บทที่ 257 ในที่สุดก็ลงมือ

“หุบปาก！”เทพบุตรตวาดเสียงดัง

เมก้าหุบปากเงียบในทันที

แม้เขาจะยังพูดไม่จบ แต่วันวิวาห์ก็ฟังเข้าใจ

นึกไปถึงคำเตือนของจอมพลที่พูดกับเธอตอนจะหลบหนี ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดลงทันที

จอมพล ในที่สุดก็ลงมือจนได้……

เทพบุตรหลับตาลง และพูดเสียงเข้มว่า“เพราะของเราเองไม่คุ้มราคาเหมือนของคนอื่น โอกาสก็จึงเป็นของคนอื่นเขา ”

วันวิวาห์มือไม้เย็นเฉียบขึ้นมาฉับพลัน

เธอรู้ ว่านี่ไม่ใช่สาเหตุ

มันคือการแก้แค้นเอาคืนของจอมพล！

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ใช่เพราะหนูกะทิถูกวางยาจากยาที่ทิวาพรเป็นคนจัดหามา แต่เป็นเพราะเธอ

เพราะเธอทรยศ และเพราะเธอทิ้งเขา เขากำลังเอาคืนเธอ และเอาคืนเทพบุตรที่มาแต่งงานกับเธอ จึงทำให้ทุกคนในตระกูลภูวศักดิ์ติดร่างแหไปด้วย……

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำลายบรรยากาศที่เคร่งเครียดภายในห้อง

เทพบุตรรับสาย

เสียงกรุ่นโกรธที่รุนแรงของเทพชิตก็ดังลอดออกมา ภายในห้องที่เงียบสงบก็จึงยิ่งชัดเจนอย่างมาก

“กลับบ้านมาเดี๋ยวนี้！”

“ครับ”เทพบุตรตอบรับด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง วางสายแล้วหันไปมองวันวิวาห์“เมื่อคืนคุณอยู่ที่นี่ทั้งคืน คงไม่ได้นอนเลย ผมจะให้เมก้าส่งคุณกลับไปพักผ่อนนะ ”

วันวิวาห์ส่ายหัว“ฉันจะกลับบ้านไปพร้อมกับคุณ”

“ไม่ต้อง……”

วันวิวาห์เป็นฝ่ายกุมมือเขา

คำพูดของเทพบุตรก็หยุดลงในทันที

มือของคนทั้งสองต่างเย็นยะเยือกไม่แพ้กัน ไม่มีความอบอุ่นใดๆเลย

เธอยืนกรานว่า“เราเป็นสามีภรรยากัน จะสุขจะทุกข์ ก็ควรที่จะแบกรับมันร่วมกัน”

ที่สำคัญไปกว่านั้น ความหายนะที่เกิดขึ้นในตระกูลภูวศักดิ์นี้มีเธอเป็นตัวต้นเหตุ

เมื่อเห็นท่าทีที่มุ่งมั่นของวันวิวาห์ มือของเทพบุตรที่กำกันแน่นอยู่กับมือเธอ ก็ไม่ได้ปฏิเสธอีก

……

ตระกูลภูวศักดิ์

เทพชิต กนกวรรณและเทพคุณสองสามีภรรยาก็อยู่ด้วย

เทพบุตรกับวันวิวาห์เดินเข้ามา ก็มาหยุดลงตรงหน้าเทพชิต “คุณพ่อ”

“ป้าบ！”

เทพชิตลุก“พรึบ”ของจากโซฟา แล้วตบไปที่ใบหน้าของเทพบุตรอย่างแรง

ใบหน้าของเขามืดมนและเย็นเยือก “ช่างงามหน้าจริงๆ ！”

ใบคืนสินค้าจำนวนมากถูกปาใส่เทพบุตร

เทพชิตต่อว่าอย่างรุนแรง“เดิมทีเพราะเรื่องของน้องสาวแกก็ได้รับผลกระทบมากพออยู่แล้ว มูลค่าทางการตลาดเสียหายหลายหมื่นล้านในชั่วข้ามคืน ตอนนี้ยังไม่มีคำอธิบายให้กับผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ โครงการนี้ของแกก็มาทับถมหนักเข้าไปอีก เทพบุตร นี่แกอยากให้บริษัทล้มละลายหรือยังไง？”

ลูกชายถูกทำร้าย กนกวรรณก็รู้สึกเจ็บปวดใจอย่างมาก

“เทพชิต คุณมันบ้า ทำร้ายลูกฉันทำไม นี่มันความผิดของเขาหรือยังไง？”

สายตาของเธอจ้องเขม็งมองไปยังวันวิวาห์ และผลักเธอออกอย่างแรง“ลูกชายฉันไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้มาเจอคนชั่วๆอย่างเธอได้ ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาที่บ้านของเรา ก็มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน เธอมันตัวซวย ตัวอันตราย กับจอมพลก็ยังคลุมเครือไม่ชัดเจน ยังมีเยื่อใยต่อกันแล้วยังกล้ามาแต่งงานกับลูกชายของฉันอีก นี่หัวใจเธอมันทำด้วยอะไร หากไม่เพราะเธอ เราจะไปพัวพันกับเขา มีเรื่องกับเขาได้ยังไง ฉันจะฆ่าเธอ……”

วันวิวาห์ถูกเธอผลัก จนล้มลงบนโซฟา ยังไม่ทันจะได้ลุกขึ้นมา กนกวรรณก็ปรี่เข้ามา

เธอไม่ใช่คนที่จะยอมให้ทำร้ายได้ง่ายๆพลิกตัวอย่างว่องไว ลุกขึ้นจากโซฟาในทันที และคว้าไปที่มือของกนกวรรณที่กำลังปะทะเข้ามา

“เรื่องนี้ฉันอาจมีส่วนด้วยจริงๆ พวกคุณวางใจเถอะ ฉันจะหาวิธีชดใช้ให้ ”

ไม่สามารถอยู่ต่อไปได้อีก วันวิวาห์ปล่อยกนกวรรณที่ถูกตรึงอยู่ไม่เหลียวมองใคร หันหลังแล้วเดินออกไปทันที

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ตอนที่เทพบุตรได้สติ เรื่องวุ่นวายได้จบลงแล้ว

“วิวาห์！”เขาจะไล่ตามไป

“หยุดเดี๋ยวนี้ ！”

เทพชิตตะโกนมาจากทางด้านหลัง