ตอนที่ 1972: อมตะกระบี่

ตอนที่ 1972: อมตะกระบี่

ปัง !

ปราณกระบี่ที่มีความน่าสะพรึงกลัวอาจชนกับมือโดยตรงจากรัศมีปีศาจ มันปะทุขึ้นด้วยคลื่นพลังงานกระแทกที่น่าเกรงขาม บดขยี้ภูเขาโดยตรง ทำให้พื้นดินแตกระแหงและจมลงไป

คลื่นกระแทกพลังงานน่ากลัวอย่างมาก แม้จะมีพลังของเจี้ยนเฉินและไคยะ แต่พวกเขาก็ยังต้านทานอย่างยากลำบาก พลังงานบังคับให้พวกเขาหนีอย่างต่อเนื่อง

หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าคลื่นกระแทกพลังงานมาจากการปะทะแบบทั่วไปของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าปราณกระบี่ยังคงไม่แยกย้ายกันหลังจากการตัดผ่านมือปีศาจ ปิดกั้นพลังงานส่วนใหญ่ให้กับเจี้ยนเฉินและไคยะ มันคงยากสำหรับพวกเขาสองคนที่จะหนีออกไปโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บต่อหน้าพายุที่น่าสะพรึงกลัว พวกเขาจะได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน

ปัง !

เสียงลมพัดดังขึ้นอีกครั้ง หลังจากมือกระจายหายไป ปราณกระบี่ยังคงยิงเข้าไปในเมฆปีศาจด้วยความตกใจ

ปราณกระบี่ส่องแสงระยิบระยับราวกับแสงอาทิตย์ มันส่องสว่างทั่วท้องฟ้า ย้อมสีทั้งหมด เมฆปีศาจสีดำในท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีขาว

“หึ ! ” เสียงอันเย็นชาดังกึกก้องออกมาจากก้อนเมฆปีศาจ กฎขอบเขตตั้งต้นลอยลงมาในก้อนเมฆปีศาจ ก่อตัวเป็นลูกโซ่ที่กระพริบผ่านก้อนเมฆเหมือนสายฟ้า ปะทะกับปราณกระบี่

การปะทะกันครั้งนี้ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้องขึ้นอีกครั้ง เพียงเสียงที่น่าสะพรึงกลัวเพียงอย่างเดียวก็ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับว่าทั้งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนกำลังประสบกับแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

หินทั้งหมดในภูเขาที่ถูกทำลายไม่เพียงแต่จะกลายเป็นฝุ่นเท่านั้น แต่ยังมีบางส่วนของพื้นดินด้านล่างที่ถล่มกลายเป็นเหวลึก

“อมตะกระบี่ ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขาสัมผัสถึงพลังของปราณกระบี่ คนที่ปล่อยปราณกระบี่ออกมาได้มาถึงความสำเร็จขั้นที่สามของการบ่มเพาะในเส้นทางแห่งกระบี่ อมตะกระบี่ !

เจี้ยนเฉินหันไปรอบ ๆ โดยอัติโนมัติและเห็นชายวัยกลางคนผู้มีเกียรติในเสื้อคลุมลายมังกรก้าวผ่านท้องฟ้า เห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ไกลมาก ซึ่งแม้แต่เจี้ยนเฉินสามารถมองเห็นเพียงภาพมัว ๆ ของเขา อย่างไรก็ตาม ในวินาทีต่อมา เขาก้าวมาอีกหนึ่งก้าว ข้ามผ่านในระยะไกลมาก ปรากฏตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉินโดยตรง เขาจ้องไปที่ร่างที่ซ่อนอยู่ภายในเมฆปีศาจอย่างเย็นชา

ชายวัยกลางคนคือราชาศักดิ์สิทธิ์ !

“ห้วยอัน เจ้ารุกล้ำอาณาเขต ! ” ผมของราชาศักดิ์สิทธิ์พลิ้วไหวไปตามสายลมเมื่อเขายืนต่อหน้าเจี้ยนเฉิน เขาจ้องห้วยอันที่ยืนอยูในเมฆเขม็งอย่างเคร่งขรึม ขณะที่เขาแสดงพลังแห่งการมีอยู่ของผู้ปกครอง กฎของกระบี่หมุนรอบตัวเขา

“ราชาศักดิ์สิทธิ์เข้าใจกฎของกระบี่จริง ๆ ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจอย่างลับ ๆ เขางงงวย กฎของกระบี่เป็นหนึ่งในกฎที่มีพลังโจมตีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ผู้เชี่ยวชาญขั้นตั้งต้นที่เข้าใจกฎหมายของกระบี่จะมีพลังมากกว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นตั้งต้นที่เข้าใจกฎอื่น ๆ

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะใช้เวลาร่วมกับราชาศักดิ์สิทธิ์มาสักพัก แต่เขาก็ไม่รู้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์เข้าใจกฎแบบไหน

แม้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์ได้ใช้พลังของกฎในการทำสงครามกับลัทธิปีศาจชั้นฟ้ามาก่อน แต่มันมืดสลัว นำเสนอในรูปแบบของพลังบริสุทธิ์ เขาไม่ได้แสดงให้เห็นถึงประเภทของกฎอย่างชัดเจน

ตอนนี้เจียนเฉินเพิ่งจะรู้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญที่เข้าใจกฎของกระบี่ !

“ฮ่าฮ่า ที่ราบเมฆากว้างขวางก็จริง แต่ข้าสามารถไปที่ไหนก็ได้ที่ข้าต้องการ เจ้าจะบอกว่าข้ารุกล้ำอาณาเขตเขตได้อย่างไร ? ” เสียงของห้วยอันดังขึ้นจากภายในเมฆปีศาจ จากนั้นเขาก็โผล่ออกมาอย่างช้า ๆ

อย่างไรก็ตาม ห้วยอันไม่ได้อยู่คนเดียว ข้างหลังเขามีร่างของคนสามคนโฉบไปมาเงียบ ๆ พวกเขาต่างเป็นราชาเทพ !

“ปิงเทียน ข้าคาดหวังให้เจ้ามาปรากฏตัว อย่างไรก็ตาม เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถคุ้มครองคนที่ข้าต้องการตัวให้ปลอดภัยได้ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าที่เพิ่งมาถึงขอบเขตตั้งต้นหรือ ? ” ห้วยอันเยาะเย้ย จากนั้นเขาพูดกับคนสามคนที่อยู่ข้างหลังเขาว่า “ไปเอาตัวเจี้ยนเฉินกับผู้หญิงคนนั้นมาให้ข้า”

“ขอรับ ! ”

ราชาเทพทั้งสามข้างหลังตอบพร้อมกัน ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว พวกเขาก็บินไปหาเจี้ยนเฉินและไคยะ

“ออกมา ! ” ราชาศักดิ์สิทธิ์เปล่งเสียงใส่เจี้ยนเฉิน เขาโบกแขน และกฎของขอบเขตตั้งต้นลอยลงมา ปราณกระบี่อันรุ่งโรจน์นั้นกลายเป็นห่วงโซ่ขนาดใหญ่ที่กวาดไปหาราชาเทพทั้งสามด้วยพลังอันน่ากลัว

การโจมตีของผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง แม้ว่าราชาเทพทั้งสามจะไม่อ่อนแอ แต่ราชาเทพช่วงปลายทั้งหมดก็ไม่ได้เป็นราชาเทพสูงสุดที่ไปถึงบัลลังก์ของราชาเทพ.

ดังนั้นพวกเขาจึงตัวสั่นเมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีธรรมดาทั่วไป พลังแห่งการมีอยู่ของความตายกดดันพวกเขาราวกับว่าโลกกำลังจะสิ้นสุดลง

ห้วยอันปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสามคนราวกับว่าเขาหายตัวไป เขาป้องกันการโจมตีของราชาเทพด้วยความสงบและกล่าวว่า “ปิงเทียน สงครามของเราครั้งที่ผ่านมายังไม่จบ ทำไมเราไม่ไปสู้กันต่อในอวกาศ ? ”

หลังจากนั้นห้วยอันก็เข้าโจมตีราชาศักดิ์สิทธิ์โดยตรงไม่ว่าคำตอบของเขาจะเป็นเช่นไร

การโจมตีของห้วยอันในครั้งนี้อยู่ในระดับที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ก่อนหน้านี้เขาสู้อย่างสบายใจโดยไม่ต้องใช้กฎจากขอบเขตตั้งต้น เขาเพียงรวบรวมมือรัศมีปีศาจออกมาเพื่อใช้กับเจี้ยนเฉิน

นี่เป็นเพราะเขารู้ว่าราชาศักดิ์สิทธิ์จะปกป้องเจี้ยนเฉินอย่างลับ ๆ ดังนั้นการโจมตีก่อนหน้านี้จึงเป็นเพียงการดึงเขาออกมา ห้วยอันทำสิ่งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ราชาศักดิ์สิทธิ์เข้ามาโจมตีอย่างกะทันหัน

ตอนนี้ราชาศักดิ์สิทธิ์ได้ปรากฏตัวแล้ว ห้วยอันไม่กลัว เขาใช้กำลังเต็มที่ตั้งแต่เริ่มต้น