ตอนที่ 1560 - ไปเยือนนางฟ้าเฮายู่

ตอนที่ 1560 – ไปเยือนนางฟ้าเฮายู่

หลังจากการต่อสู้ ศาลาเทพเจ้าอสรพิษและศาลาวิญญาณสวรรค์เริ่มตกต่ำลง มีแต่ศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเท่านั้นที่ยังคงศักดิ์ศรีเอาไว้ได้ ทั้งเจ้าศาลาและเซียนจักรพรรดิคนใหม่ซึ่งก็คือแอตแลนติสทั้งคู่ยังมีชีวิตอยู่ พวกเขามีจอมยุทธ 2 คนในระดับเซียนจักรพรรดิซึ่งมีลักษณะเฉพาะในอาณาจักรแห่งท้องทะเล

ในเวลาเดียวกันเทพเจ้าแห่งท้องทะเลก็ยังคงมีชีวิตอยู่ มีการกล่าวกันว่าศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลได้ถูกก่อตั้งขึ้นในสมัยโบราณโดยเทพเจ้าแห่งท้องทะเล ดังนั้นอิทธิพลของศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลจึงกลายเป็นสิ่งที่เจิดจ้าราวกับพระอาทิตย์ยามเที่ยง

เจี้ยนเฉินบินผ่านอาณาจักรแห่งท้องทะเล เขาเปลี่ยนเป็นแสงสีม่วงและพุ่งข้ามท้องฟ้าเหมือนดาวตกหายไปในพริบตา เจี้ยนเฉินได้แผ่จิตวิญญาณของเขาออกไปในขณะที่เขาได้ออกไปท่องในอาณาจักรแห่งท้องทะเลก่อน เพื่อสังเกตสถานการณ์ของเผ่าท้องทะเล

เขาพบว่าเผ่าเต่าถูกปกคลุมด้วยความเศร้าโศกอย่างหนาแน่น ในการต่อสู้กับต่างโลก เซียนราชาผู้อาวุโสของพวกเขาก็มีส่วนร่วมในการต่อสู้ แต่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รอดชีวิตกลับมาในที่สุด ส่วนที่เหลือของพวกเขารวมถึงไทโตวทั้งหมดได้ล่วงลับไปแล้ว

เจี้ยนเฉินขี่กระบี่จือหยิงผ่านเผ่าเต่าห่างออกไปหมื่นกิโลเมตรเพื่อไปยังศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเล เขาไม่ได้ไปที่เผ่าเต่า ไม่มีสิ่งใดในเผ่าเต่าที่เขาใส่ใจ คนเดียวที่เขาห่วงใยคือผู้อาวุโสสูงสุดที่สละชีวิตเพื่อช่วยชีวิตเขาและเจี้ยนเฉินได้รับบทบาทนี้ในฐานะผู้คุมกฎของเผ่าเพื่อทำตามความปรารถนาสุดท้ายของเขา

เจี้ยนเฉินประสบความสำเร็จในการทำให้เผ่าเต่าเรืองอำนาจ พวกเขากลายเป็นองค์กรระดับสูงสุดในอาณาจักรแห่งท้องทะเล เขาได้ทำตามความปรารถนาสุดท้ายของผู้อาวุโสสูงสุด หลังจากนั้นเขาก็ตัดความสัมพันธ์ของเขากับเผ่าเต่า

ศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเป็นโถงศักดิ์สิทธิ์ มันเป็นสีน้ำเงินเข้มและเปล่งประกายออกมา มันลอยอยู่ในอากาศเหมือนสัตว์ดึกดำบรรพ์โดยไม่ได้ตั้งใจทำให้เกิดแรงกดดันบางอย่างที่แทรกซึมอยู่รอบ ๆ แม้แต่เซียนราชาก็ถูกขัดขวางโดยมัน

จำนวนจอมยุทธในศาลาเทพเจ้าแห่งท้องทะเลก็ลดลงเช่นกัน อาคารทั้งหมดดูเหมือนจะว่างเปล่า พวกเขาสูญเสียเซียนราชาและเซียนผู้คุมกฎหลายคน

เมื่อเจี้ยนเฉินมาถึงหน้าศาลาศักดิ์สิทธิ์ เขาได้ถูกต้อนรับจากผู้แทนทันทีโดยน้อมคำนับเขาอย่างสุภาพ จากนั้นผู้แทนก็เคลื่อนตัวโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อรายงานต่อเจ้าศาลา

ในไม่ช้าทั้งยาดริมและแอตแลนติสก็ปรากฏตัวขึ้น คราวนี้พวกนางไม่ได้ปกปิดตัวตนของพวกนางเลยเผยให้เห็นถึงความงามที่มีเสน่ห์ เมื่อมองใกล้ ๆ มันก็ไม่ยากที่จะบอกว่าพวกนางดูคล้ายกัน

เจี้ยนเฉินได้รับเชิญให้เข้ามาในศาลาศักดิ์สิทธิ์หลังจากมีการแลกเปลี่ยนคำทักทายกัน

” เจี้ยนเฉิน พวกเราพี่น้องได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเกินไปและไร้ความสามารถอย่างสมบูรณ์ ดังนั้นเราจึงได้ถอยออกมาก่อน เราไม่ได้อยู่จนกว่าจะถึงช่วงเวลาสุดท้ายของพวกเรา ดังนั้นพวกเราจึงต้องขอโทษด้วย” ทันทีที่ทั้งสามคนนั่งลง ยาดริมกล่าวขอโทษ

” ท่านจะพูดอย่างนั้นได้อย่างไร ท่านเจ้าศาลา ? ข้ามีความสุขที่ท่านสามารถหลบหนีออกมาได้สำเร็จภายใต้สถานการณ์เช่นนั้น มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่เจียงหยางซูเซียว ปู่ทวดของข้าล้มเหลวในการมีชีวิตรอดและเสียชีวิตในสนามรบ” เสียงของเจี้ยนเฉินรู้สึกเศร้าโศก หากเจียงหยางซูเซียวสามารถมีชีวิตรอดได้ ไม่ว่าเขาจะบาดเจ็บเพียงใด เจี้ยนเฉินก็จะสามารถรักษาเขาได้

” ข้าไม่เคยคิดเลยว่าโถงศักดิ์สิทธิ์ในเมืองทหารรับจ้างจะทรงพลังมากจนสามารถหยุดจอมยุทธขั้นย้อนกลับจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งได้ เจี้ยนเฉิน ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าโถงศักดิ์สิทธิ์จะอยู่ได้นานแค่ไหน ? ” ร่างลวงตาของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลปรากฏในศาลาขณะที่นางถามคำถามเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ ระบายความเศร้าที่เกิดจากการสูญเสียครอบครัว เขากล่าวว่า” โถงศักดิ์สิทธิ์จากเมืองทหารรับจ้างนั้นทรงพลัง แต่การดูแลรักษามันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย มันต้องการการสนับสนุนจากจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมและเซียนจักรพรรดิจำนวนมากเพื่อแสดงถึงพลังที่จะหยุดพวกต่างโลก ข้ามาคราวนี้เพื่อช่วยเหลือเจ้าศาลาและผู้อาวุโสยาดรีมในการฟื้นฟูและสร้างร่างกายของฝ่าบาท โถงศักดิ์สิทธิ์สูงสุดจากเมืองทหารรับจ้างต้องการฝ่าบาท”