิปมา บอสต้องการดูไหมครับ?"

ชายหนุ่มขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ "เป็นเพราะฉันว่างมาก หรือช่วงนี้นายสบายมากจนต้องมีเวลามายุ่งกับเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้?"

วีระรีบเก็บipadในมือกลับ

เขาพูดอย่างระมัดระวัง "เรื่องนี้ไม่เพียงเกี่ยวข้องกับคุณม่านฟ้าเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับคุณผู้...คุณวันวิวาห์ด้วย ดังนั้นผม..."

ฝีเท้าของจอมพลหยุดลงกะทันหัน

หลังจากลังเลอยู่สองวินาที เขาก็ยื่นมือไปทางวีระ "เอามา"

"อะไรไรครับ?"

วีระอึ้ง

เมื่อเห็นว่าสายตาของเจ้านายตนมองไปที่ipadก็รีบยื่นให้ด้วยมือทั้งสองข้าง "คลิปนี้ถูกลูกน้องแอบถ่ายไว้ แต่เนื้อหาข้างในชัดเจนมาก คุณวันวิวาห์เป็นคนมีไหวพริบมากจึงไม่ได้เสียเปรียบ"

คลิปถูกถ่ายจากช่วงกลางของเหตุการณ์ แต่ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับคนดูที่จะคาดเดาต้นสายปลายเหตุของเรื่องนี้

ipadถูกโยนกลับไปในอ้อมแขนของวีระ จอมพลยังคงเดินไปข้างหน้าต่อ "ผู้หญิงคนนั้นเจ้าเล่ห์มาก! คนธรรมดาคงจะไม่สามารถจัดการกับเธอได้ ปล่อยให้เธอเล่นด้วยตัวเอง"

ตอนที่อยู่เมืองนราวัณ เขาเคยเห็นเธอทิ้งทางหนีทีไล่ให้ตัวเองหลายครั้งมาก

แค่อาศัยไอคิวของผู้หญิงในเมืองโตตูไม่กี่คนจะมาสู้กับวันวิวาห์?

เฮอะ!! ไม่ใช่คู่ต่อสู้เลย!

...

สถานีตำรวจ

ไม่นานผลการเปรียบเทียบลายนิ้วมือก็ออกมา

ไม่พบลายนิ้วมือของวันวิวาห์บนกล่องแป้งคูชั่น แต่กลับพบลายนิ้วมือของเพลงพิณ

ตำรวจแสดงผลรายงานให้ทุกคนดู "มาเถอะคุณเพลงพิณ บอกแรงจูงใจของคุณมา"

เพลงพิณจ้องวันวิวาห์อย่างแรงราวกับมะเขือเหี่ยวแล้วทำหน้าสำนึกผิดทันที "คุณวันวิวาห์เป็นเพื่อนกับฟ้า คุณวันวิวาห์ไม่เพียงสวย แต่ได้ยินมาว่านิสัยก็ดี ใจกว้างมากอีกด้วย ฉันรู้สึกถูกชะตากับคุณมาก เลยแค่อยากจะหยอกล้อเธอเพื่อทำความรู้จักกันเท่านั้น ใครจะคิดว่าเธอจริงจังขนาดนี้..."