บทที่ 37

สำหรับการเปิดตัวอันสูงส่งของหยางเฟิง หลินมู่และคนอื่น ๆ ก็คุ้นชินกับมันแล้ว

มายบัคคันหน้าสุดเปิดประตู หยางเฟิงและเย่เมิ่งเหยียนเดินลงมาจากรถ

“ยินดีต้อนรับคุณหยาง!”

ในเวลาเดียวกัน หลินมู่และคนอื่นๆ พูดด้วยความเคารพ

หยางเฟิงพยักหน้าและถาม "ขั้นตอนการออกโรงพยาบาลของลูกสาวฉันจัดการเรียบร้อยรึยัง"

หลินมู่พยักหน้าตอบอย่างระมัดระวัง "คุณหยาง ทุกอย่างจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว"

"ดีมาก!"

หยางเฟิงไม่พูดอะไรมาก ตรงเข้าไปที่โรงพยาบาล

……

แผนกผู้ป่วยใน ห้องผู้ป่วยวีไอพี

“หนูจะเอาคุณพ่อ หนูจะเอาคุณแม่ หนูไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว!”

“เชื่อฟังนะ เดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่ของหนูก็มารับหนูกลับบ้านแล้ว”

ในห้องผู้ป่วย หยางพั่นพั่นสีหน้าดูไม่มีความสุข

พยาบาลสาวสวยกลุ่มหนึ่งค่อยปลอบอย่างใจเย็น

ทันใดนั้น ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกเปิดออก

“ลูกสุดที่รักของพ่อ พ่อกับแม่มาหาลูกแล้ว”

หยางเฟิงและ เย่เมิ่งเหยียนเดินเข้ามา พูดด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

"คุณพ่อ!"

"คุณแม่!"

เมื่อเห็น หยางเฟิงและเย่เมิ่งเหยียนเดินเข้ามา หยางพั่นพั่นก็ร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น

“ลูกรัก ให้คุณพ่อดูซิว่าหนูผอมลงไหม？”

หยางเฟิงเดินเข้าไป อุ้มหยางพั่นพั่นไว้ในอ้อมกอดโดยตรง

หยางพั่นพั่นหน้ามุ่ยแล้วพูดว่า “คุณพ่อ หนูอ้วนขึ้นตั้งหลายกิโลแล้ว เมื่อไหร่หนูจะออกจากโรงพยาบาลได้”

เมื่อเห็นว่าหยางพั่นพั่นเรียบร้อยดีทุกอย่าง ในใจของหยางเฟิงก็ผ่อนคลายลง

หยางเฟิงหัวเราะพูดว่า "ฮ่าๆ เจ้าหญิงน้อยของพ่อ วันนี้พ่อมาเพราะมารับหนูกลับบ้านไง"

“ดีที่สุดเลย ในที่สุดหนูก็ได้กลับบ้านแล้ว!”

หยางพั่นพั่นตะโกนอย่างตื่นเต้น

เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ข้างๆ มองดูช่วงเวลาครอบครัวที่อบอุ่นของหยางเฟิงและหยางพั่นพั่นบนใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มจาง ๆ

กาลครั้งหนึ่ง เธอเคยฝันว่ามีภาพอย่างนี้

ในวันนี้ ความฝันก็เป็นจริงในที่สุด