บทที่ 289 ผมรักคุณ คุณรู้มั้ย

ร่างของเทพบุตรอดไม่ได้ที่จะสั่น

ดวงตาเขาแดงก่ำ จ้องมองหลังของเธออย่างโหดเหี้ยมเหมือนที่จะเอาเธอมาไว้ในสมอง “คุณไม่เคยคิดถึงสาเหตุที่ผมทำอย่างนี้เลยหรอ?! วันวิวาห์ไม่มีใครหรอกนะที่จะขบคิดแผนการขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุมีผลอะไร ที่เอาเธอมาไว้ข้างกาย บนร่างของคุณมีอะไรที่จะให้ผมวางแผนทำร้ายได้? มันไม่มีเลย สิ่งเดียวที่ผมได้วางแผนไว้ก็คือคุณ! วันวิวาห์ ผมรักคุณ คุณรู้มั้ย!”

ประโยคหลัง เทพบุตรแทบจะตวาดเสียงเหมือนจิตนิดๆ

เขาตาแดงถามอย่างจนตรอก “นอกจากให้ได้คุณมาผมเลยต้องหลอกคุณ ผมเคยทำเรื่องที่ผิดกับคุณมั้ย? ผมไม่ดีกับคุณหรือเปล่า?”

หึ!

วันวิวาห์เศร้าใจอย่างแปลกๆ

ดีต่อคนๆนึงหรือรักใครสักคนนึงควรที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาหรอ?

เขาเคยคิดถึงความรู้สึกของเธอมั้ย?

เธอก็เป็นคนเหมือนกัน!

วันวิวาห์ไม่ฟังคำเพ้อเจ้อของเขาอีกต่อไป เธอสาวเท้าเดินไปที่ประตู ยื่นมือออกไปดึงประตู

“คุณนายน้อย….” เมก้าร้องเรียก

วันวิวาห์ไม่สนใจ

ประตูเปิดออก เตรียมจะเดินออกไป

ทันใดนั้นมือของเมก้าก็มาสับที่คอของเธอ

สมองของวันวิวาห์วางเปล่า ยังไม่ทันตั้งตัวก็ทรุดลงไป

เมก้ายื่นมือออกไปรับมาไว้ในอ้อมกอด แล้วรีบปิดประตู

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วเสียจนเทพบุตรไม่ทันตั้งตัว

ตอนที่เขาได้สติทุกอย่างก็จบลงแล้ว

“เมก้า!” เทพบุตรแผดเสียงเยือกเย็น รีบเข้าไปรับวันวิวาห์มาไว้ในอ้อมกอด

เมก้าสีหน้าราบเรียบ “ผมจัดการเรียบร้อยแล้ว ต่อให้ตอนนี้บอสจะตีผมให้ตายผมก็ยอม”

เขาพูดอย่างจริงจัง “บอสครับ ผมไม่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มาทรมานบอสอีก ก่อนหน้านี้คิดว่าเธอจะไม่มาอีกแล้ว ในเมื่อเธอกล้ามาถึงที่นี่ และเธอก็ได้ตัดสินใจแล้ว งั้นพวกเราทำได้แค่ตัดไฟเสียแต่ต้นลม นี่เป็นวิธีการที่เหนื่อยหนเดียวสบายไปตลอดนะครับ”

นัยน์ตาของเทพบุตรลังเลสับสน

เมก้าขบฟันพูดต่ออีกว่า “ผมเป็นคนทำเธอสลบ รอเธอฟื้นขึ้น ไม่ว่าคุณจะอธิบายยังไง เธอก็รู้สึกแค่ว่าคุณนั้นน่ารังเกียจมากขึ้นเท่านั้น บอสครับ ภายใต้เงื่อนไขแรกที่จะไม่ทำร้ายเธอ พวกเรายังมีอีกแผนนึงนะครับ นั่นก็คือทำให้เธอลืมเรื่องราวในอดีตที่น่าทุกข์ใจพวกนั้น”

เทพบุตรหลับตาอย่างสิ้นหวัง “พอเธอมาที่นี่ก็เสียความทรงจำ แกคิดว่าคนอื่นเขาโง่หรอ?”

“ดังนั้นเธอจะไม่เสียความทรงจำ จะแค่ลืมเรื่องที่คุณไม่อยากให้เธอจำ และให้เธอจำในสิ่งที่คุณอยากให้เธอจำ” เมก้าพูดอย่างไม่ลังเลว่า “แม้ว่าลืมทุกอย่างจะเป็นสุดติ่งเกินไปหน่อย และจะต้องก่อให้เกิดข้อสงสัย ดังนั้น….”

เขามองเทพบุตร

เทพบุตรกลับก้มลงมองผู้หญิงร่างบางที่สลบไสลอย่างไร้สติในอ้อมกอด

เธอที่กำลังหลับอยู่นั้น บนใบหน้าไม่ได้มีความเยือกเย็นเหมือนเมื่อกี้นี้ แต่กลับสงบนิ่งทำให้รู้สึกไม่อยากที่จะปล่อย

เขากระชับแขนกอดเธอไว้แน่น

เมก้ายื่นมือออกมา “บอสครับ คนที่พวกเราหามาชำนาญการนะครับ จะไม่ทำให้เธอบาดเจ็บใดๆ เอาเธอมาให้ผมเถอะครับ”

เทพบุตรรู้ว่าตัวเองไม่มีทางอื่นแล้ว

เลยกัดฟันปล่อยมือออก

เมก้ารีบมารับทันทีและนำตัวเธอไปยังห้องผู้ป่วยห้องนึงของชั้นบนสุดโรงพยาบาล

ห้องผู้ป่วยเงียบมาก

เมก้าเอาวันวิวาห์วางลง หมอที่ใส่เสื้อคลุมสีขาวเดินเข้ามา

“ให้เธอเอาความโกรธแค้นที่มีต่อบอสให้ไปตกอยู่ที่จอมพล รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำไง?”

หมอพยักหน้าพูดจาอย่างนอบน้อมว่า “ฝีมือด้านสะกดจิต ผมไม่กล้าพูดหรอกครับว่าตัวเองคือที่หนึ่ง แต่ผมกล้าเป็นที่สามและจะไม่มีใครกล้าเรียกแทนตัวเองเป็นที่สองแล้วครับ วางใจได้ บอสอยากเธอลืมอะไรเธอก็จะลืมอันนั้น อยากให้เธอจำอะไร เธอก็จำอันนั้นแบบฝังลึกเลยเชียวครับ!”

เมเก้พยักหน้า “เริ่มเลย”

หมอลงมือจัดการทันที และเริ่มสะกดจิตวันวิวาห์

……

ชั้นล่างของตึกผู้ป่วยใน

โมโมะเดินไปเดินมาอย่างหงุดหงิดใจ และให้เงยหน้ามองด้านบนตลอด

ทำไมขึ้นไปนานแล้วยังไม่ลงมาอีก?

เธอโทรไปก็ไม่มีคนรับ