บทที่ 0013

เมื่อผู้คนกลับไปกันหมด หรงเหวินเมี่ยวก็แอบมาอยู่ข้างพระสนมเฉินกุ้ยเฟยแล้วย่อกายลงเล็กน้อย "เรื่องวันนี้ต้องขอบพระคุณพระสนมมากด้วยเพคะ"

พระสนมเฉินกุ้ยเฟยกลับไม่ใส่ใจมาก "คุณหนูหรงไม่ต้องคิดมาก ข้าแค่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้หว่านหว่านแล้วบังเอิญพบเข้าเท่านั้น เรื่องวันนี้รอดพ้นได้เพราะคุณหนูหรงฉลาดมีไหวพริบต่างหาก"

หรงเหวินเมี่ยวเห็นพระสนมเฉินกุ้ยเฟยพูดแบบนี้ก็กระจ่างในใจ พระสนมเฉินกุ้ยเฟยไม่ได้มีความคิดที่จะทวงคืนบุญคุณแต่อย่างใดจึงเก็บเรื่องนี้นี้เอาไว้ในใจ

ทุกคนต่างรู้ว่า พระสนมเฉินกุ้ยเฟยเป็นน้าสาวแท้ ๆ ขององค์รัชทายาท และนางก็ไม่มีทายาทดังนั้นจึงต้องช่วยองค์รัชทายาทปูทางเป็นธรรมดา หากวันนี้ตนรอดพ้นจากแผนขององค์ชายสามแล้วเข้าไปพัวพันกับองค์รัชทายาทอีกก็จะเป็นการทำลายชื่อเสียงอันดีของท่านพ่อได้

ดังนั้นจึงกล่าวขอบคุณ ทำความเคารพและออกจากวังไปพร้อมท่านแม่

หรงเหวินเมี่ยวกลับบ้านเล่าเรื่องนี้ให้กับท่านพ่อและท่านแม่ ใต้เท้าหรงทั้งบ้านชื่นชมพระสนมเฉินกุ้ยเฟย และชื่นชอบองค์รัชทายาทมากขึ้น บอกว่าขอแค่องค์รัชทายาทไม่มีความคิดที่ไม่ดีจะตอบแทนอย่างดี

แต่ว่า มันก็เป็นเรื่องของอนาคต

ขณะเดียวกัน ณ ห้องทรงอักษร เพราะคำพูดคำเดียวของหรงเหวินเมี่ยวเมื่อครู่ ทำให้ฮ่องเต้ต้าฉู่อาละวาดทันที

บัดนี้กำลังพูดคุยเรื่องนี้อย่างละเอียดกับหัวหน้าผู้ตรวจการแผ่นดิน รองหัวหน้าผู้ตรวจการแผ่นดินและราชครูหลิน

"กรมสอบสวนไปปตรวจสอบเถอะ" หลังจากที่ฮ่องเต้ต้าฉู่ระบายความโกรธเสร็จก็สงบสติอารมณ์ลงมาก

หลังจากที่ใต้เท้าทั้งสองรับราชโองการ ฮ่องเต้ต้าฉู่ก็กำชับอีก "ใต้เท้าหรง แม้เรื่องนี้ข้องเกี่ยวกับบุตรสาวตระดูลหรง แต่ก็ต้องทำงานอย่างเที่ยงธรรม ห้ามใช้งานแก้แค้นส่วนตัว"

"ฝ่าบาทโปรดวางใจได้พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะทำงานอย่างเที่ยงธรรมแน่นอน" ใต้เท้าหรงเคยส่งรายงานให้ฮ่องเต้ว่า เสนาบดีชุยเล่นพรรคเล่นพวกกับเหล่าขุนนาง เพียงแต่รายงานนั้นที่เคยส่งกลับจมหายไปไร้การตอบกลับ

เมื่อใต้เท้าทั้งสองของกรมสอบสวนกลับไป ฮ่องเต้ต้าฉู่ถึงค่อยถอนหายใจแล้วพูดกับราชครูหลิน "เห็นทีบัดนี้ องค์ชายสามก็มีความคิดช่วงชิงตำแหน่งแล้ว"

ราชครูหลินเห็นฮ่องเต้ต้าฉู่รำคาญใจก็เอ่ยปากปลอบใจ "ดีที่ตอนนี้รู้เจตนาของเสนาบดีชุย ทำให้สามารถดับไฟแต่ต้นลมพ่ะย่ะค่ะ"

"แล้วราชครูคิดว่า ในบรรดาองค์ชายใครเหมาะสมที่จะเป็นฮ่องเต้ที่สุด?"

ราชครูหลินมองฮ่องเต้ต้าฉู่แล้วกลืนน้ำลาย ไม่ยอมตอบสักที "กระหม่อมคิดว่าองค์รัชทายาทนี่แหละดีที่สุดพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาทมีนิสัยอ่อนโยน ใจกว้างมากที่สุด"

เมื่อฮ่องเต้ต้าฉู่ลองเชิงถามอะไรไม่ได้ก็ให้เมิ่งฉวนเต๋อส่งราชครูหลินออกไป แล้วจึงเรียกอิ่งอีมา

"เจ้าไปตามสืบคนของเสนาบดีชุยที่ชื่อหนิงซวี่มา สืบมาให้ละเอียด จากนั้นก็ส่งหลักฐานให้หัวหน้าผู้ตรวจการแผ่นดิน"

พูดจบก็กำชับอย่างไม่วางใจ "โดยเร็ว"

เมื่อเรื่องนี้จบเขาถึงค่อยนึกได้ว่า วันนี้เดิมทีเป็นพิธีแต่งตั้งตำแหน่งของพระสนมเฉินกุ้ยเฟย และก็ถูกทำลายไปแล้ว

จึงออกจากห้องทรงอักษรและมุ่งไปยังตำหนักชิงอวิ๋นทันที

"วันนี้ทำลายพิธีแต่งตั้งตำแหน่งของเจ้าเสียหมด" เมื่อก่อนที่ฮ่องเต้ต้าฉู่ดูแลพระสนมเฉินกุ้ยเฟยก็เพราะอดีตฮองเฮา แต่บัดนี้กลับมีความจริงใจเพิ่มขึ้นกว่าเดิมมาก

"ฝ่าบาทก็รู้เพคะ ว่าหม่อมฉันไม่สนใจพวกนี้อยู่แล้ว" พระสนมเฉินกุ้ยเฟยตอบเสียงเบาอ่อนหวาน "แต่ไม่รู้ว่าฝ่าบาทได้เลือกพระชายาให้องค์รัชทายาทแล้วหรือยังเพคะ"

ลู่ซิงหว่านถอนหายใจออกมาทันที ดึงดูดสายตาของทั้งคู่

[ท่านแม่ เมื่อก่อนท่านเป็นรองแม่ทัพโหดเหี้ยมเด็ดขาดไม่ใช่หรือ? ทำไมบัดนี้อยู่ในวังกลับขี้ขลาดแบบนี้ ข้าล่ะอยากเห็นตอนท่านอยู่ในสนามรบเสียจริง]

คำพูดของลู่ซิงหว่านทำให้ฮ่องเต้ต้าฉู่มองพระสนมเฉินกุ้ยเฟย และก็จิตนาการถึงภาพของนางที่โหดเหี้ยมเด็ดขาดในสนามรบเหมือนกัน

ดังนั้นจึงเกิดความคิดอื่นขึ้นมา "หรือว่าจัดงานขี่ม้าตีคลีดีไหม? เจ้าต้องถนัดเป็นแน่"

พระสนมเฉินกุ้ยเฟยได้ยินประโยคนี้ตาก็เป็นประกาย เมื่อก่อนนางชอบขี่ม้าตีคลีมาก แต่ประกายนั้นก็ดับมอดไปอย่างรวดเร็ว "ช่างมันเถอะเพคะ ด้วยตำแหน่งของหม่อมฉันบัดนี้ ไม่เหมาะสมเพคะ"