บทที่ 253 ผู้ชายขายตัวที่มีฐานะและหน้าตาดี

วันวิวาห์ราวกับอยู่ในห้องแช่แข็ง กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ“ คุณนี่มันช่างน่ากลัวจริงๆ ！”

“น่ากลัวเหรอ？”

จอมพลคว้าไปที่แขนของเธอ แล้วดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขน

น้ำในอ่างกระเพื่อมไหว ราวกับพายุในใจของคนทั้งสองในตอนนี้

จอมพลพูดอย่างโกรธเคืองว่า“คุณบังคับผมเอง！หากคุณไม่เข้าหาผมก่อน ไม่หลอกผม คุณจะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก！และผมก็คงไม่เป็นอย่างในตอนนี้ ปล่อยวางศักดิ์ศรี แล้วไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ！วันวิวาห์ คุณอย่าดื้อ อย่ายั่วโมโหผมให้มาก เราต่างก็จะอยู่กันอย่างสงบสุข”

เขาอยากจะทำดีกับเธอ แต่เธอไม่ต้องการ！

ในเมื่อความอ่อนโยนของเขาไม่เป็นที่ต้องการ งั้นก็ไม่ต้องมีมันเลยแล้วกัน

ฟาดฟันกันจนตาย เกลียดชังกันไปจนตาย งั้นก็ให้ความชิงชังเหล่านี้ทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีก！

ให้ความดีกับความชั่วพังพินาศไปพร้อมกันก็ไม่เป็นไร！

ยังไงเสียชาตินี้เธอก็อย่าหวังว่าจะกำจัดเขาออกไปจากชีวิตเธอได้！

วันวิวาห์มองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าที่แสนน่ากลัว ดวงตาที่แดงก่ำเอ่อคลอขึ้นมาอีกครั้ง

น้ำเย็นแล้ว

จอมพลลุกขึ้นจากอ่าง อุ้มวันวิวาห์ออกมาแล้ววางเธอลงบนเตียง

“เปลี่ยนซะ”

เขาหยิบเสื้อผ้าที่เตรียมเอาไว้อยู่ก่อนแล้วในรถออกมาแล้วยื่นให้

วันวิวาห์จ้องมองเขาอย่างเย็นชา“ฉันยอมเปลือยกายออกไปแบบนี้ดีกว่าใส่เสื้อผ้าของคุณ！”

ใส่ชุดคลุมอาบน้ำแล้วกระโดดลงจากเตียงไปเปิดประตูรถ

ประตูรถไม่มีการขยับเคลื่อนไหวใดๆ

วันวิวาห์พยายามอีกครั้งอย่างไม่ลดละ

จอมพลอดทนอดกลั้น รวบไปที่เอวบางแล้วอุ้มเธอกลับมาที่เตียง

หยิบเสื้อผ้าที่อยู่ด้านข้างแล้วจัดการสวมใส่มันให้เธอ

“คุณอยากจะออกไปสภาพแบบนี้ ต้องดูด้วยว่าผมยินยอมหรือเปล่า ！”

ดวงตาของชายหนุ่มเย็นชา หว่างคิ้วมีความขุ่นเคือง“ในเมื่อเป็นผู้หญิงของจอมพลแล้ว ชีวิตนี้ก็อย่าได้คิดถึงผู้ชายคนอื่นอีก ยิ่งเรือนร่างของคุณก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ！”

ตอนที่รู้ว่าเธอมีอาการหวาดกลัวการถูกสัมผัสและถูกเทพบุตรนำตัวส่งโรงพยาบาลในคืนนั้น เขาอิจฉาจนขว้างปาข้าวของในห้องจนแตกกระจายไปหมด

เรื่องนี้ เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว !

ดีที่เธอมีอาการหวาดกลัวการถูกสัมผัส ไม่อย่างนั้นเขาเล่นงานเทพบุตรไปนานแล้ว ไม่ปล่อยให้อยู่รอดมาจนป่านนี้หรอก！

ความสิ้นหวังในใจของวันวิวาห์ถูกทับถมอยู่ซ้ำๆ

ทั้งชิงชังและเจ็บปวด แต่ก็ไม่มีทางเลือก

ผู้ชายคนนี้ทั้งโหดร้ายและอ่อนโยนในเวลาเดียวกัน สำหรับเธอแล้ว เขาเป็นคนที่น่ากลัวอย่างมาก

จอมพลนั่งยองๆลง จับไปที่ข้อเท้าของเธอเพื่อจะใส่ถุงเท้าให้เธอ

วันวิวาห์เห็นเส้นเลือดที่ข้างลำคอของเขา พุ่งเข้าใส่ กอดลำคอเขาแน่นแล้วกัดเข้าไปอย่างแรง

กล้ามเนื้อร่างกายของจอมพลแข็งเกร็งไปชั่วขณะ

แต่เพียงไม่นาน เขาก็ผ่อนคลายลง ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นก้มใส่ถุงเท้าให้เธอต่อ

ชายหนุ่มราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไรทำเอาวันวิวาห์รู้สึกท้อแท้

เธอถอนริมฝีปากออก แล้วผลักเขาออกอย่างแรง น้ำเสียงเย็นชาและเด็ดขาด“จอมพล ฉันเกลียดคุณ！”

！