บทที่ 187

ครั้งนี้เย่โหรว คนที่เย่โหรวพามาด้วยคือยอดฝีมือระดับสูงสุดทั้งหมด

และเป็นกำลังสำคัญที่สุดของตระกูลเย่แห่งจงโจว

แต่น่าเสียดายที่เมื่อพวกเขาสู้กับองครักษ์มังกร

แม้ว่าองครักษ์มังกรจะอยู่ในระดับยอดฝีมือระดับสูงก็ตาม

แต่พวกเขารู้ว่าควรต่อสู้อย่างไรและร่วมมือกัน

รวมพลังของทั้งหมดไว้เป็นหนึ่งจนต้านไม่ได้!

อ๊ะ!

อ๊ะ!

อ๊ะ!

...

ยอดฝีมือของตระกูล ถูกฆ่าตัดหัวทีละและเสียงกรีดร้องดังขึ้นไม่หยุด

เมื่อเห็นเช่นนี้ใบหน้าของเย่โหรวก็รู้สึกหนักหน่วง

คนเหล่านี้เป็นยอดฝีมือระดับสูงของตระกูลเย่

ตอนนี้พวกเขาถูกฆ่าทีละคน นี่เป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับตระกูลเย่

แม้ว่าเธอสามารถฆ่าหยางเฟิงได้ แต่ก็ไม่มีทางที่จะกลับไปอธิบายได้

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้เย่โหรวพูดด้วยสายตาอาฆาต: “ปีศาจดำ ฆ่าพวกมัน!”

ปีศาจดำที่อยู่ด้านข้างๆพูดว่า: "คุณหนู ไม่ต้องกังวล ปล่อยให้ข้าจัดการเอง!"

พูดจบความเร็วของปีศาจดำก็เหมือนสายฟ้า

บูม!

เสียงดังปั้ง

องครักษ์มังคนหนึ่งโดนหมัดของปีศาจดำจนกระเด็นออกไป

ไม่แปลกที่เป็นผู้แข็งแกร่งแห่งแดนปรมาจารย์ ทันทีที่เขาเคลื่อนไหว

ก็แสดงให้เห็นความแข็งแกร่งออกมา

เมื่อองค์รักษ์มังกรคนอื่นๆเห็นก็มาสกัดกั้นเขาทีละคน

"ดีมาก!"

ปีศาจดำคำรามเสียงดังแล้วเข้าไปฆ่า

แม้ว่าองครักษ์มังกรจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสกัดกั้น แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถหยุดการโจมตีของปีศาจดำได้

"ท่านแม่ทัพ..."

เสือขาวทนดูไม่ได้จึงกล่าวว่า

หยางเฟิงไม่ได้พูดอะไรแต่พยักหน้า

เมื่อเห็นสิ่งนี้เสือขาวก็รีบเข้าไปทันที

“อย่าคิดหยิ่งทะนงคู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า!”