ตอนที่ 2312 : สิ่งต้องห้ามของโลก

“จะ…เจ้า ปะ เปะ เป็นไปไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้…” จิตวิญญาณวัตถุไม่อาจจะห้ามตัวเองได้ เขาแสดงสีหน้าตกตะลึงออกมาและมองเจี้ยนเฉินด้วยความกลัว

เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าจิตวิญญาณวัตถุเสียสติไป เขาถามขึ้นมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ท่านเห็นอะไรจากข้ากัน ? ”

“จะ เจ้าคือตัวตนที่เป็นสิ่งต้องห้ามของโลก โลกไม่ยอมให้เจ้าเกิดขึ้นมา โชคชะตาของเจ้าจะต้องถูกกำจัดโดยโลก เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับจุดจบที่น่ากลัว มันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะไปถึงปลายทาง” จิตวิญญาณวัตถุชี้ไปที่ เจี้ยนเฉินและตะโกนออกมา

เขาแสดงท่าทีราวกับว่าเขาเห็นสิ่งที่น่ากลัวจากเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเขาจะเป็นจิตวิญญาณวัตถุที่มีชีวิตมาแล้วถึง 2 ยุคและถึงกับติดตามเซียนมา แต่เขาก็ไม่อาจจะใจเย็นอยู่ได้

เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว เขามองไปที่จิตวิญญาณวัตถุที่ทำตัวราวกับคนบ้า เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงท่าทีตอนที่เขาได้พบกับจิตวิญญาณหอคอยอนัตตาที่ทวีปเทียนหยวน

ตอนที่จิตหอคอยอนัตตาใช้ความสามารถพิเศษของตัวเองเพื่อดูอนาคตของเจี้ยนเฉิน เขาก็แสดงท่าทีแบบนี้ออกมา สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปและพูดเรื่องที่คล้ายกันออกมา

“ท่านบอกข้าได้หรือไม่ว่าเห็นอะไรจากตัวข้า ? ทำไมข้าถึงเป็นสิ่งต้องห้ามของโลกและทำไมโลกถึงต้องการกำจัดข้า ? ” เจี้ยนเฉินถามขึ้นมาอีกครั้ง เขาอยากที่จะรู้คำตอบจากจิตวิญญาณวัตถุ

เจี้ยนเฉินสงสัยเกี่ยวกับอนาคต ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกว่ามันน่าอึดอัดและน่ากังวล

แค่คิดว่าจะถูกโลกกำจัดก็น่ากลัวแล้ว มันยากอย่างมากที่เจี้ยนเฉินจะใจเย็นลงได้เมื่อได้ยินแบบนั้น

“นะ นั่นเพราะเจ้าเป็นสิ่งต้องห้าม เจ้าไม่ควรจะมีตัวตนตั้งแต่แรกและข้าก็ไม่อาจจะบอกสิ่งที่ข้าเห็นให้เจ้าฟังได้ ข้าไม่อาจจะเปิดเผยความลับสวรรค์..” จิตวิญญาณวัตถุมองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความหวาดกลัว เขายังคงตัวสั่นอยู่

ตอนนี้สายตาที่เขามองไปที่เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความตึงเครียด เขาไม่ได้มองข้ามเจี้ยนเฉินอีกต่อไป

“บางทีเจ้าอาจจะยังรับรู้อะไรแปลก ๆ ตอนนี้ไม่ได้ หรือไม่ได้รู้สึกสังหรณ์อะไรแย่ ๆ นั่นเพราะตอนนี้เจ้ายังอ่อนแอเกินไป อ่อนแอจนไม่ว่านักสู้คนไหนก็สามารถบดขยี้เจ้าได้อย่างง่ายดาย ชัดเจนแล้วว่าเจ้าไม่อาจจะสัมผัสได้ถึงเรื่องแย่ ๆ แบบนั้นได้ แต่เมื่อความแข็งแก่รงของเจ้าขึ้นไปถึงระดับหนึ่งในอนาคต เจ้าจะรู้เองว่าโชคชะตาสุดท้ายของเจ้าคืออะไร ตอนนั้นเจ้าจะกลายเป็นศัตรูของทั้งโลกและทั้งจักรวาล”

“โลกต้องการกำจัดเจ้า ไม่มีใครช่วยเจ้าได้รวมไปถึงเซียนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกด้วย แม้แต่ปราณหยินและปราณหยางก็ไม่อาจจะทำอะไรได้ โชคชะตาสุดท้ายของเจ้าคือความตาย การหายไปจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง นั่นคือชะตากรรมของเจ้า” จิตวิญญาณวัตถุพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ฮึ่ม ปราณบรรพกาล มันยังเร็วเกินไปที่ท่านจะด่วนสรุปแบบนั้น ท่านเห็นการตายของนายท่านชัดเจนแล้วหรือในอนาคตที่ท่านเห็น ? ”

คำพูดของจิตวิญญาณวัตถุทำให้จิตวิญญาณกระบี่ไม่พอใจ จือหยิงได้เถียงกลับไปทันที

“เมื่อถูกโลกเพ่งเล็งเป็นเป้าหมายแล้วก็ไม่มีทางรอดไปได้ แม้แต่คนที่แข็งแกร่งทัดเทียมกับเซียนก็ยังต้องตายให้กับหายนะในช่วงสุดท้ายของยุคและถูกลบออกไปโดยโลก” จิตวิญญาณวัตถุพูดขึ้น

“เซียนส่วนมากที่ท่านพูดถึงเป็นแค่มนุษย์บางส่วนที่มีพรสวรรค์ปีนป่ายขึ้นมาทีละขั้น พวกเขาจะเทียบกับนายท่านได้ยังไง ? ” จือหยิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ความคิดเห็น