บทที่ 132

หยางเฟิงในเมื่อต้องการขุดรากจางเวยคนพวกนี้ทิ้ง ก็ต้องทำลายที่พึ่งสนับสนุนข้างหลังของพวกเขาให้สิ้นซาก

แบบนี้ ถึงจะสามารถตอบโต้กลับทั้งต้าเซี่ย โลกที่สะอาด！

แบบนี้ ถึงจะสามารถทำให้ชาวบ้าน ใช้ชีวิตได้อย่างสุขสงบร่มเย็นจริง ๆ ！

……

หลังจากขุดรากจางเวยและคนอื่น ๆ ทิ้ง เฟิงเมิ่งกรุ๊ปก็ตั้งหลักที่เมืองเอกได้อย่างมั่นคง

ไม่มีผู้ใดกล้าที่ไปหาเรื่องวุ่นวายเฟิงเมิ่งกรุ๊ป

ถึงอย่างไรเสียจางเวยก็ตายแล้ว ใครจะยังกล้ามาหาเรื่องตายต่อ？

ผ่านการสะสางไปช่วงเวลาหนึ่ง

เฟิงเมิ่งกรุ๊ปในที่สุดก็ควบคุมเฟิงเมิ่งกรุ๊ปสำนักงานสาขาเมืองเอกได้แล้ว

อีกทั้งเย่เมิ่งเหยียน ก็เตรียมตัวกลับตงไห่แล้ว

อย่างไรเสีย ตงไห่ถึงจะเป็นฐานที่มั่นคงของเฟิงเมิ่งกรุ๊ป！

เย่เมิ่งเหยียนพูดกำชับกับเย่ซาน “เย่ซาน หลังจากฉันไปแล้ว คุณก็เป็นคนรับผิดชอบเฟิงเมิ่งกรุ๊ปสำนักงานสาขาเมืองเอก จำไว้ พวกเราเฟิงเมิ่งกรุ๊ปทำธุรกิจ เคารพกฎเกณฑ์และปฏิบัติตามกฎหมาย คุณเข้าใจไหม？”

เย่ซานพยักหน้าอย่างเข้มงวดแล้วพูด “ท่านประธาน ผมเข้าใจครับ คุณวางใจได้ ผมจะต้องทำตามที่คุณพูดแน่นอน！”

เย่ซานตอนนี้ไม่กล้ามีเจตนาเห็นแก่ตัวไม่ว่าสิ่งใดก็ตาม ตั้งอกตั้งใจทำงานเพื่อเฟิงเมิ่งกรุ๊ป

ผ่านช่วงเวลาตรวจงานนี้ เย่เมิ่งเหยียนถึงจะวางใจมอบให้เย่ซานดูแลสำนักงานสาขา

เย่เมิ่งเหยียนพยักหน้าอย่างพอใจแล้วพูด “ดีมาก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นพวกเราก็ไปล่ะ！”

หยางเฟิงเปิดประตูรถ เย่เมิ่งเหยียนเข้าไป

ครืนครืน！

เสียงรถยนต์ดังมาก

เย่เมิ่งเหยียนและคนอื่น ๆ ออกไปแล้ว

“น้อมส่งท่านประธาน！”

เย่ซานมองภาพด้านหลังของเย่เมิ่งเหยียนและคนอื่น ๆ ออกไป ก็เลยนำพนักงานทั้งหมดของสำนักงานสาขา ตะโกนพูดด้วยความเคารพนับถือ

บนรถ

หยางเฟิงถาม “เมียจ๋า ตอนนี้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปในที่สุดก็ตั้งหลักที่เมืองเอกได้อย่างมั่นคง ไม่รู้ว่าคุณก้าวต่อไปมีความคิดอะไร？”

เย่เมิ่งเหยียนส่ายหน้าพูด “ไม่รู้สิ ฉันกลับไปหลังจากนั้นค่อยปรึกษาพ่อสักหน่อย แล้วก็ประชุม หารือกลยุทธ์ก้าวต่อไปของบริษัท”

หยางเฟิงพูดแย้มยิ้ม “เมียจ๋า ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ผมล้วนจะปกป้องคุณ”