บทที่ 194

หยางเฟิงเห็นถึงตรงนี้ สีหน้าเปลี่ยนเป็นไม่ดีมาก

กี่ครั้งของการบังคับรื้อถอน ทำให้เกิดโศกนาฏกรรมของครอบครัวแตกแยก

ยิ่งไปกว่านั้นการรื้อถอนในชนบทนั้น แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการรื้อถอนในเมือง

การรื้อถอนในเมืองเป็นการรื้อถอนมากยิ่งรวย

การรื้อถอนในชนบทยิ่งรื้อก็ยิ่งยากจน!

เหตุผลก็คือ ค่าชดเชยของชนบทและในเมืองต่างกัน

ดังนั้น เกษตรกรเกือบทั้งหมดจึงปฏิเสธที่จะรื้อถอน!

เย่หลงก้าวไปข้างหน้า ตะโกน: "พวกแกอยากจะรื้อถอน ก็ให้ข้ามบนร่างของข้าไป!‌”

“ไอแก่ ดูเหมือนแกจะไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา!”

เมื่อเห็นเย่หลงแข็งข้ออย่างนี้ จางต้าพ่าวก็หงุดหงิดทันที

การรื้อถอนหลายครั้งก่อนหน้านี้ ก็เพราะเย่หลงไอแก่ นี้ค่อยขัดอยู่ข้างใน

ไม่อย่างนั้น ชาวนาที่ซื่อสัตย์เหล่านี้ จะกล้าต่อต้านกับตัวเองได้อย่างไร?

“วันนี้ฉันก็จะตีแกให้ตาย!”

จางต้าพ่าวหยิบแท่งเหล็ก เดินไปหาเย่หลงอย่างดุเดือด

“ที่รัก คุณต้องช่วยปู่น้อยเขา!”

เมื่อเห็นสถานการณ์เย่เมิ่งเหยียนกล่าวด้วยสีหน้ากังวล

หยางเฟิงจับมือเธอไว้ ยิ้มกล่าว: "คุณไม่ต้องกังวล ผมจะช่วยพวกเขาแน่!‌”

ขณะที่หยางเฟิงกำลังจะเดินออกไป เย่ไห่ที่อยู่ด้านข้างก็เร็วกว่าเขาหนึ่งก้าว

“พวกแกอย่ายโสโอหัง ฉันคือเย่ไห่ประธานเฟิงเมิ่งกรุ๊ป และตอนนี้ฉันขอสั่งให้พวกแกออกจากหมู่บ้านตระกูลเย่ทันที!”

เย่ไห่จ้องที่ จางต้าพ่าวด้วยใบหน้าเขียวปั้ดและตะโกน

จางต้าพ่าวเหล่มองเย่ไห่กล่าว: "เฟิงเมิ่งกรุ๊ป? ฮ่าฮ่า!มึงไม่ต้องมาขู่กูให้มาก อย่างแกจะเป็นประธาน เฟิงเมิ่งกรุ๊ปได้ยังไง? ถึงแม้ว่าแกจะเป็นประธานของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปแล้วยังไง? ที่นี่คืออำเภอเมือง ก็ไม่ใช่ตงไห่? หรือว่าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปพวกแกมือก็ยืนมาถึงที่นี่ได้เหรอ?”

ได้ยินเช่นนี้ เย่ไห่โกรธจัด

ตัวเองได้ประกาศตัวตนแล้ว แต่จางต้าพ่าวกลับไม่ได้เอาตัวเองไว้ในสายตา

ดูเหมือนว่าจางต้าพ่าวและคนอื่นๆ ไม่สนทำนองคลองธรรมในพื้นที่จะชินแล้ว!

เย่ไห่ตะโกนเสียงดัง: “พวกแกอย่างนี้ ไม่มีกฎหมายแล้วหรือไง? เชื่อไหมฉันแจ้งตำรวจมาจับแก?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” จางต้าพ่าวหัวเราะเสียงดัง: “ที่นี่พวกเราก็คือกฎหมาย ถ้ามีความสามารถแกแจ้งตำรวจสิ!”