บทที่ 4

ไทเกอร์พาฉันกลับมาที่บ้านถึงแม้จะไม่เต็มใจก็ตาม แต่สีหน้าของพี่เสือในตอนนี้มันบ่งบอกว่าหากยังดื้อดึงขืนอยู่ต่อได้มีเรื่องแน่ๆ

“รอให้เฮียใจเย็นกว่านี้ก่อน อย่าเพิ่งไปวุ่นวาย” ครั้งนี้ไทเกอร์ออกคำสั่ง

“อือ จะพยายาม”

“อย่าทำให้มันแย่ไปกว่านี้นะใจ๋ ถือว่าขอ” ฉันพยักหน้าตอบ รู้ว่าไทเกอร์ก็พยายามจะช่วยเต็มที่แล้ว

ตอนนี้ภายในใจมันเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดแต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าฉันยินดีในสิ่งที่ตัวเองเลือก มันเป็น ความโลภของฉันเองที่อยากจะรั้งพี่เสือเอาไว้ด้วยวิธีนี้ ถึงเขาจะไม่เต็มใจก็ตาม

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นเบอร์ของจ๋าย ฉันมองหน้าจอครู่หนึ่งก่อนจะกดรับ

“ว่าไงจ๋าย”

( ไม่เห็นโทรมาหากันบ้างเลยนะช่วงนี้ ใจ๋เรียนหนักหรอ )

“อื้อ”

( มีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่า )

“เปล่า”

( เราเป็นแฝดกันนะใจ๋ อย่าโกหกจ๋ายสิ )

ต่อให้พี่เสือชอบจ๋ายฉันก็คงโกรธน้องสาวฝาแฝดของตัวเองไม่ลงหรอก เพราะจ๋ายเป็นคนที่น่ารักและเป็นคนเดียวที่เข้าใจฉันมากที่สุด ตั้งแต่เด็กจนโตเราไม่เคยทะเลาะกันด้วยซ้ำและไม่เคยแยกกันจนดระทั่งจ๋ายตัดสินใจไปเรียนต่อต่างประเทศ

“แม่ไม่ได้บอกอะไรใช่ไหม”

( มีอะไรหรือเปล่า จ๋ายยังไม่ได้คุยกับแม่เลย )

“วันนั้นไปกินข้าวที่บ้านของพี่เสือ จู่ๆ คุณลุกก็ถามว่าใจ๋มีแฟนหรือยัง พอตอบว่ายังก็ให้เลือกว่าระหว่างพี่เสือกับไทเกอร์ใจ๋อยากจะหมั้นกับใคร” ฉันเล่าเหตุการณ์คร่าวๆ ให้จ๋ายฟัง ก่อนจะเว้นช่วงถอนหายใจออกมาหนักๆ แล้วพูดต่อ “ใจ๋เลือกพี่เสือ”

( พี่เสือว่ายังไงหรอ คงไม่โกรธใจ๋ใช่ไหม )

“ตอนนี้แม้แต่หน้าพี่เสือก็ยังไม่อยากมองเลย ใจ๋เป็นคนอื่นในสายตาเขาไปแล้ว”

( โอเคไหมใจ๋ ร้องไห้หรือเปล่า )

“ร้องไห้ทุกวัน ไม่มีวันไหนไม่ร้อง ใจ๋ผิดมากเลยใช่ไหมจ๋าย รู้ใช่ไหมว่าใจ๋ชอบพี่เสือมากๆ”

( อื้อรู้สิ ใจ๋บอกจ๋ายตลอด ชมพี่เสือให้ฟังก็บ่อย )

“ใจ๋เสียใจ แต่ถ้าต้องเลือกอีกคำตอบของใจ๋ก็ยังเป็นพี่เสือ”

( น่ารักแบบใจ๋สักวันพี่เสือต้องใจอ่อนแน่ๆ เลย )

“แม่ก็พูดแบบนี้ แต่ไม่ใช่หรอก ใจ๋จีบพี่เสือมาตั้งนานไม่เห็นจะใจอ่อนเลย ตอนนี้เกลียดหน้าใจ๋ไปแล้วด้วย”

( ไม่เอาคุยกับจ๋ายอย่าเศร้าสิ เสียใจนะที่ไปกอดปลอบใจ๋ไม่ได้ )

“น่ารักกับใจ๋อีกแล้วนะ อยากกอดจ๋ายจัง”

พอได้คุยกับจ๋ายก็ทำให้สบายได้เยอะขึ้น มันเหมือนเราคือความสบายใจของกันและกัน

#ตกดึก

ขณะที่ฉันกำลังจะเข้านอน เช็คโทรศัพท์เพื่อดูว่าพี่เสือได้ตอบข้อความมาหรือเปล่า พอไม่มีก็กลับมาโหมดเศร้าอีกครั้ง ก่อนจะเห็นข้อความของยี่หวาส่งมา ยี่หวา เป็นเพื่อนของฉัน ในกลุ่มจะมี ฉัน ไทเกอร์ โอดินและยี่หวา เราเรียนด้วยกันตั้งแต่สมัยมอต้นนู้นแล้วจึงสนิทกันมากๆ

ยี่หวา: พี่เสืออยู่คลับ ตอนนี้มีชะนีมาเกาะแกะด้วย

นี่คืิสายรายงานของกลุ่ม เพราะยี่ชอบไปเที่ยวบ่อยๆ เวลาเห็นพี่เสือก็จะแชตมาบอกตลอด

เห็นว่ากลับมาที่บ้านแท้ๆ ทำไมถึงไปโผล่ที่คลับได้นะ

ฉัน: อื้อ

ยี่หวา: ไม่ตามมาหรอ?

ฉัน: พี่เสือโกรธอยู่

ยี่หวา: แกเนี่ยนะถูกพี่เสือโกรธ

ไม่แปลกหรอกที่ยี่หวาจะแปลกใจเพราะพี่เสือไม่เคยโกรธอะไรฉันแบบจริงๆ จังๆ สักครั้ง แต่ครั้งนี้สิมันเกินกว่าคำว่าโกรธไปไกลแล้ว

ฉัน: ดูให้หน่อยว่าพี่เสือสนใจผู้หญิงคนไหนหรือเปล่า

ยี่หวา: มาดูด้วยตัวเองค่ะไม่รับฝาก

ฉันเม้มปากแน่นเพิ่งโดนดุไปนี่เองถ้าโผล่ไปเจอตอนนี้จะมีเรื่องไหมนะ หรือตอนพี่เสือเมาจะคุยง่ายขึ้น