บทที่ 231 เขาจะถูกฆ่าปิดปากไหม

จรัสพิบูรณ์กรุ๊ป

ห้องทำงานท่านประธาน

ให้กองเอกสารวีระหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมา วางไปที่ตรงหน้าจอมพลอย่างหวาดกลัว “คุณวันวิวาห์เธอเข้าโรงพยาบาล นี่เป็นข้อมูลผู้ป่วยที่ถูกส่งมาเมื่อคืนครับ”

เจ้านายเคยสั่งเอาไว้ เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับวันวิวาห์ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ต้องรายงานเขาทันที

เมื่อคืนทันทีที่วันวิวาห์เข้าโรงพยาบาล วีระก็รู้เรื่องแล้ว และยังให้คนตรวจเช็กอาการของเธออย่างละเอียดอีกด้วย

เดิมทีก็ว่าจะรายงานผลให้ทราบในทันที แต่เมื่อเห็นข้อมูลอาการป่วย เขาก็ต้องเงียบไป

ชีวิตแต่งงานความหวาดกลัวทางสรีรวิทยา ！

นี่มันอาการป่วยบ้าบออะไรกัน ！！！

เกิดโรคนี้ขึ้นได้ยังไง ใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ ！

หากข้อมูลผู้ป่วยนี้ถูกส่งไปให้บอส เขาจะโดนฆ่าปิดปากหรือเปล่า？！

วีระรู้สึกอยากจะตายซะให้รู้แล้วรู้รอดยังไงอย่างนั้น

ลังเลอยู่ชั่วอึดใจก็ตัดสินใจ สุนัขที่เป็นก็ยังดีกว่าสิงห์ที่ตายแล้ว ยื้อเวลาได้แค่ไหนก็แค่นั้น

สุดท้ายเรื่องนี้ก็ยื้อมาจนเวลาทำงาน ไม่มีทางปิดบังได้อีก

วีระอยู่ไม่สุขเฝ้ารอความเกรี้ยวกราดของบอสตัวเอง

จอมพลมองดูเอกสารที่มีชื่อของวันวิวาห์กำชับอย่างเหม่อลอย จากนั้นไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็ยัดเอกสารพร้อมซองลงในเครื่องทำลายเอกสาร

วีระ？？？

จอมพลพูดเสียงเรียบว่า“ต่อไปไม่ต้องสนใจเธออีก เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับเธอ ไม่ต้องเอามาพูดให้ฉันได้ยิน ไปเช็กตระกูลภูวศักดิ์ ฉันต้องการรู้ทุกเรื่องของเขาทั้งหมด！”

เมื่อเทียบกับวันวิวาห์ เขาอยากจะรู้เรื่องของเทพบุตรคนที่กล้ามาแย่งคนของเขาไปมากกว่า ！

“ครับ！”

วีระสั่นเทา ยืนตัวแข็งทื่อรับคำอย่างรวดเร็ว

ลังเลอยู่ชั่วครู่ เขาก็ถามว่า“แล้วอุปกรณ์ทางการแพทย์ชุดนั้น……”

จอมพลโยนเอกสารปึกหนึ่งออกมา“ จัดการตามนี้”

มุมปากของเขายกหยัก เหยียดยิ้มเยาะอย่างเย็นชา “ถือซะว่า……เป็นของขวัญแต่งงานสำหรับพวกเขาแล้วกัน ！”

วีระตัวสั่นเทาขึ้นมาอีกครั้ง หยิบเอกสารนั้นมาแล้วเปิดดูมันอย่างเงียบ ๆ

เป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์ของเทพบุตรที่พูดถึงไปเมื่อครั้งที่แล้ว

ผู้ช่วยเอที่เงียบสงบและเคร่งขรึมก็มีท่าทีตกใจ

ไม่คิดว่าเจ้านายตัวเองจะให้ความสนใจและจดจ่ออยู่กับเรื่องนี้อยู่ตลอด！

ไม่เพียงแค่สนใจเท่านั้น แต่ยังวิเคราะห์อุปกรณ์ทางการแพทย์นั้นแบบละเอียดอย่างถ่องแท้ด้วย จากนั้น……ก็ชิงตัดหน้า！

จอมพลยิ้มเยาะ“ เมื่อก่อนไม่ได้สนใจเทพบุตรก็จึงไม่รู้ ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่ทำการใหญ่อย่างเงียบๆ อุปกรณ์ชุดนี้แม้จะถือว่าดีมาก แต่น่าเสียดายที่เขาเป็นคนนอก อยากจะแทรกแซงเข้ามาในสายงานของเรา คิดเพ้อเจ้อไปแล้ว！”

วีระรีบปิดเอกสารนั้นทันที พูดอย่างนอบน้อมว่า “ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ครับ！”

หันหลังและเดินออกจากสำนักงานไป

ทันทีที่วีระออกไป โทรศัพท์มือถือส่วนตัวของจอมพลก็ดังขึ้น

เป็นจีรวรรณที่โทรเข้ามา

เขากดรับสาย “มีอะไรครับ？”

น้ำเสียงของจีรวรรณร้อนรนและตื่นตระหนก“กะทิเลือดกำเดาไหลที่โรงเรียน ไหลไม่หยุด ระหว่างทางที่ส่งตัวไปโรงพยาบาลก็อาเจียนเป็นเลือดด้วย แกรีบมาเร็วๆ……”

จอมพลผลักเก้าอี้ออก ไม่ทันได้ใส่แม้กระทั่งเสื้อคลุมก็รีบวิ่งแจ้นออกไปทันที

……

โรงพยาบาลเอกชนของจรัสพิบูรณ์กรุ๊ปถือเป็นหนึ่งในโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในเมืองโตตู

การตกแต่งที่หรูหรา อุปกรณ์ที่ล้ำสมัย บุคลากรทางการแพทย์และเทคโนโลยีอยู่ในระดับแถวหน้าของวงการ

ตอนที่จอมพลมาถึง เลือดกำเดาของหนูกะทิก็เพิ่งจะหยุดไหล

เด็กน้อยใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ทรมานจนหมดเรี่ยวแรงและสลบไป

หมดพูดกับจอมพลด้วยอาการตัวสั่นงันงก“เบื้องต้นสันนิษฐานว่าได้รับพิษเข้าไปจนก่อให้เกิดความเสียหายต่อเยื่อบุจมูก เยื่อบุในช่องปากและเยื่อบุในกระเพาะอาหาร จำเป็นต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลโดยด่วน อาการป่วยไม่ได้รุนแรงมากแต่เพราะเลือดที่ค่อนข้างพิเศษ แล้วยังมีอาการดื้อยา ผลการรักษาอาจจะไม่ได้เป็นไปตามที่คาดการณ์ เพื่อหลีกเลี่ยงเหตุไม่คาดคิด ระหว่างที่พักรักษาตัว จะเป็นการดีมากหากมีคนคอยดูแลอยู่ตลอด 24 ชั่วโมงครับ”

หมอพูดอาการเบื้องต้นจบ รายงานจากห้องปฏิบัติการก็ถูกส่งเข้ามาทันที

เมื่อเห็นก็รู้ทันทีว่าเป็นอาการโดนพิษ