ตอนที่ 146: เซียนผู้เชี่ยวชาญ

เจี้ยนเฉินมองผ่านแกนอสูรทั้งหมดของทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬ ในบรรดาแกนอสูร 100 อัน อันที่ดีที่สุดคือแกนอสูรระดับ 3 และที่เหลือคือแกนอสูรระดับ 2 ปริมาณของแกนอสูรที่ถูกเก็บรวบรวมอย่างระมัดระวังนั้นเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าทหารรับจ้างอยู่ในเทือกเขามานานเพียงใด

มันเป็นความอัปยศที่เกิดจากความโลภของพวกเขา หลายคนสูญเสียชีวิตด้วยน้ำมือของเจี้ยนเฉิน และการเก็บเกี่ยวอันแสนเข็ญของพวกเขาก็เสียเปล่าเพราะแกนอสูรตกไปเป็นของเจี้ยนเฉิน รางวัลจากการทำงานอย่างหนักของพวกเขาหายไปในพริบตา

เจี้ยนเฉินเก็บแกนอสูร 100 อันไว้ในเข็มขัดมิติของเขาอย่างมีความสุข แม้ว่าโดยส่วนตัวเขาจะหาแกนอสูรได้ 20 หรือ 30 อันในแต่ละวัน แต่แกนอสูรเหล่านี้ก็มีประโยชน์มาก เขาสามารถใช้ 100 อันไปกับการบ่มเพาะได้หลายวัน.

” ข้าหวังว่าทหารรับจ้างจะทำงานที่ข้าสั่งได้สำเร็จ 10,000 เหรียญม่วงเป็นเงินรางวัลที่สูงไม่ใช่น้อย ข้าเอาหัวเป็นประกันว่ามีทหารรับจ้างจำนวนมากที่ถูกล่อลวง” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะเปิดเผยรอยยิ้มที่คาดหวัง “ข้าหวังว่าจะมีแกนอสูรในกระเป๋าของพวกเขาเพียงพอนี่จะเป็นแหล่งกำไรที่ยอดเยี่ยม ผลตอบแทนของความโลภคือความตาย เนื่องจากพวกเขากำลังพยายามจัดการข้าเพราะไม่สามารถต้านทานสิ่งล่อใจได้ พวกเขาไม่สามารถตำหนิข้าได้ว่าเป็นคนไร้ความปราณี ในขณะที่เขาพูด รังสีอำมหิตก็เปล่งออกมาจากเจี้ยนเฉิน

“ในอีกสองวันข้างหน้า ข้าควรทำงานอย่างหนักเพื่อพัฒนาความแข็งแกร่ง ไม่อย่างนั้นถ้าข้าต้องเจอกลุ่มที่แข็งแกร่ง แม้ว่าพวกเขาอาจจะไม่สามารถจับตัวข้าได้ มันก็คงไม่ง่ายที่จะรับมือกับพวกเขา ยิ่งกว่านั้นข้ายังต้องป้องกันตัวเองจากเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษขั้นสูง ด้วยความแข็งแกร่งในระดับปัจจุบัน การต่อสู้กับเซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงไม่ใช่ปัญหา แต่ถ้าข้าต้องปะทะกับเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษขั้นสูง นั่นอาจเป็นอันตรายได้ ถ้ามันไม่ราบรื่นข้าอาจต้องหนีไป”

“ในขณะที่เมืองเวคเป็นเพียงเมืองชั้นสามที่มีเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษเพียงไม่กี่คน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีให้เห็น เช่นเดียวกับความล้ำค่าขนนกฟีนิกซ์และเขายูนิคอร์น ไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าจะไม่มีเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษคนใดถูก 10,000 เหรียญม่วงล่อลวงและจะไม่มาหาข้า ดูเหมือนว่าข้าต้องตัดผ่านเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญให้ได้ เพราะหากข้าต้องต่อสู้กับเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ ข้าก็อาจมีโอกาสรอด”

หลังจากที่เขาวางแผน เขาก็ตัดสินใจที่จะไม่ฆ่าสัตว์อสูรอีกต่อไป แล้วเดินไปที่ด้านข้างของเนินเขาแทน ที่ซึ่งมีพืชพรรณมากมายที่เติบโตผ่านรอยแตกของผาหินที่สูงชัน

เจี้ยนเฉินเดินไปที่กำแพงและผลักหญ้าสูงออกไปเบา ๆ เผยให้เห็นรูกว้าง เจี้ยนเฉินค้นพบถ้ำนี้เมื่อสองวันก่อน

เจี้ยนเฉินหยิบวัสดุสองสามชิ้นออกจากเข็มขัดมิติ เขาจุดคบเพลิงและเดินตรงเข้าไปในถ้ำ ทางเดินแคบมาก มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเดินข้ามพื้นผิวที่ขรุขระได้ สามารถมองเห็นหลุมได้ทั่วทุกแห่งซึ่งแสดงให้เห็นว่าถ้ำแห่งนี้ได้ถูกขยายออกไป

หลังจากโค้งไปตามทางเดินยาว 30 เมตร ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็มาถึงจุดสิ้นสุดของถ้ำ เส้นรอบวงของผนังนั้นอยู่ที่ประมาณ 10 เมตรและมีความสูง 3 เมตร พื้นตรงนั้นราบมากและยังมีโต๊ะหินและม้านั่งนั่งใกล้ ๆ

สองวันก่อนเมื่อเจี้ยนเฉินเพิ่งค้นพบ เขารู้ว่ามีคนอื่นเคยอยู่ในถ้ำแห่งนี้มาระยะหนึ่งแล้ว อย่างไรก็ตามฝุ่นหนา ๆ ที่ปกคลุมพื้นดินแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าไม่มีคนเข้ามาที่นี่นานมากแล้ว

หลังจากตรวจสอบถ้ำและยืนยันความปลอดภัย เจี้ยนเฉินก็ติดคบเพลิงไว้บนกำแพงและนั่งลงตรงจุดศูนย์กลางของผนังถ้ำ เขาหยิบแกนอสูรระดับ 2 ออกมาเพื่อใช้ในการบ่มเพาะ แน่นอนว่าเขาปลอดภัยกว่าในถ้ำที่ซ่อนอยู่นี้เมื่อเทียบกับแนวเทือกเขาที่เปิดอยู่ด้านนอก และมันทำให้เจี้ยนเฉินสามารถทำการบ่มเพาะได้อย่างอิสระตามที่เขาพอใจ

หลังจากการล่าสัตว์อสูรไปสองสามวันในเทือกเขาสัตว์อสูร เขาได้สะสมแกนอสูรจำนวนมาก เมื่อเพิ่มจำนวนแกนอสูรหลายร้อยอันที่เขาได้รับจากกลุ่มทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬ จำนวนของแกนอสูรที่เจี้ยนเฉินครอบครองก็เพียงพอให้เขาบ่มเพาะได้ตลอด 1 เดือนเต็ม เจี้ยนเฉินไม่ได้กังวลเกี่ยวกับการขาดแคลนแกนอสูร

พลังงานภายในแกนอสูรถูกดูดกลืนเข้าสู่ร่างของเจี้ยนเฉินด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง พลังงานอันทรงพลังรวมตัวกันรอบ ๆ ร่างกายของเขาและค่อย ๆ รวมตัวกันเป็นแสงจาง ๆ เนื่องจากแสงสีฟ้าและแสงสีม่วงส่องสว่างภายในจุดตันเถียนของเขา อัตราการบ่มเพาะจึงเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่า แต่ในเวลาเดียวกัน แสงทั้งสองก็ใช้พลังงานของเขาไปมากเช่นกัน เจี้ยนเฉินเห็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของสิ่งที่เขาดูดซับและบ่มเพาะ อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ความเร็วในการบ่มเพาะของเขาก็ยังเร็วกว่าเดิมเล็กน้อย

ภายในจุดตันเถียนของเจี้ยนเฉิน พลังเซียนที่แข็งแกร่งเริ่มก่อตัวเป็น “กระบี่” ที่มืดสลัว แม้ว่ามันจะพร่ามัวมาก แต่จริง ๆ แล้วมันดูคล้ายกับกระบี่วายุโปรยของเขาจนถึงจุดที่แม้แต่ด้ามจับของกระบี่ก็เหมือนกันมาก ในขณะที่เจี้ยนเฉินยังคงดูดซับกระแสพลังงานภายในแกนอสูร กระบี่ที่อยูภายในตันเถียนของเขาก็เริ่มควบแน่นกับพลังเซียนอย่างช้า ๆ ขณะที่มันเริ่มขยายออกไปด้านนอก

ความคิดเห็น