บทที่ 963

คนหนึ่งคือผู้นำตระกูลหนิง

อีกคนคืออดีตผู้นำตระกูลหยุน

ทั้งคู่เป็นผู้นำตระกูลมหาเศรษฐี!

พวกเขาล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีอำนาจล้นฟ้าแต่ต่างเป็นคนของสำนักยมบาล!

อำนาจของสำนักยมบาลในจงโจวได้ทะลุทะลวงไปถึงระดับนี้แล้ว

แล้วสำนักยมบาลจะแข็งแกร่งขนาดไหน!

และนอกจากนี้

สำนักยมบาลต้องการทำอะไรกันแน่?

เขาพยายามที่จะควบคุมต้าเซี่ยทั้งหมดอย่างเบ็ดเสร็จหรือ?

คิดมาถึงนี่

หยางเฟิงกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

ความโหดและความเยือกเย็นถึงขีดสุดแผ่ซ่านไปทั่ว!

ไม่ว่าสำนักยมบาล จะเป็นเดียรัจฉานที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน

แค่มันกล้าทำผิดต่อต้าเซี่ยและผู้คนนับร้อยพัน หยางเฟิงจะทำลายมันแม้ว่าตัวของเขาจะถูกทุบเป็นชิ้นๆก็ตาม!

ขณะเดียวกัน.

หยางเฟิงก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมแม่ของเขาไม่กล่าวโทษหยางติ่งเทียน ไม่กล่าวโทษตระกูลหยางตอนที่เธอกำลังจะตาย!

อีกทั้งยังบอกกับเขาว่า

โตแล้วอย่าเกลียดพ่อ! อย่าเกลียดตระกูลหยาง!

ฟู๋ป๋พูดต่อ: "คุณชาย คุณรู้ว่าชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรมีทั้งหมดเก้าชิ้น คุณได้ชิ้นหนึ่งมาจากตระกูลหยางและของตระกูลหนิงน่าจะถูกสำนักยมบาลเอาไปแล้ว!"

"ตอนนี้ หยุนจงเฮ่อถูกทูตอันดับหนึ่งของสำนักยมบาลช่วยไปแล้ว เกรงว่าชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรของตระกูลหยุนจะตกอยู่ในมือของเจ้าสำนักสำนักยมบาลอย่างแน่นอน! "

“ไม่รู้ว่าภาพมกุฎมังกรเก้าชิ้นเจ้าสำนักรวบรวมได้กี่ชิ้นแล้ว!”

"ว่ากันว่าเพียงแค่หาชิ้นส่วนเก้าชิ้นของภาพมกุฎมังกรพบ ก็จะพบสมบัติที่มกุฎมังกรเก็บไว้ และพบโอกาสที่สำเร็จบู๊ขั้นที่สาม! อย่างไรก็ตามสมบัติดังกล่าวใช่ว่าใครก็จะฝึกได้ ต้องเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์อย่างสูงจึงจะซึมซับได้!”

หยางเฟิงพยักหน้า

ฟู๋โป๋พูดถูก

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่หยางเฟิงได้ศึกษาชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรได้อย่างละเอียดถี่ถ้วนตั้งแต่อายุยังน้อย แต่หยุนจงเฮ่อที่อายุแปดสิบกว่าปีซึ่งค้นคว้ามานานหลายสิบปี แต่ซึมซับภาพมกุฎมังกรได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

พรสวรรค์ของหยางเฟิง