ตอนที่ 109: ปล้น

ตอนที่ 109: ปล้น

เจี้ยนเฉินเดินไปตามถนนอย่างต่อเนื่องหลังจากซื้อหินสีขาว ตอนนี้เจี้ยนเฉินไม่ได้ตั้งเป้าที่จะค้นคว้าเกี่ยวกับหินสีขาว เขาเดินเล่นไปตามถนนอย่างเกียจคร้าน เขาอาจโชคดีพอที่จะเจอสมบัติชิ้นอื่น

อย่างไรก็ตามสิ่งที่แปลกสำหรับเจี้ยนเฉินก็คือหลังจากที่เขาซื้อหินสีขาวแล้ว แสงสีฟ้าและสีม่วงในจุดตันเถียนของเขาก็สงบลง แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่สนใจเรื่องนี้อีกต่อไปและอยากจะให้ถึงตอนกลางคืนเพื่อที่เขาจะได้ศึกษาหินสีขาว หากเขาโชคดี เขาจะสามารถค้นพบและหาวิธีแก้ปัญหากับจุดตันเถียนของเขา

หากเขาสามารถแก้ไขปัญหาของจุดตันเถียนได้ อัตราการฝึกฝนของเขาก็จะดีขึ้นโดยไม่มีปัญหาอีกต่อไป แม้ว่าแสงสีฟ้าและสีม่วงจะดึงพลังการบ่มเพาะของเขาไปเป็นจำนวนมากอย่างต่อเนื่อง มันได้ช่วยให้เจียนเฉินดูดซับพลังงานจากแกนอสูรโดยไม่ได้รับผลกระทบจากองค์ประกอบที่บ้าคลั่งภายใน อัตราการใช้ของเขายังคงมากเกินไปและเจี้ยนเฉินก็กังวลเกี่ยวกับการบ่มเพาะของเขา

ถ้ามันขึ้นอยู่กับเขา เขาคงเลือกระดับความเร็วในการบ่มเพาะแบบเดิม แม้ว่าเขาจะไม่สามารถจัดการกับองค์ประกอบที่บ้าคลั่งในแกนอสูรได้อีก เขาก็จะหาวิธีจัดการกับมัน เจี้ยนเฉินไม่ต้องการสถานการณ์ที่เขาไม่สามารถควบคุมได้ เพราะสำหรับเขา แสงสีฟ้าและสีม่วงเรืองแสงเป็นเหมือนระเบิดเวลา มันสามารถระเบิดได้ตลอดเวลา และแม้ว่าเขาจะมีความเร็วในการบ่มเพาะที่ช้าลง แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับการหาแกนอสูรมากขึ้นทุกวัน นอกจากนี้ปริมาณพลังงานที่เขาดูดซับจากแกนอสูรจะมากกว่าปริมาณที่เขาดูดซับในปัจจุบัน แกนอสูรระดับ 3 นั้นเพียงพอแล้วที่จะสนับสนุนการบ่มเพาะของเขาเป็นเวลาหลายวัน มันสามารถอยู่กับเขาได้หลายสิบวันก่อนที่พลังงานทั้งหมดจะถูกใช้ไป ในกรณีดังกล่าวตราบใดที่เจี้ยนเฉินใช้เวลาตลอดทั้งวันในการตามล่าสัตว์อสูรหรือแกนอสูร มันก็เพียงพอสำหรับเขาที่จะบ่มเพาะเป็นเวลาหลายเดือน เมื่อจำนวนเวลาที่ใช้ในการล่าสัตว์อสูรลดลง จำนวนเวลาที่จะได้ใช้ไปในการบ่มเพาะจะเพิ่มขึ้น จากการคำนวณ ถึงแม้ว่าแสงสีฟ้าและสีม่วงของจุดตันเถียนของเขาจะถูกลบออกไป ความเร็วในการบ่มเพาะของเจียนเฉินก็จะไม่ได้รับผลกระทบมากนัก

เจี้ยนเฉินเดินไปตามถนนที่พลุกพล่านอย่างไร้จุดหมายและจ้องไปที่แผงขายของทางด้านข้าง บางครั้งเขาจะเดินเข้าไปในร้านค้าแบบสุ่มและมองดูรอบ ๆ หลังจากค้นพบหินสีขาวแปลกตานี้แล้ว เจี้ยนเฉินก็สงสัยว่าบางทีเขาอาจพบสิ่งแปลกประหลาดอื่น ๆ ในขณะที่เดินทางไปตามถนน บางทีถ้าเขาโชคดี เขาก็จะพบวัตถุอีกอย่างที่จะดึงดูดความสนใจจากจุดตันเถียนของเขา

มันเป็นเรื่องที่โชคร้ายที่ในขณะที่เขาเดินไปตามถนน เขาไม่เห็นอะไรที่มีค่าเลย

“ดูเหมือนว่าวัตถุเหล่านี้จะไม่สามารถพบได้ง่ายนัก” เจี้ยนเฉินถอนหายใจด้วยความผิดหวัง เมื่อเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เขาก็หมดความสนใจในการพยายามหาอะไรใหม่ ๆ

เจี้ยนเฉินจ้องมองออกไปในขณะที่เขายิ้มอย่างเคร่งขรึม “ตอนนี้มีเวลาไม่พอ หลังจากที่ข้าจัดการกับคนที่แอบตามมาข้างหลังเสร็จ ข้าจะไปพักผ่อนที่โรงเตี๊ยม จากนั้นในวันพรุ่งนี้ข้าจะมุ่งหน้าไปเทือกเขาสัตว์อสูรพร้อมกับทุกคน ในขณะที่เขาพูด เขาก็มองไปรอบ ๆ ตัวเองเพื่อให้แน่ใจว่าตรงตรอกซอยไม่มีคนเดินผ่าน

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินเดินผ่านตรอกซอยอย่างช้า ๆ ราวกับว่าเขายังคงซื้อของอยู่ ถนนที่เขาเดินทางไปตอนนี้เป็นเส้นทางที่แยกจากกันมากขึ้นซึ่งมีคนเดินน้อยลง

อีกครั้งหนึ่งที่เขาข้ามไปสู่ตรอกซอยอันเงียบสงบ ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ลงเอยด้วยหยุดอยู่ที่ตรอกทางตันที่สูงถึง 4 เมตร

เจี้ยนเฉินหยุดอยู่ที่เดิมและหันไปเจอถนนที่ว่างเปล่า เขาพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกเหยียดหยามว่า “สหาย เจ้าลอบติดตามข้ามา ยังไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยตัวเองอีกหรือ ? “

ไม่นานหลังจากที่เจี้ยนเฉินพูด คนกลุ่มหนึ่งก็เดินออกมาในทางแคบที่เงียบสงบ มีผู้คนอยู่ประมาณสิบกว่าคน อายุของแต่ละคนอยู่ระหว่าง 20-30 ปี คนที่อายุมากที่สุดคนหนึ่งดูเหมือนจะมีอายุประมาณ 40 ปี

ทันทีที่มีผู้คนนับสิบปรากฏตัว พวกเขาเริ่มกระจายกันออกมาห้อมล้อมและปิดกั้นตรอกนั้น เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ต้องการให้เจี้ยนเฉินออกจากตรอก แต่พวกเขาไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น เมื่อพวกเขาปิดกั้นตรอก แต่ละคนก็เริ่มเดินไปหาเจี้ยนเฉินอย่างช้า ๆ ขณะที่จ้องมองเขาอย่างชั่วร้าย ทำให้พวกเขาดูเหมือนปีศาจ

เจี้ยนเฉินยิ้มให้เมื่อเขามองดูผู้คนเข้ามาใกล้ สำหรับเขาแล้วคนเหล่านี้ไม่ได้ดูโหดเหี้ยมเลย เขาสามารถบอกได้อย่างชัดเจนด้วยจิตวิญญาณของเขาว่าพวกเขาแข็งแกร่งแค่ไหน ในบรรดากลุ่มสมาชิกที่อ่อนแอที่สุดยังไม่ถึงระดับเซียนในขณะที่สมาชิกคนอื่น ๆ อีกสามคนเป็นเซียนระดับสูง สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจมากที่สุดคือสมาชิกที่แก่ที่สุดเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญโดยไม่คาดคิด แม้แต่หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างอัคนี หัวหน้าเคนดัลก็อ่อนแอกว่าชายคนนี้ ชายคนนี้เป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญระดับกลาง

ผู้ชายคนนี้อายุประมาณ 40 ปีและสวมเสื้อคลุมสีเขียว ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความดุร้ายเป็นพิเศษ ผมสั้นของเขาที่ไหวอยู่ในสายลมเล็กน้อย เขามีหนวดเคราขนาดใหญ่ที่เด่นชัดมาก