ตอนที่ 93
บทที่ 93
October 21, 2026
“เย่ขวง คนที่แกต้องรับมือด้วยคือฉัน อย่าทำร้ายคนอื่น”
ในเวลานี้ เย่ไห่ยืนขึ้นและตะโกนพูด
“เย่ไห่เดิมทีฉันยังนึกถึงความเป็นพี่เป็นน้อง ไม่อยากเอาชีวิตแก แต่คิดไม่ถึงว่า แกจะดื้อรั้นขนาดนี้ หากเป็นเช่นนั้น ก็อย่าโทษฉันที่เป็นน้องชายที่โหดร้ายเลือดเย็นแล้วกัน!"
เย่ขวงจ้องไปที่เย่ไห่ ดวงตาเผยเจตนาฆ่าออกมาอย่างเย็นชา
"ไปตายซะเถอะ!"
เย่ขวงถือดาบพิฆาต ฟันตรงไปที่เย่ไห่
ฟันลงไปทีนี่
เย่ไห่ตายอย่างไม่ต้องสงสัย
เห็นสถานการณ์เช่นนี้
เขาหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง
“พ่อ！”
“ประธานเย่！”
ในเวลาเดียวกัน
เย่เมิ่งเหยียนและหม่าตงทั้งสองคนตะโกนอย่างกังวล
ปัง！
และในเวลาวิกฤตอย่างนี้
กระสุนหนึ่งเม็ดยิงเข้ามา
เฉว้ง！
เสียงคมชัด
ดาบพิฆาตในมือของ เย่ขวงถูกยิงตกที่พื้น
เห็นถึงตรงนี้
เย่ขวงตกใจ รีบหันไปมอง
ครืน！
เสียงดังสะเทือนเลื่อนลั่นขนาดใหญ่
เห็นเพียงบนท้องฟ้า เฮลิคอปเตอร์หลายสิบลำบินมา
ฟิ้ว！
ฟิ้ว！
ฟิ้ว！
พลทหารติดอาวุธหลายพันนาย ลงมาจากเฮลิคอปเตอร์
“วางอาวุธในมือลง แล้วหมอบลงให้หมด มิฉะนั้นฆ่าให้หมด!”
เสือขาวมือถือปืน จ้องมองทุกคนอย่างเย็นชา
แก๊งคลั่งบู๊ ลูกน้อยหลายร้อยคนเมื่อเห็นสถานการณ์นี้ แต่ละคนก็มองหน้ากัน
ปัง！
เสือขาวไม่พูดจาไร้สาระ ยิงตรงไปที่ต้นขาลูกน้องแก๊งคลั่งบู๊หนึ่งนัด
อ๊ากก！
ลูกน้องคนนั้นกรีดร้องขึ้นมา เลือดยังคงไหลออกจากต้นขา
เสือขาวพูดด้วยใบหน้าเย็นชา: "ถ้ายังไม่วางอาวุธลง นี่คือชะตากรรมของพวกแก!"
พรึบบบ！
เผชิญกับการข่มขู่อันทรงพลังของเสือขาว
ลูกน้องหลายร้อยคนของแก๊งคลั่งบู๊วางอาวุธลง หมอบลงกับพื้น
เพราะว่าท้ายที่สุดไม่ว่าดาบพิฆาตจะคมแค่ไหน ก็ไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของปืนได้
เมื่อเย่ขวงดูถึงตอนนี้ สีหน้าก็ไม่ดี